فصل دوم: امام و مردم

به زاغهِ نشینها عنایت بشود

‏‏به زاغهِ نشینها عنایت بشود‏

‏‏من دو کلمه می خواهم صحبت کنم: یکی راجع به حال خودم که الحمدلله بد نیست و‏‎ ‎‏شاید تشریفات زیاد برای من مهیا کردند آقایان اطبا، آقای وزیر بهداری. تشریفاتی که ما‏‎ ‎‏عادت به آن نداریم. ما طلبه ها عادی نیستیم به آن. و من وقتی خوشحال می شوم که‏‎ ‎‏بفهمم آقایان در صدد این هستند که به این زاغه نشینان شهرها، به این چادرنشینهای‏‎ ‎‏شهرها که در زمان طاغوت به آنها هیچ عنایتی نشده بود، در این زمان عنایت بشود.‏‎ ‎‏بهداری که اول مرتبه احتیاجی است که مردم به آن دارند طوری باشد که برای همه مهیا‏‎ ‎‏باشد. برای یکی تشریفات و برای یکی هیچی نباشد. ‏‎[1]‎

‏‏*  *  *‏

‏‎ ‎

‏‎

کتابامام به روایت امامصفحه 109
‎

  • )) همان؛ ج 12، ص 126.