تساوی زن و مرد از نگاه قرآن

‏‏ ‏

‏‏ ‏‏‏تساوی زن و مرد از نگاه قرآن‏

‏‏ ‏

‏‏ اشرف جناتی ‏


‏‏ ‏جوامع بشری برای پیشرفت و تکامل همه جانبه علاوه بر نیاز مبرم به تعالیم،‏‎ ‎‏قوانین و برنامه های متعدّد به معلّم و مربّی نیز احتیاج دارند.‏

‏‏     باید در مسیر حرکت جوامع انسانی، مربّیهایی به عنوان الگوهای زندگی قرار‏‎ ‎‏داشته باشد تا جوامع از اعمال و رفتار آنها سرمشق بگیرند و افراد شخصیت خود را‏‎ ‎‏مطابق آن الگوها بسازند. اجتماعات بشری هیچ گاه خالی از این الگوها نبوده است.‏

‏‏     از آنجا که تربیت علاوه بر جنبه علمی و نظری، جنبه عملی نیز دارد، شناخت‏‎ ‎‏الگوها و مربیها در تربیت جوامع انسانی، امری ضروری و لازم است و در تربیت افراد،‏‎ ‎‏تأثیر فراوان و بسزایی دارد.‏

‏‏     در طول تاریخ بشر، مکاتب، تفکرات و اندیشه های متفاوت، الگوهای تربیتی‏‎ ‎‏مختلف و متنوعی را به جوامع معرفی کرده اند؛ امّا هیچ یک نتوانسته اند مانند مکاتب‏‎ ‎‏الهی، الگوهای مناسبی که موافق و هماهنگ با فطرت و سرشت انسان باشد به افراد‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 115
‎‏

معرفی کنند.‏

‏‏     در الگوهای تربیتی غیر الهی، معمولاً به بسیاری از جنبه های شخصیت انسان‏‎ ‎‏توجه نشده، و اغلب در جهت افراط و تفریط بوده اند. درحالی که در الگوهای تربیتی‏‎ ‎‏الهی، نه روح افراط حاکم است و نه روح تفریط؛ بلکه به همه جنبه های شخصیت‏‎ ‎‏انسان به طور کامل توجه شده است.‏

‏‏الگو بودن فاطمه زهرا ـ سلام الله  علیها‏

‏‏     ‏‏در عصر انقلاب اسلامی «زن مسلمان» با شخصیت فاطمه ـ سلام الله  علیها ـ احیا‏‎ ‎‏شد. او در حیات خود و در تمامی عرصه ها، فاطمه ـ سلام الله  علیها ـ را که نمونه انسان‏‎ ‎‏والا و برتر است، به عنوان الگو پذیرفت. امام راحل فرمودند:‏

‏‏     «الگو، حضرت زهرا ـ سلام الله  علیها ـ است».‏‎[1]‎

‏‏    ‏‏رهبر معظم انقلاب فرمودند:‏

‏‏     «فاطمۀ زهرا برترین نمونه مجسم برای زن مسلمان است و متفکران و گویندگان‏‎ ‎‏مذهبی و دانشمندان باید با بیان و قلم خود ابعاد وجودی و شخصیت این بانوی بزرگ‏‎ ‎‏آفرینش را هرچه بهتر و بیشتر ترسیم و تبیین کنند...»‏‎[2]‎

‏‏    ‏‏باید دانست که حضرت زهرا ـ سلام الله  علیها ـ به عنوان الگو و اسوۀ یک منبع‏‎ ‎‏نامحدود برای کشف ارزشهای انسان کامل است.‏

‏‏     ‏‏در این الگو و اسوه، همه کمالات حقیقی تمرکز و تجمع یافته است و چنین نیست‏‏ که

‏‎ ‎
‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 116
‎

‏برداشتها و استنباطهای یک یا چند نسل و قرن بتوانند به مرز شناسایی کامل آن‏‎ ‎‏برسند.‏

‏‏     از این رو، پژوهش مستمر در زندگی و ابعاد حقیقت کامله سیده نساء العالمین‏‎ ‎‏ضرورت دارد تا بشر بتواند هرچه بیشتر، این سرچشمه لا یزال کمال را بشناسد و از‏‎ ‎‏این شناخت برای هدایت نسلها استفاده کند.‏

