سخنرانی

سخنرانی در جمع مسئولان نظام در عید سعید فطر (مصادیق و مراتب شکرگزاری)

کد : 72393 | تاریخ : 19/03/1365

سخنرانی

‏زمان:‏‎ ‎‏صبح 19 خرداد 1365 / 1 شوال 1406‏

‏مکان: تهران، حسینیه جماران‏

‏موضوع: مصادیق و مراتب شکرگزاری‏

‏مناسبت: عید سعید فطر‏

‏حضار: خامنه ای، سید علی (رئیس جمهور) ـ موسوی، میرحسین (نخست وزیر) ـ‏‎ ‎‏هاشمی رفسنجانی، اکبر (رئیس مجلس شورای اسلامی) ـ موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم (رئیس دیوانعالی‏‎ ‎‏کشور) ـ سفرا و کارداران کشورهای اسلامی مقیم ایران ـ اقشار مختلف مردم‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

تلاش برای اصلاح درون و باطن

‏     ‏‏امیدوارم که این عید سعید برای همۀ مسلمین عید به معنای واقعی باشد و برای ملت‏‎ ‎‏ایران برکات عید از جانب خدای تبارک و تعالی نازل شود. عید واقعی آن وقتی است که‏‎ ‎‏انسان رضای خدا را به دست بیاورد، درون خود را اصلاح کند. اموری که مربوط به این‏‎ ‎‏عالم است گذراست، زودگذر هم هست و پیروزیها و شکستها و خوشیها و ناخوشیهای‏‎ ‎‏این دنیا بیش از چند روزی و مقدار اندکی پایدار نیست. آنچه که برای ما و شما می ماند،‏‎ ‎‏آن چیزی است که در درون خودمان تحصیل کرده باشیم، باور بکنیم که خدای تبارک و‏‎ ‎‏تعالی حاضر است، باور بکنیم که همه چیز به دست اوست و ما چیزی نیستیم، باور کنیم‏‎ ‎‏که ما قاصر هستیم برای شکرگزاری نعمتهای خدا.‏

‏     این ماه مبارک رمضان با آن همه برکاتی که دارد، ما نمی توانیم از عهدۀ شکر یکی اش‏‎ ‎‏برآییم، ولی باید کوشش کنیم که در این ماه مبارک رمضان که بر ما گذشت، اگر حالی‏‎ ‎‏پیدا شد، این حال را تا ماه رمضان دیگر نگه داریم و اگر حالی پیدا نشد، متأسف باشیم و‏‎ ‎‏کوشش کنیم که پیدا کنیم. این هیاهوها همه رفتنی است، تمام شدنی است، آنچه که‏‎ ‎‏هست آنی است که پیش خود ماست، آن باقی است و با ماست و ما باید کوشش کنیم که‏‎ ‎‏باطن خودمان را اصلاح کنیم.‏


[[page 53]]شکرگزاری از فداکاری ملت در شناخت مقام آنان

‏     ‏‏بحمدالله کشور ما، کشور شما، کشوری است که امروز باید بگوییم نمونه است. آنچه‏‎ ‎‏که می خواستم عرض کنم این است که این اقبال مردم بر امور معنوی و بر امور ظاهری،‏‎ ‎‏خصوصاً، این جوانهای ما در جبهه ها و این روز قدس که امسال من هر چه نگاه کردم به‏‎ ‎‏نظرم عظیمتر از سال قبل بود، و نمی تواند انسان قدر این نعمت را و شکر این نعمت را به‏‎ ‎‏اندازۀ کافی بجا بیاورد، اینها برای ما تکلیف درست می کند، تکلیف ما را زیاد می کند،‏‎ ‎‏تکلیف قوۀ مقننه را دو چندان می کند، تکلیف قوۀ مجریه را همین طور، قضائیه را همین‏‎ ‎‏طور، تکلیف برای روحانیت عظیم الشأن زیاد می شود. ما نمی توانیم از عهدۀ شکر این‏‎ ‎‏نعمت برآییم، لکن باید حتی الامکان شکرگزاری کنیم. شکرگزاری به این نیست که ما‏‎ ‎‏بگوییم «الحمدلله »، آن هم یک شکر است، شکر گزاری به این است که ما مقام این ملت‏‎ ‎‏را بشناسیم و این جبهه و پشت جبهه را همیشه در نظر داشته باشیم که حجت را بر ما اینها‏‎ ‎‏تمام کرده اند. خدا می داند که من هر وقت نظرم به این جوانهایی که عازم جبهه هستند و با‏‎ ‎‏شور و شعف دارند به جبهه ها می روند، وقتی من آنها را نگاه می کنم، از خودم خجالت‏‎ ‎‏می کشم، ما کی هستیم، ما چی هستیم؟ ما قریب هشتاد و چند سال در این دنیاـ خودم را‏‎ ‎‏می گویم ـ بودم و به قدر این چند روزی که اینها مشغول خدمت هستند، ما خدمت‏‎ ‎‏نکردیم، ما خودمان را نساختیم. از من گذشت، لکن شما توجه کنید که خود را بسازید.‏‎ ‎‏توجه کنید که دنیا را به چیزی نگیرید، توجه کنید که همه رفتنی هستیم و باید به خدای‏‎ ‎‏تبارک و تعالی نزدیک بشویم تا آن جا ما را راه بدهند. شما ادعیۀ