دلم شد شهید
زمانی از این جاده مردی گذشت
یلی، عاشقی، اهل دردی گذشت
عبورش از اینجا غریبانه بود
دلش رنگ اندوه پروانه بود
بهاری صمیمانه در سینه داشت
طراوت به دستان باران گذاشت
صبور و صمیمی از اینجا گذشت
چه تنها، چه تنها، چه تنها گذشت
من او را نفهمیدم و او پرید
پرید آن پرستو، دلم شد شهید
رضا اسماعیلی
[[page 189]]