‏‏تذکر یک نکته:‏

‏‏     ‏‏نکته این است که جامعه اسلام سه چهره از زنان را به خود دیده است: زنان سنتی،‏‎ ‎‏زنان مقدس مآب و زنان فرنگی مآب.‏

‏‏     حضرت امام(ره) با ترسیم الگوی شخصیتی حضرت فاطمه ـ سلام الله  علیها ـ‏‎ ‎‏برای زنان، در سخنرانیها و توصیه های خویش راه صحیح و شئون زندگی مادی و‏‎ ‎‏معنوی در جامعۀ اسلامی را به آنها ارائه داد و تمام راههای زنان سنتی، مقدس مآب و‏‎ ‎‏فرنگی مآب را خلاف و منحرف دانسته، و به زنان مسلمان فهماند که طریق صحیح در‏‎ ‎‏جامعه، راه دخت پیامبر، حضرت زهرا ـ سلام الله  علیهاست ـ که هیچ گونه شباهتی با‏‎ ‎‏راه زن سنتی، زن مقدس مآب و زن فرنگی مآب در جامعه ندارد؛ بلکه به طور کامل‏‎ ‎‏چهره و سیمای زندگی وی با چهره زندگی آنان متفاوت است.‏

‏‏تفاوت حضرت زهرا(س) با زنان سنتی‏

‏‏     ‏‏فاطمه زهرا(س) در زندگی مانند زنان سنّتی که همواره تابع نسبتهای محیطند و با‏‎ ‎‏تحول زمان و شرایط آن ـ اگرچه مطابق با ارزشهای معنوی بوده ـ تحول نمی پذیرند،‏‎ ‎‏نبوده است. وی هرگاه تحولی در جامعه پدیدار و شرایط آن تغییر و رخدادهای نوین‏‎ ‎‏برای آن ظاهر می گشت، درصورتی که آنها مطابق با ارزشهای والای معنوی و موازین‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 117
‎‏

اخلاقی بود، خود را با آنها همگام، همراه و هماهنگ می ساخت.‏

‏‏     از این رو در تاریخ آمده است که ایشان در برابر سؤال مردان پاسخگو بود، در‏‎ ‎‏مجالس مردان برای احقاق حق سخنرانی می کرد، یا در جنگهای مختلف برای حفظ‏‎ ‎‏اسلام شرکت می نمود و یا به مناسبتهای گوناگونی، مسائل اخلاقی، اجتماعی و‏‎ ‎‏احکام شرعی را برای مردان و زنان بیان می کرد.‏‎[3]‎

‏‏تفاوت حضرت زهرا ـ سلام الله  علیها ـ با زنان مقدس مآب‏

‏‏     ‏‏فاطمه ـ سلام الله  علیها ـ در زندگی تابع مسائل سطحی و قشری مانند زنان‏‎ ‎‏مقدس مآب نبود؛ و کاملاً از آنها رویگردان بود و در همه ابعاد و جنبه های مختلف‏‎ ‎‏زندگی خود، همواره به دنبال امور واقعی ـ که مطابق با ارزشهای معنوی و معیارهای‏‎ ‎‏اخلاقی باشد ـ می رفت. حضرت زهرا ـ سلام الله  علیها ـ به طور کامل بر عمق مسائل‏‎ ‎‏آگاهی داشت و بر اساس اطلاعات و آگاهیهای خود از امور گوناگون محیط، برنامه‏‎ ‎‏زندگی خویش را معلوم و مشخص می کرد. به عنوان مثال، حضرت زهرا ـ سلام الله ‏‎ ‎‏علیها ـ در سال 11 هجری، به دلیل شناخت عمیق و درک کامل مسائل جدیدی که بعد‏‎ ‎‏از رحلت نبی اکرم ـ صلوات الله  علیه ـ در مدینه در جریان بود، به طور علنی در مسائل‏‎ ‎‏سیاسی آن روز مداخله می کرد و نیز در جریان فدک یک تنه قیام نمود و با بیانات‏‎ ‎‏رسای خود مردم را از مسائل واقعی آگاه کرد.‏

‏‏     ‏‏همچنین ایشان در جوّ حاکم ‏‏بر مدینۀ آن زمان، در مسجد در جمع مهاجرین وانصار‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 118
‎

