امام خمینی سیاستمداری بزرگ و بزرگ سیاستمدار

کد : 144759 | تاریخ : 08/01/1401

 از بُعد سیاسی امام خمینی یک شخصیت بی نظیری بود که دوست و دشمن بر آن اذعان داشتند. عنوانهایی نظیر تئوریسین بزرگ، صاحب نظر برجسته، تحلیلگر سیاسی فوق العاده، استراتژیست بلند پایه، آینده نگری قوی، جهان بین منحصر به فرد، دارای دکترین عالی و پیچیده، ژرف نگر، غیرقابل پیش بینی و دارای پیچیدگی بسیار دور بخشی از عنوانهایی بود که شخصیتهای جهانی به حضرت امام خمینی داده اند، واقعیت این است که حضرت امام امت همۀ عنوانها و القاب فوق را داشت ولی اینها همۀ صفات امام نبود، بلکه ناظران بین المللی هر کدام از دیدگاه خاصی امام عزیز را می دیدند. اینک با توجه به محدودیت کلام گوشه هایی از ویژگیهای سیاسی امام راحل را به شکلی کاملاً موجز و خلاصه ذکر می کنیم.

۱ـ خودباوری به جای خودباختگی:

یکی از برجسته ترین اهداف امام عزیز تلقین روح خودباوری به عموم مسلمانان و بخصوص به مردم خود بود. بنیانگذار جمهوری اسلامی در این استراتژی الهی خود از دو تاکتیک معروف استفاده می نمود:

الف ـ تحقیر قدرتها و ابرقدرتها

رهبر کبیر انقلاب اسلامی که به خوبی به جنایتهای کشورهای امپریالیستی در تحقیر ملتهای دربند آگاهی داشت و آثار ذلتبار سلطه ابرقدرتها را بر ملتها مشاهده نموده بود، در صدد برآمد که اولاً آنها را کوچکتر از آنچه هستند و نشان می دهند معرفی کند، ثانیاً بر مبنای قاعدۀ تأیید باطل، باطل است، سعی وافر بر نفی تأثیرگذاری و موقعیت برتر آنها داشتند. تکرار جملۀ آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند، از امریکا در ذهن و فکر مردم ما کشوری و قدرتی ترسیم نمود که قدرت هیچ کاری را ندارد. الحق همین جمله کاخ ابرقدرتی امریکا را فرو ریخت و حتی امکان واکنش مناسب در برابر طوفان سهمگین انقلاب اسلامی را از او گرفت. حال آنکه امریکا به عنوان یک واقعیت، ابرقدرتی بود که به خود حق می داد و می دهد که در امور داخلی کشورها مداخله نماید. در ویتنام آنهمه جنایت مرتکب شود، گرانادا را به اشغال خود درآورد، لیبی را بمباران و در نیکاراگوئه دخالت نظامی نماید. نوریه گا را از اریکه قدرت در پاناما به زیر کشد و از اسرائیل حمایت بی قید و شرط نماید و به اعراب بی اعتنایی کند. این درست است که امریکا و چهار کشور دیگر عضو دائم شورای امنیت و دارای حق وتو هستند؛ ولی واقعیت چیزی دیگری است. به نظر بسیاری از صاحبنظران سیاسی امریکا حرف آخر را در شورای امنیت می زند. اگر سازمان ملل را به مدرسه ای تشبیه کنیم و شورای امنیت را به کلاس، امریکا رئیس این مدرسه، انگلیس معلم کلاس، فرانسه در حکم مبصر کلاس، شوروی چون شاگرد ساعی و درسخوان این کلاس و چین مانند دانش آموز مستمع آزاد کلاس است؟!!

با همین دید و تحلیل است که مشاهده می کنیم امریکا در بحران اشغال کویت در مدت کوتاهی تعداد زیادی قطعنامه را در شورای امنیت بر علیه عراق به تصویب رساند، حال آنکه کشورهایی نظیر فرانسه و شوروی که هوادار سنتی عراق بودند از انجام هرگونه واکنشی ناتوان شدند و نتوانستند به نفع عراق کاری انجام دهند.

