باب دوم اعمال حج تمتع و در آن چند فصل است

فصل ششم بیتوته به منیٰ

‏ ‏

فصل ششم بیتوته به منیٰ

‏و در آن چند مسأله است:‏

‏         مسأله 1- واجب است بر حاج که شب یازدهم ذی الحجه و شب دوازدهم را در ‏‎ ‎‏منیٰ بیتوته کند؛یعنی در آن‌جا بماند از غروب آفتاب تا نصف شب.‏

‏مسأله 2- چند طایفه باید در شب سیزدهم تا نصف شب بمانند:‏

‏         اول- کسی که صید کرده است در احرام،و احتیاط واجب آن است که اگر صید را ‏‎ ‎‏گرفته باشد و نکشته باشد شب سیزدهم را بماند،لکن غیر از صید کردن چیزهای ‏‎ ‎‏دیگر که از صید بر مُحرم حرام است،مثل خوردن گوشت صید و نشان دادن صید به ‏‎ ‎‏صیاد و غیر آن را اگر اجتناب نکرده واجب نیست بیتوتۀ شب سیزدهم.‏

‏         دوم- کسی که نزدیکی با زن کرده در احرام چه در قُبُل و چه در دُبُر و چه با زن ‏‎ ‎‏خود یا اجنبیه.ولی غیر از جماع کارهای دیگر مثل بوسیدن و لمس و غیر آن را اگر ‏‎ ‎‏اجتناب نکرده واجب نمی‌شود بیتوتۀ شب سیزدهم.‏

‏         سوم- کسی که در روز دوازدهم کوچ نکرد از منیٰ و غروب شب سیزدهم را ‏‎ ‎‏درک کرد.‏


کتابمناسک الحج/ مناسک حج: مطابق با فتاوای حضرت آیة الله العظمی امام خمینی (س)صفحه 401
‏         مسأله 3- چند طایفه‌اند که واجب نیست در شب‌های یازده و دوازده و سیزدهم ‏‎ ‎‏در منیٰ بمانند:‏

‏         اول- بیماران و پرستاران آنها و دیگر کسانی که برای آنها مشقت داشته باشد ماندن ‏‎ ‎‏به هر عذری که باشد.‏

‏         دوم- کسانی که ترس آن دارند که اگر شب را بمانند مال آنها در مکه از بین می‌رود ‏‎ ‎‏به شرطی که مال مُعتَدٌّ به باشد.‏

‏سوم- شبان‌هایی که احتیاج دارد حیوانات آنها به چرانیدن در شب.‏

‏چهارم- کسانی که متکفل آب دادن به حجاج هستند در مکه.‏

‏         پنجم- کسانی که شب را در مکه بیدار باشند و به عبادت مشغول باشند تا صبح و ‏‎ ‎‏کار دیگر جز آن نکنند مگر کارهای ضروری از قبیل خوردن و آشامیدن به قدر احتیاج ‏‎ ‎‏و تجدید وضو.‏

‏         مسأله 4- کسی که در احرام عمرۀ تمتع از صید و زن اجتناب نکرده باید شب ‏‎ ‎‏سیزدهم بماند،و این حکم اختصاص به احرام حج ندارد.‏

‏         مسأله 5- مقدار شب که واجب است در این سه شب بیتوته کرد از اول شب است ‏‎ ‎‏تا نصف آن،پس کسی که از غروب بیتوته کرد در منیٰ تا نیمه شب مانع ندارد بعد از آن ‏‎ ‎‏بیرون برود،و احتیاط مستحب آن است که پیش از طلوع صبح وارد مکه نشود.‏

‏         مسأله 6- کسی که در اول شب بی‌عذر در منیٰ نبود احتیاط واجب آن است که قبل ‏‎ ‎‏از نیمه شب برگردد و تا صبح بماند.‏

‏         مسأله 7- نیمه شب را باید از اول غروب تا طلوع آفتاب حساب کنند بنابر احتیاط ‏‎ ‎‏واجب،و احتیاط آن است که از مغرب شرعی حساب کنند.‏

‏         مسأله 8- بیتوتۀ در منیٰ از عبادات است و باید با نیت خالص برای اطاعت ‏‎ ‎‏خداوند به‌جا آورد.‏


کتابمناسک الحج/ مناسک حج: مطابق با فتاوای حضرت آیة الله العظمی امام خمینی (س)صفحه 402
‏         مسأله 9- جایز نیست در غیر مکه مشغول عبادت شود و به منیٰ نرود،حتی در بین ‏‎ ‎‏راه منیٰ و مکه به احتیاط واجب.‏

‏         مسأله 10- کسی که ترک کند بیتوته به منیٰ را در شبی که واجب است بماند برای ‏‎ ‎‏هر شبی یک گوسفند باید قربانی کند.‏

‏         مسأله 11- فرقی نیست در واجب بودن قربانی بین آن که از روی علم و عمد باشد ‏‎ ‎‏یا از روی نسیان باشد یا از روی ندانستن مسأله.‏

‏         مسأله 12- کسانی که در مکه تا صبح به عبادت مشغول بودند و نیامده‌اند به منیٰ ‏‎ ‎‏قربانی بر آنها واجب نیست.‏

‏         مسأله 13- چهار طایفه‌ای که در مسألۀ سوم گفته شد واجب نیست در منیٰ بمانند، ‏‎ ‎‏در صورتی که نماندند باید برای هر شب یک گوسفند کفاره قربانی کنند حتی دستۀ ‏‎ ‎‏سوم و چهارم به احتیاط واجب.‏

‏         مسأله 14- گوسفندی که باید قربانی شود هیچ یک از شرایط هَدی را که در منیٰ ‏‎ ‎‏برای حج باید ذبح کند لازم نیست داشته باشد.‏

‏         مسأله 15- گوسفندی را که باید قربانی کند محل معیّنی ندارد حتی می‌تواند پس از ‏‎ ‎‏مراجعت به محل خود قربانی