‏به ایراد خطبه پرداخت‏‎[4]‎‏ و حاضران در جلسه را تحت تأثیر قرار داد.‏

‏‏ ‏

‏‏تفاوت حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ با زنان فرنگی مآب‏

‏‏     ‏‏حضرت فاطمه(س) در زندگی مانند زنان فرنگی مآب دنباله روی مطلق و بی قید و‏‎ ‎‏شرط تحوّلات جامعه و رویدادهای نوین آن نبود.‏

‏‏     ایشان در صورتی ابعاد زندگی خود را با رویدادهای متحول زمان منطبق‏‎ ‎‏می ساخت که آنها مطابق با ارزشهای موردنظر شرع باشد.‏

‏‏     پس، بر زنان مسلمانی که این بانوی بزرگ اسلام را الگو قرار داده اند، واجب است‏‎ ‎‏که همانند او جایگاه خود را در نظام اسلامی که زمینه رشد و پیشرفت برای آنها پدید‏‎ ‎‏آورده است، بشناسند؛ زندگی خود را مطابق با ارزشهای معنوی و اخلاقی هماهنگ‏‎ ‎‏کنند؛ از کارهای ناپسند و خلاف موازین شرع پرهیز کنند و مطابق موازین اسلامی‏‎ ‎‏همانند مردان در صحنه های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، هنری و فرهنگی... حضور‏‎ ‎‏یابند و باید این مسأله را نیز بدانند که مردان در اسلام در مسائل مذکور هیچ گونه‏‎ ‎‏امتیاز و برتری بر زنان ندارند.‏

‏‏تساوی مرد و زن در قرآن کریم‏

‏‏     ‏‏تردیدی نیست که در قرآن کریم، زن همسان و همشأن مرد در بعد اقتصادی،‏‎ ‎‏سیاسی، علمی، فرهنگی و هنری شمرده شده، و با تحکیم موقعیت و شخصیت انسانی او،‏‎ ‎‏امتیازی که برای مردان در برابر زنان، پیش از پیدایش اسلام وجود داشت،امتیاز برتر نسبت‏‏ به‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 119
‎

‏فروتر یا امتیاز مالک در برابر برده و کالا متحول شد و آنان را همانند مردان در همه‏‎ ‎‏شئون بدون امتیاز خاصی برای مردان، برخوردار نمود؛ و زنان را همدوش مردان در‏‎ ‎‏عرصه های زندگی معنوی، مادی، اقتصادی و وظایف اجتماعی علمی، حقوقی،‏‎ ‎‏فرهنگی و هنری و... وارد ساخت و بر تلاشها و کوششهای آنان در ابعاد گوناگون‏‎ ‎‏زندگی، همانند تلاشهای مردان ارج نهاد و این حقیقت را چنین بیان کرد:‏

‏‏     «اَنّی لا اُضیعُ عملَ عاملٍ منکم مِن ذکرٍ او اُنثی بعضُکم من بعض».‏‎[5]‎

‏‏    ‏‏من کار هیچ کارگزاری را از شما چه مرد و چه زن بی مزد نمی گذارم.‏

‏‏     «و من یَعْمَل مِن الصّالحات مِنْ ذکرٍ او انثی و هو مؤمن فاولئک یدخُلُون الجنّة ولا‏‎ ‎‏یظلمون نقیراً».‏‎[6]‎

‏‏    ‏‏«و کسانی که کارهای شایسته کنند ـ چه مرد باشند یا زن ـ درحالی که مؤمن باشند،‏‎ ‎‏آنان داخل بهشت می شوند، و به قدر گودی پشت هسته خرمایی مورد ستم قرار‏‎ ‎‏نمی گیرند.»‏

‏‏     و «من عَمِلَ صالحاً من ذکرٍ اَوْانثی وَ هو مؤِمنُ فَلَنُحْیِیَنَّه حیاةً طیبةً و لَنَجْزِیَنَّهُم‏‎ ‎‏اَجرهُم بِاَحسنِ ما کانوا یعمَلون».‏‎[7]‎