همین امریکا در دیدگاه خدابین امام بزرگوار هیچ  گونه محلی از اِعراب را نداشت و به شدت تحقیر شد. دیگر قدرتها هم به فرا خور حال و به مناسبتهای گوناگون مورد طعن و عتاب و شماتت قائد عظیم الشأن قرار گرفتند. این یکی از استراتژیهای امام بود.

ب ـ القای روح بزرگ منشی و عزت اسلامی رهبر کبیر انقلاب اسلامی سعی بسیار زیادی داشتند که عزت از دست رفته را به مسلمانان برگردانند و این مهم جز با تفهیم جهان بینی عظیم اسلامی مقدور نبود. بنابراین توجه بنیانگذار جمهوری اسلامی بعد از شکستن ابهت و صولت قدرتها، تشریح و معرفی اسلام ناب بود. همان اسلامی که عزت را منحصر به مسلمانان می داند «و لله العزة و لرسوله و للمؤمنین».

امام عزیز معتقد بودند به میزانی که مسلمانان از اسلام فاصله بگیرند، به لحاظ سیاسی به همان میزان به قدرتهای جهانی وابسته می شوند. در این استراتژی همۀ مساعی حضرت امام مصروف تبلیغ اسلام و توجه به مسائل اسلامی بود. به گونه ای که مسلمانان هرگز احساس نیاز به دیگر ایدئولوژیهای وابستگی آور را نکنند.

 ۲ـ اعتراف جهان به صلابت سیاسی امام

در سال ۱۳۶۵ در پایان سمینار منطقه ای سفرای کشورمان که دسته جمعی به محضر امام نائل شدیم. توفیق زیارت خصوصی معظم له نیز طبق معمول دست داد. در آن ملاقات خصوصی حضرات آقایان: مهدوی کنی و انواری و نیز جناب آقای دکتر ولایتی نیز حضور داشتند. چند لحظه ای به سکوت گذشت. بنده از محضر امام بزرگوار اجازه خواستم که مطلبی را به عرض برسانم. امام عزیز اجازه فرمودند. آنگاه گفتم:

چندی پیش سفیر شوروی در تهران (آقای بویلدیروف سفیر وقت شوروی) به دیدن من آمد و طی گفتگویی گفت: ما و شما هیچ اختلافی با هم نداریم. من در پاسخ گفتم: اتفاقاً ما با شما خیلی اختلاف داریم. اولین اختلاف ما ایدئولوژی ماست که هیچ فصل مشترکی با ایدئولوژی شما ندارد.

دوم حضور نظامی شما در افغانستان است که ما کاملاً مخالفیم. سوم حمایتهای شما از صدام است که مسأله مهم ما و شماست و در این زمینه ما سیاست شما را رد می کنیم و اصلاً این سیاست برای ما قابل درک نیست.

سفیر شوروی گفت: ما و شما همسایه ایم و این را خدا خواسته است؟

با خنده گفتم: مگر شما هم خدا را قبول دارید؟

سفیر شوروی گفت: آن خدایی که امریکا را با آنهمه عظمت به دست انقلاب شما تا این اندازه زبون و ذلیل کرده است، ما هم این خدا را قبول داریم.

چهرۀ حضرت امام بسان گل باز شد و با لبخندی که حاکی از رضایت و خرسندی بود، فرمودند:

همین طور است، آن دیگری هم (مقصود امریکا) دربارۀ انقلاب اسلامی همین طور فکر می کند. آنگاه خود حضرت امام به موضوع بسیار مهمی اشاره کردند که در تأیید همین مطلب بود.

ایشان فرمودند: چند روز پیش من فلان رادیو را گوش می دادم (حضرت امام اسم رادیو را بردند ولی برای اینکه تبلیغی برای این رادیو نشود از ذکر نام آن خودداری می کنم) از قول سران کاخ سفید می گفت: تا زمانی که فلانی ـ حضرت امام خمینی(س) ـ زنده است شوروی جرأت تعرض به ایران را ندارد.

نگرانی ما زمانی است که فلانی نباشد و روسها بخواهند به تمامیت ارضی ایران تجاوز نمایند. مقصود حضرت امام این بود که اگر مثلاً ابرقدرت شرق در مورد عظمت انقلاب اسلامی چنان خاضعانه اظهار نظر می کند دیگر قدرت غربی هم تصور مشابهی از انقلاب اسلامی دارد و هر دو به گونه ای از انقلاب واهمه دارند.

