سخنرانی

سخنرانی در جمع پاسداران مسجد الرضای تهران (وظایف دوران انقلاب)

کد : 70289 | تاریخ : 29/02/1358

سخنرانی

‏زمان: 29 اردیبهشت 1358 / 22 جمادی الثانی 1399‏

‏مکان: قم‏

‏موضوع: لزوم آمادگی و هوشیاری ـ وظایف دوران انقلاب اسلامی‏

‏حضار: پاسداران مسجدالرضای تهران‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

نیاز کشور به سازماندهی و سازندگی

‏     مسائل و مطالب، همین بود که آقا خواندند. مهم عمل است. یک مطالبی است که‏‎ ‎‏معلوم است؛ همه به طور کلی می دانیم که تا کنون با وحدت کلمه و توجه به اسلام به اینجا‏‎ ‎‏رسیدیم؛ و می دانیم که تا این وحدت کلمه نباشد، و تا توجه به اسلام نباشد، نمی توانیم‏‎ ‎‏پیشرفت کنیم. مسائل به حسب علمی، و به حسب کلی معلوم است؛ لکن عمده این است‏‎ ‎‏که ما دنبال این مسائل معلوم عمل بکنیم؛ یعنی همان طوری که ملت با عمل خودش، و با‏‎ ‎‏توجه خودش به اسلام، و قیام و نهضت خودش، و با عدم خوف از تانکها و مسلسلها و‏‎ ‎‏نظامیها و قدرتهای شیطانی حرکت کرد، نهضت کرد، ریخت به خیابانها و هجوم کرد، و‏‎ ‎‏شکست داد طرف را ـ البته با یاری خدای تبارک و تعالی ـ این حرکت و این نهضت باید‏‎ ‎‏محفوظ بماند؛ یعنی عملاً ماها ـ که همه مان پاسداران انقلاب اسلامی هستیم و همه‏‎ ‎‏خدمتگزار به اسلام هستیم ـ همچو نباشد که همیشه بگوییم و عمل نباشد؛ باید دنبال‏‎ ‎‏گفتار عمل بشود. چنانچه اگر هزار گفتار بود و عمل نبود؛ این قدرت سر جای خودش‏‎ ‎‏بود؛ لکن تبلیغات شد و مردم عمل کردند. این عمل بود، عمل دسته جمعی بود، که‏‎ ‎‏پیروزی را آورد؛ و اتکال به خدای تبارک و تعالی. حالا هم ما باز احتیاج به همین عمل،‏‎ ‎‏و همین وحدت، و همین توجه به خدا داریم؛ و اینطور نیست که ما پیروز شده باشیم. ما‏‎ ‎‏یک سدی را شکستیم؛ ریشه هایش باز یک قدری هست. و علاوه بر اینکه این ریشه ها‏‎ ‎‏را باید باز قطع کرد و از بین برد ـ علاوه بر این ـ کار مشکلتر این است که یک سازمانی داد‏
‎[[page 364]]‎‏به اوضاع مملکت، و خرابیهایی که در طول اقلاً پنجاه و چند سال در این زمان ـ سابقش‏‎ ‎‏هم بود ـ خرابیهایی که برای کشور حاصل شده است، چه از ناحیۀ فرهنگ، چه از ناحیۀ‏‎ ‎‏اقتصاد، از نواحی دیگر، حاصل شده است، باید آنها را بعد از پیروزی تام و کامل ـ آنها را‏‎ ‎‏ـ منقلب کرد و اصلاح کرد؛ و این امری است که باید با دست همه ‏‏[‏‏انجام گیرد‏‏]‏‏ نه تنها‏‎ ‎‏دولت می تواند، و نه تنها روحانیت می تواند، و نه تنها سایر اقشار؛ چنانچه در پیشبرد، تا‏‎ ‎‏کنون اگر یک قشری از اقشار می خواست نهضتی ایجاد کند ـ خودش و خودش برود‏‎ ‎‏دنبال این کارها ـ هیچ امکان نداشت. این وقتی امکان پیدا کرد، و یک امر محال ـ به نظر‏‎ ‎‏اشخاص مادی ـ تحقق پیدا کرد ‏‏[‏‏که‏‏]‏‏ با معنویت و اسلام حاصل شد.‏

در راه پاکسازی و نوسازی

‏     باید این کارهایی که بعد می خواهد بشود، کارهایی که بعد از این باید تحقق پیدا‏‎ ‎‏بکند، چه این پاکسازی از این قشرهای گندیده ای که الآن بین مردم مجتمعند، بین مردم‏‎ ‎‏منتشرند، و می خواهند نگذارند این نهضت به ثمر برسد، و چه بعد از این پاکسازی، برای‏‎ ‎‏نوسازی مملکت ـ که خراب کرده اند ‏‏[‏‏و‏‏]‏‏ حالا باید آباد بشود ـ اینها با لفظ درست‏‎ ‎‏نمی شود؛ اینها عمل می خواهد چنانچه تا حالا که آمده ایم، با عمل آمده ایم؛ با لفظ، هر‏‎ ‎‏چه لفظ هم بود فایده نداشت.‏

‏     باید همۀ ما همان طوری که تا حالا شما جوانها و مرد و زن، همه با هم حرکت کردند و‏‎ ‎‏این سد را شکستند، به حرکت خودشان ادامه بدهند. سست نشوند، حالا برنگردند سراغ‏‎ ‎‏اینکه من مثلاً فلان حاجت را دارم.‏

‏     الآن ما باز نرسیدیم به آنجایی که حاجات را بتوانیم برآوریم. همان طوری که قبل از‏‎ ‎‏اینکه این سد را ـ سد بزرگی که جلو ملت ما ایستاده بود ـ می خواستیم بشکنیم، چطور در‏‎ ‎‏آن وقتی که همه توجه