□ داداشی طهوری
من ز بیداد فلک شکوه فراوان دارم
ای گل از داغ غمت سینۀ سوزان دارم
تا گسستی ز دلم رشته دلداری خویش
اشک هجران تو از دیده به دامان دارم
چرخ دون داغ تو را بر دل ایام نهاد
زین مصیبت همه شب ناله و افغان دارم
از سپهر نظرم کرده چو خورشید افول
دل ز غم گشته غمین حال پریشان دارم
بعد تو تاب و توان نیست برای دل من
روز و شب از غم تو دیدۀ گریان دارم
کشتی صبر و قرارم بنشسته در گِل
جاری از اشک بصر در دل طوفان دارم
داغ جانسوز غمت سرّ سویدای دل است
زین سبب در دل و جان آتش سوزان دارم
نام تو ورد زبان است مرا شام و سحر
همچو نی ناله کنم تا که به تن جان دارم
ای طهوری غم اندوه به دل دریا شد
مرحبا دل که در او گوهر ایمان دارم
[[page 375]]