رسول اکرم هم رئیس یک ملت بود و فرمانفرمای ملت بود، لکن این فرمانفرمایی اینطور نبود که او را جذب کند به خودش. فرمانفرمایی در تحت سیطرۀ او بود، نه او در تحت سیطرۀ فرمانفرمایی.
صحیفه امام ج ۱۴، ص ۱۱