عظمت انقلاب اسلامی حاصل خودباوری و طرد و رد قدرتهای مادی بود و این خصیصه را امام عزیز در مردم ایجاد فرمودند.

۳ـ دیپلماسی ایجاد مشکل برای دشمنان انقلاب اسلامی

یکی از استراتژیهای بارز رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایجاد مشکل و درد سر دائمی برای قدرتهایی بود که در صدد ایجاد مشکل برای انقلاب اسلامی بودند. اصولاً استراتژی ابرقدرتها مشغول کردن کشورهای جهان سوم با مسائل داخلی به شکلهای گوناگون است تا این کشورها نتوانند به مسائل اساسی خود بپردازند. اختلافهای داخلی، جنگ عقیدتی، درگیری منطقه ای، توطئۀ تجزیه طلبی و مسائلی از این قبیل موانعی است که کشورهای مستقل فرصت پرداختن به موضوعهای مهم را نداشته باشند.

امام بیدار و بیدارگر، پیوسته می کوشیدند تا با ایجاد دردسر تازه برای دشمنان انقلاب اسلامی نه تنها ابتکار عمل را از دست آنها بگیرند، بلکه به عکس آنها را با مشکل جدید، روبه رو نمایند. اشغال لانه جاسوسی امریکا و افشای اسناد و مدارک و شخصیتها و عوامل امریکایی در کشور و کشف سناریو هاییکه واشنگتن جهت شکست انقلاب اسلامی تهیه دیده بود و بالاخره بازداشت ۴۴۴ روزه جاسوسان امریکایی، کاخ سفید را به جد با مشکلهای عدیده ای مواجه کرد که هم و غم «کارتر»، رئیس جمهوری وقت امریکا و دستیارانش، آزادی گروگانها بود و امام عزیز به کارتر اجازه نداد از پیمان کمپ دیوید که موجب ضعف و ذلت اعراب بخصوص مصر در برابر اسرائیل شد و خطر اعراب برای اسرائیل حداقل برای دو دهه منتفی گردید ـ استفاده لازم را بنماید و اشغال لانه جاسوسی از کارتر یک زمامدار بی کفایت ساخت که در مسائل مهم قدرت تصمیم گیری را نداشت و کارتر که با تحمیل پیمان «کمپ دیوید» به مصر خواب انتخاب مجدد در انتخابات را می دید به کلی از پیروزی مأیوس شد و رقیب انتخاباتی اش حداکثر استفاده را از گروگانها نمود و این هم یکی دیگر از استراتژیهای امام امت بود.

۴ـ افشای استراتژی دشمنان اسلام

بنیانگذار جمهوری اسلامی اهتمام خود را مصروف آگاه نمودن امت اسلامی از نقشه ها و طرحهای شیطانی دشمنان اسلام و مسلمانان می کردند و در این راه به اعتراف دوست و دشمن موفقیت بسیار زیادی کسب نمودند. یکی از این موارد موضع محکم و انعطاف ناپذیر امام، سیاست بر علیه نویسنده مزدور کتاب موهن «آیه های شیطانی» بود. دشمنان انقلاب اسلامی که از توطئه های گوناگون علیه انقلاب اسلامی سودی نبرده بودند، ایدئولوژی انقلاب را نشانه رفتند و تیرهای مسموم خود را به طرف آن شلیک کردند. این بار نیز امام پرصلابت انقلاب در مقابل تمامیت کفر جهانی را هدف قرار دادند و با اعلام ارتداد نویسندۀ سرسپردۀ آن کتاب و صدور فتوای تاریخ ساز واجب القتل بودن وی، بار دیگر حکم روشن اسلام را بیان فرمودند. دشمن زبون و سراسیمه و مأیوس از هر کاری که تنها عملی که مقدورش بود دست زد و با اجلاسی عجولانه تصمیم به احضار سفرای خود از تهران کرد تا شاید رهبر انقلاب را به عدول از این حکم الهی وا دارد که صد البته بی اثر بود. از این پاتک امام بت شکن چند مسأله روشن شد:

الف ـ به طور کامل دشمن در موضع ضعف و انفعال قرار گرفت.