‏‏    ‏‏«هر که از اهل ایمان کار شایسته ای انجام دهد چه زن باشد و چه مرد او را در فضای‏‎ ‎‏زندگی پاکیزه ای حیات می بخشیم و آنان را به نیکوتر از آنچه عمل کرده اند پاداش‏‎ ‎‏می دهیم.»‏

‏‏‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 120
‎‏ 

    «مَن اراد الاخرة سَعیٰ لها سَعْیَها وهو مؤمنُ فاولئک کان سعیهم مشکوراً».‏‎[8]‎

‏‏    ‏‏هرکس که خواستار آخرت باشد و در این زمینه سعی و کوشش نماید، او مؤمن‏‎ ‎‏است، پس آنان مورد عنایت خدا قرار خواهند گرفت.‏

‏‏     در برابر کارها، زنان را همانند مردان مسئول دانسته، و هریک از آنان در گرو اعمال‏‎ ‎‏خویش می باشند. در این باره، قرآن کریم می فرماید:‏

‏‏     «مَن عملَ صالحاً فلنفسه ومن اَساءَ فعلیها وما ربُّکَ بظلاّمٍ للعبید».‏‎[9]‎

‏‏    ‏‏«هرکس چه زن و چه مرد عمل صالح و خوب انجام دهد به نفع خود او و هر که کار‏‎ ‎‏بد و عمل غیرصالح انجام دهد به ضرر خود او می باشد و خداوند بر بندگان ظلم و‏‎ ‎‏ستم روا نمی دارد. ‏

‏‏     زن و مرد هر یک در گرو اعمال و کارهای خویش می باشند و اسلام هریک از زن و‏‎ ‎‏مرد را مسئول کارهایشان می داند. در آیه ای این حقیقت به گونه بسیار روشن بیان‏‎ ‎‏شده است:‏

‏‏     ‏‏«کلُّ نفسٍ بما کسبت رهینةٌ»‏‎[10]‎‏. ‏

‏‏    ‏‏هرکسی در گرو دستاورد خویش است.‏

‏‏ ‏

‏‏زن و فعالیت اقتصادی‏

‏‏     ‏‏از نظر قرآن، زنان همچون مردان می توانند فعالیت کنند و مالک هر چیزی شوند که‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 121
‎‏

با تلاش خود کسب کرده اند؛ همان طور که مردان آنچه را که از راه کسب به دست‏‎ ‎‏آورده اند، بهره آنان دانسته است. قرآن در این زمینه می فرماید:‏

‏‏     «للرّجال نصیبٌ مما اکتسبوا وللنّساء نصیبٌ مما اکتسبن».‏‎[11]‎

‏‏    ‏‏«برای مردان از آنچه ‏‏]‏‏به اختیار‏‏]‏‏ کسب کرده اند بهره ای است، و برای زنان ‏‏[‏‏نیز‏‏]‏‏ از‏‎ ‎‏آنچه ‏‏[‏‏به اختیار‏‎ ‎‏]‏‏کسب کرده اند بهره ای است.»‏

‏‏     بدون اینکه در این امر بین زن و مرد قائل به تفاوتی باشد.‏

‏‏     و می فرماید:‏

‏‏     «لها ما کَسَبَتْ و علیها ما اکْتَسَبَتْ».‏‎[12]‎

‏‏    ‏‏آنچه ‏‏[‏‏از خوبی‏‏]‏‏ به دست آورد به سود او، و آنچه ‏‏[‏‏از بدی‏‏]‏‏ به دست آورد به زیان‏‎ ‎‏اوست. ‏

‏‏     از نظر قوانین اسلام و قرآن، انسان مالک هر چیزی است که از راه کسب و کار به‏‎ ‎‏دست می آورد و در این جهت نیز، خداوند متعال تفاوتی بین زن و مرد قرار نداده‏‎ ‎‏است. بر اساس قوانین اقتصادی اسلام، زن می تواند در فعالیتهای اقتصادی ـ چه در‏‎ ‎‏سطح دولتی و چه در سطح خصوصی ـ مشارکت کند، در جهت افزایش تولیدات‏‎ ‎‏داخلی کشور کوشش نماید و زندگی مرفه را همراه با آزادی ـ با حفظ حدود و شرایط ـ‏‎ ‎‏نصیب خود و دیگران کند و با تأمین مشکلات و مسائل اقتصادی، انسانها را به سوی‏‎ ‎‏هدف واقعی، یعنی کمال و قرب به خدا سوق دهد.‏

