دخترم!
فاطی از فاطمه خواهَد سخنی
بین چه میخواهَد – از مثل منی
آن که جبریل پیٰام آور اوست عارف منزلتش داور اوست
کیست در جَمع رُسل جز احمد کاتب وحی وی از سوی اَحد
دخترم! دست بدار از دل من
عشق من جوی در آب و گل من
[[page 312]]