غایات دینی از منظر امام خمینی
حجةالاسلام والمسلمین محمدباقر سعیدروشن
یکی از مسائل بسیار مهمی که همواره مورد توجه انسان بوده و امروز نیز از محورهای اساسی دین پژوهی به شمار می آید، این است که هدف والا و نهایی دین چیست؟ این موضوع جوانب گوناگون دارد. نگارنده در این نوشتار در صدد توصیف دیدگاه امام در ارتباط با این امر می باشد.
در این راستا ابتدا به تعریف دین می پردازد و پاره ای از دیدگاه های موجود در این زمینه را بیان می دارد. سپس قلمرو انتظارات از دین در حوزۀ اجتماع را مورد بحث قرار داده و اهداف دین را ذکر می نماید. نویسنده از هدف های دینی یاد می کند، که برخی اصالت داشته و بعضی جنبۀ واسطه پیدا می کنند. و در پرتو رهنمودهای امام خمینی می نویسد:
نیل به مقام خلیفة الهی (جانشینی خداوند در زمین)، هدف غایی خلقت انسان است، و هدف نهایی همه بعثت ها و امامت های ابراهیمی، بسط معرفت، توحید، معنویت و عدالت در زمین است. از این رو، حکومت و سیاست در دین وسیله ای برای تعالی روانی
[[page 34]]
و اخلاقی و تکامل اجتماعی انسان ها تلقی می شود، نه این که خود، مطلوب اصلی باشد. نویسنده در پایان نتیجه می گیرد که دین هر چند از نظر غایت و هدف نهایی فراگیر است. لکن از لحاظ ابزارها و وسایل و از لحاظ نظری باید جامع نگر باشد و علاوه بر دستورالعمل های فردی برای انسان، دستورالعمل های حقوقی و اجتماعی نیز لازمۀ تحقق غایت دین به شمار می رود.
[[page 35]]