‏‏     ‏‏و در آیه ای دیگر خداوند با بهترین شیوه و جالبترین اسلوب، تساوی زن و مرد را‏‏ به‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 122
‎‏

تصویر کشیده است و می فرماید:‏

‏‏     «هُنّ لباسٌ لکم وانتم لباسٌ لهنَّ».‏‎[13]‎

‏‏    ‏‏«آنان برای شما لباسی هستند و شما برای آنان لباسی هستید».‏

‏‏تنها امتیاز بین انسانها تقواست‏

‏‏     ‏‏خداوند تقوا را ملاک ارزش و معیار سنجش بین انسانها قرار داده، و آن را سبب‏‎ ‎‏امتیاز و برتری معین کرده، و خویشتن داران و کسانی که خود را از دام هوسها و‏‎ ‎‏بزهکاری حفظ کرده اند و در محدوده الهی گام برداشته اند ـ چه مرد و چه زن ـ را‏‎ ‎‏گرامیترین معرفی کرده است.‏

‏‏     در این زمینه می فرماید:‏

‏‏     «یا ایها الناس انا خلقناکم من ذکرٍ وانثی وجعلناکم شعوباً وقبائل لتعارفوا ان‏‎ ‎‏اکرمکم عندالله  اتقیکم».‏‎[14]‎

‏‏    ‏‏«ما شما را از مرد و زن آفریدیم و شما را ملّتها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را‏‎ ‎‏بشناسید. هر آینه گرامیترین شما نزد خدا باتقواترین شماست.»‏

‏‏     پس، خداوند تقوا را سبب امتیاز دانسته، و تنها به آن ارج می نهد. بنابراین، تقوا‏‎ ‎‏یک ارزش برای هر کس چه زن و چه مرد است.‏

‏‏     بنابراین، از نگاه اسلام زنان همانند مردان می توانند از تمام مزایای زندگی و‏‎ ‎‏وظایف اجتماعی برخوردار شوند.‏

‏‏‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 123
‎‏ 

    زیرا در نظر اسلام، هیچ یک از اینها با هم تفاوتی ندارند، بلکه هر دو آزادند و‏‎ ‎‏مسئول اعمال نیک و بد خویشند.‏

‏‏کلام امام خمینی‏

‏‏     ‏‏حضرت امام(ره) می فرمایند:‏

‏‏     «اسلام زن را مثل مرد، در همه شئون، در همه شئون، همان طوری که مرد در همه‏‎ ‎‏شئون دخالت دارد، زن هم دخالت دارد... زنها اختیار دارند؛ همان طوری که مردها‏‎ ‎‏اختیار دارند. خداوند شما را با کرامت خلق کرده است، آزاد خلق کرده است.»‏‎[15]‎

‏‏    ‏‏و نیز فرمودند:‏

‏‏     «همان طوری که حقوق مردها در اسلام مطرح است، حقوق زنها، اسلام به زنها‏‎ ‎‏بیشتر عنایت کرده است تا به مردها...»‏‎[16]‎

‏‏    ‏‏«از حقوق انسانی، تفاوتی بین زن و مرد نیست. زیرا که هر دو انسانند...»‏‎[17]‎

‏‏برخوردار شدن زن از آسایش بعد از پدیداری اسلام‏

‏‏     ‏‏در پرتو قوانین جامع اسلامی، زن توانست از نعمت رفاه و آسایش کامل برخوردار‏‎ ‎‏شود درحالی که قبل از اسلام، وضع رقت بار و اسف باری در خانه مرد داشت.‏

‏‏     اسلام به زن حق زندگی، حق رفاه و آسایش، حق تعلیم و تعلم، حق مالکیت، حق‏‎ ‎‏مزد در برابر کار، حق شکایت از مرد، حق دفاع از حقوق خود، حق شرکت در‏‏ اموراجتماعی‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 124
‎‏

و حق... عطا فرمود؛ و در زمینه های مذکور، هیچ گونه امتیاز و برتری برای مردان‏‎ ‎‏نسبت به زنان قائل نشده است.‏

