ما میبینیم، در وقتی که در ایران خودمان نظر می کنیم می بینیم کهکوشش های زیاد شده است برای تفرقه انداختن بین دو جناحی که اگر آن دو جناح متحد بشوند کارهای کشور اصلاح می شود و آن جناح روحانی و جناح دانشگاهی است. چقدر کوشش کرده اند برای تفرقه بین این دو جناح، بطوری که در دانشگاه اسم روحانی را نمی شد بیاوری و در فیضیه اسم دانشگاهی. این در اثر تبلیغات دامنه داری بود که کرده بودند و با آن تبلیغات و بی توجهی ما، اینطور مسائل واقع شد و آن ضربهای که ما از این افتراق خوردیم از هیچ چیز نخوردیم؛ یعنی، اساس تمام ضربه ها این ضربه بود. دانشگاه اداره کشور را می کرد، وقتی دانشگاه به تباهی کشیده شد، اداره کشور به تباهی کشیده شد.
صحیفه امام، ج15، ص: 470
انتهای پیام /*