غزل

خانۀ عشق

کد : 127092 | تاریخ : 17/06/1395

‏‎ ‎

‏‏خانۀ عشق‏

‏‏خانۀ عشق است و منزلگاه عشّاق حزین است‏

‏‏پایۀ آن برتر از دَروازۀ عرشِ بَرین است‏

‏‏این سرا بارافکن می خوردگان راه یار است‏  ‏با پریشان حٰالی و مستی و بیهوشی قرین است‏

‏‏از جهان هستی و ملک جَهان بینی برون است‏  ‏با گروه نیستی جویان عٰاشق همنشین است‏

‏‏مسکن سوداگرانِ روی یار گُلعذار است‏  ‏مرکز دلدادگان آن نگار مه جبین است‏

‏‏پَرده داران حَرم فرمان روایان طریقند‏  ‏بانی این بارگه آواره از روی زمین است‏

‏‏عاکف این کعبه وارسته ز مدح این و آنست‏

‏‏خادم این میکَده دور از ثنای آن و این است‏

 

[[page 60]]

انتهای پیام /*