‏‏     و این بدین جهت است که طایر زندگی انسانها دارای دو بال است، یکی زن و یکی‏‎ ‎‏مرد و بدون این دو بال نمی توان به سوی رشد و تکامل، در زندگی مادی و معنوی‏‎ ‎‏پرواز کرد.‏

‏‏     پس، زن و مرد دو رکن جامعه انسانی می باشند که یک واحد اجتماعی دارای‏‎ ‎‏کاربرد را تشکیل می دهند و آن را به سوی تکامل سوق می دهند.‏

‏‏     باید اذعان داشت که مانع شدن از برخورداری زنان از وظایف اجتماعی جفا به‏‎ ‎‏جامعه انسانی است.‏

‏‏     ‏‏البته به دلیل اختلافی که طبق نظام خلقت بین این دو وجود دارد، در تکالیف اینها‏‎ ‎‏تفاوتهایی پدید می آید که زن و مرد باید آنها را رعایت کنند.‏

‏‏کلام امام خمینی‏

‏‏     ‏‏حضرت امام می فرمایند:‏

‏‏     «... در بعضی از موارد تفاوتهایی بین زن و مرد وجود دارد که به حیثیت انسانی‏‎ ‎‏آنها ارتباط ندارد. مسائلی که منافات با حیثیت و شرافت زن ندارد، آزاد است.»‏‎[18]‎

‏‏    ‏‏جای بسی خوشوقتی است، یادآور شوم امروز در نظام اسلامی، زن مسلمان‏‎ ‎‏همانند مردان در اصل گزینش وظایف آزاد است و با اتکا بر قدرت و شایستگی و‏‎ ‎‏هوشمندی خود در کنار مسئولیتهای خانوادگی، با حفظ شرافت، کرامت، عفاف و نجابت، در‏‎ ‎


‏
‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 125
‎‏

عرصه ها و فعالیتهای مختلف اجتماعی مانند: آموزش و پرورش، آموزش عالی،‏‎ ‎‏آموزش بهداشت و درمان، ورزش، هنر، رادیو و تلویزیون، مناصب دولتی، مدیریتهای‏‎ ‎‏قوی، فعالیت در قوه قضاییه، فعالیت در قوه مجریه، قانونگذاری و تصمیم گیری در‏‎ ‎‏سطح کشور، فعالیت در امور سیاسی و در امور اقتصادی ـ چه خصوصی و چه دولتی ـ‏‎ ‎‏حضور دارد و با حضور شایسته خود در جامعه ـ که مورد تأکید و تأکید اسلام است ـ‏‎ ‎‏ثابت می کند که اسلام هرگز خواستار انزوای زن در جامعه نبوده، و نیست.‏

‏‏     امید است زنان جامعه ما با ارائه لیاقتها، شایستگیها و مدیریتها هرچه بیشتر به‏‎ ‎‏مناصب و مقامهایی که برای آنان مناسبت دارد، برسند و نیز هرچه بیشتر در پیشرفت‏‎ ‎‏جامعه مؤثر باشند.‏

‏‏ ‏‏‎

کتابتأملی بر جایگاه زن (ج. ۱): مجموعه مقالات فارسیصفحه 126
‎

  • )) ر. ک: صحیفه امام، ج 7، ص 533ـ534.
  • )) آیت الله خامنه ای، نقل از مجله زن روز؛ ش 1528، س 1374، ص 4.
  • )) مجله زن روز؛ ش 1580، ص 40، نقل از سفینة البحار.
  • )) مجله زن روز؛ ش 1580، ص 40، نقل از سفینة البحار.
  • )) آل عمران  /  195.
  • )) نساء  /  124.
  • )) نحل  /  97.
  • )) اسراء  /  19.
  • )) فصلت  /  41.
  • )) مدثر  /  38.
  • )) نسا  /  32.
  • )) بقره  /  286.
  • )) بقره  /  187.
  • )) حجرات  /  13.
  • )) ر. ک: صحیفه امام، ج 6، ص 300ـ302.
  • )) ر. ک: صحیفه امام، ج 6، ص 436ـ437.
  • )) ر. ک: صحیفه امام، ج 4، ص 364ـ365.
  • )) ر. ک: صحیفه امام، ج 4، ص 364ـ365.