 

ب ـ ماهیت دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی بیش از پیش مشخص گردید.

ج ـ تشتت و تفرق آنها آشکار گردید که اصولاً وحدت جز در سایه ملاحظات اعتقادی میسور نیست. آنجا که قرآن کریم می فرمایند: «تحسبهم جمیعاً و قلوبهم شتا». در همین مورد روشنتر از همیشه افتراق و تشتت دنیای کفر برملا گردید؛ به طوری که یکی از سفرای اروپایی که با اکراه تهران را موقتاً ترک می کرد، طی تماس تلفنی گفت: من با بی میلی تهران را ترک می کنم ولی هفتۀ آینده باز خواهم گشت. همین طور هم شد و سفیر مزبور پس از حدود دو هفته به تهران بازگشت.

د ـ شجاعت یافتن مسلمانان در برابر کفار، بطوری که از اندونزی تا مراکش و تا پشت دفتر نخست وزیر انگلیس مسلمانان فریاد «مرگ بر رشدی» سر دادند خواستار اجرای حکم حضرت امام شدند.

هـ ـ روشن شدن قدرت و صلابت وحدت مسلمانان ـ که به راستی اگر مسلمانان وحدت کنند عزت گذشته را باز می یابند ـ و صولت و ابهت یافتن انقلاب اسلامی. در این مورد به یک خاطره اشاره می کنم: دو سال پیش که پنج تن از برجسته ترین ائمه جمعه کشورهای تانزانیا، زامبیا، زیمباوه، موزامبیک و افریقای جنوبی به تهران آمده بودند و توفیق دیدار آنها در دفترم دست داد. یکی از آنها با اشاره به فتوای ارتداد سلمان رشدی که به ساحت مقدس رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ اسائه ادب کرده بود، گفت: حکم حضرت امام چونان ضربتی بود که مولی امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ در جنگ خندق بر پیکر کفر مجسم یعنی عمرو بن عبدود وارد آورد.

زـ واکنش مساعد و مستعد کنفرانس اسلامی در برابر این حکم، وزرای خارجه کنفرانس اسلامی در اجلاس قاهره که به همین منظور تشکیل شده بود، با توجه به طوفان عظیمی که این حکم ایجاد کرده، به اتفاق آرا حکم حضرت امام خمینی رهبر ژرف اندیش جهان اسلام را تأیید کردند و دیپلماسی انگلیس یک بار دیگر در برابر قدرت و شجاعت بی مانند امام احیاگر اسلام عقیم ماند و ناکام گردید.

 ۵ـ امام خمینی انقلابی ترین سیاسی و سیاسی ترین انقلابی

اندیشه های امام خمینی ـ رضوان الله تعالی علیه ـ مرزهای قراردادی را در نوردید و به اقصی نقاط عالم بسط و گسترش یافت. گسترۀ پایگاه امام قلوب دردمندان و محرومان بود. همان تازیانه خورده ها که زنجیر اسارت قرون و اعصار بر پا و گردن و دستشان سنگینی کرده بود و امروز نام امام خمینی همواره با واژه های زیبایی آزادی، استقلال، خودباوری، ظلم ستیزی و مبارزه مستمر بر علیه بیداد، مترادف است. نام امام خمینی الهام بخش مبارزان و یاد امام خمینی امید آفرین دردمندان برای روزهای بهتر و آیندۀ روشن تر است.

امروز آزادگان جهان از امامت خمینی به عظمت یاد می کند و از اینکه در قرنی که به قرن امام خمینی شهره خواهد شد تعلق دارند، برخود می بالند. فی المثل دریادار چیکاتا، عضو شورای انقلاب غنا و مرد شماره دو این کشور، با نهایت تواضع می گوید:

امام خمینی متعلق به ما سیاهان زجر کشیده و شلاق خورده است. او به ما درس آزادی و آزادگی را بیاموخت و به ما آزاد زیستن در سایۀ مبارزه دائمی با دشمنان آزادی را تلقین کرد او در پایان این گفتگو گفت: ما برای تلفظ نام امام خمینی حرف (خ) را در زبان انگلیسی وارد کرده ایم.

منبع: حضور، ش۱، ص۱۲۷.

انتهای پیام /*