یادها و یادمانها

مصاحبه با حجت الاسلام و المسلمین اسماعیل فردوسی پور

 

مصاحبه باحجت الاسلام و المسلمین اسماعیل فردوسی پور

 

لطفاً بفرمایید که از چه زمانی با شهید آیت الله حاج آقا مصطفی خمینی(ره) آَشنا شدید؟ 

‏عمدۀ آَشنایی من با آن شهید بزرگوار مربوط می شود به دورانی که ایشان به نجف تشریف آورده بود. البته پیش از آن هم اجمالاً ایشان را می شناختم؛ مواقعی که به همراه حضرت امام(س) برای زیارت حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) به مشهد مقدس تشریف می آوردند، ایشان را می دیدم. آن وقتها من در حوزۀ علمیۀ مشهد درس می خواندم و ایشان را در مدرسۀ «نوّاب» زیارت می کردم. در ابتدای ‏


کتابیادها و یادمانها از شهید آیت الله‏ سید مصطفی خمینی (س) (ج. 2) : مجموعه مصاحبه ها در حاشیۀ کنگره شهید آیت الله سید مصطفی خمینی (س): (مهر و آبان 1376)صفحه 197
‏دوران انقلاب هم وقتی حضرت امام(س) پس از ماجرای پانزدهم خرداد 1342 از زندان آزاد شده بودند، وقتی به اتفاق استاد خودمان، مرحوم حاج شیخ مجتبی قزوینی، و عده ای از فضلا و مردم انقلابی بازار مشهد برای دیدارشان به قم آمدیم، خدمت ایشان رسیدم و از محضرشان استفاده کردم. ‏

‏من در سال 1346 از طریق آبادان و به طور غیر رسمی، به اتفاق خانواده ام از ایران خارج شدم و خود را به نجف رساندم. در آنجا به محضر امام(س) رسیدم و یا حاج آقا مصطفی(ره) بیشتر آشنا شدم. ایشان در اوایل درسی نداشت، اما به تدریج، درس خارج خود را شروع کرد. ‏

 

خصوصیات اخلاقی حاج آقا مصطفی(ره) چگونه بود؟ 

‏بُعد اخلاقی‏‎ ‎‏شهید آیت الله حاج آقا مصطفی(ره) یکی از ابعاد برجسته زندگی ایشان بود؛ شخصیتی که همیشه تبسم بر لب داشت و در سلام پیشقدم بود و در جلسات با وقار، متانت و ابهت خاصی شرکت می کرد. ‏

‏ایشان برای افراد، شاگردان و اهل مجلس اهمیت و ارزش خاصی قایل بود و همیشه سخن خود را با تبسم آغاز می کرد. مجالس ایشان کاملاً مفید بود و می توان گفت مصداق حدیث شریفی بود که از حضرت عیسی بن مریم(علیه السلام) نقل کرده اند که با کسی همنشین شوید که دیدن او شما را به یاد آخرت بیاورد و سخن او موجب ‏


کتابیادها و یادمانها از شهید آیت الله‏ سید مصطفی خمینی (س) (ج. 2) : مجموعه مصاحبه ها در حاشیۀ کنگره شهید آیت الله سید مصطفی خمینی (س): (مهر و آبان 1376)صفحه 198
‏ازدیاد علم شما گردد و عمل او شما را به آخرت ترغیب کند.‏‎[1]‎‏مجلس او موجب ازدیاد علم، دانش و عمل ایشان مایه ترغیب انسان به آخرت بود. ‏

 

در خصوص ویژگیهای علمی ایشان توضیح دهید. 

‏حاج آقا مصطفی(ره) اساساً یک شخصیت مستقل بود و در دورانی که عظمت شخصیت امام(س) در حال ظهور و بروز بود، ایشان از آقازاده هایی نبود که خود را به پدر متصل کند تا بخواهد در کنار ایشان، کسب شخصیت نماید، بلکه دنبال درس و بحث و عبادت و ریاضت و تکامل نفس خود بود و کمتر در مجالسی که به شخصیت امام(س) مربوط می شد، ظاهر می گردید. اما برخی افراد دورادور وجود بارز و روشن ایشان را می دیدند. ‏

‏شخصیت حاج آقا مصطفی(ره) ابعاد گوناگون داشت؛ مثلاً، در بعد علمی، ایشان در زمینۀ اصول، یک اصولی ماهر بود، در زمینۀ فقه، یک فقیه عالی مقام و مجتهد جامع‏‎ ‎‏الشرایط به شمار می رفت؛ در خصوص فلسفه،یک فیلسوف و از شاگردان ممتاز حضرت امام(س) و علّامه طباطبائی(ره) بود؛ در زمینۀ عرفان، یک عارف به تمام معنا به حساب می آمد؛ در مورد علم رجال، حافظه ای قوی داشت و هر یک از ‏


کتابیادها و یادمانها از شهید آیت الله‏ سید مصطفی خمینی (س) (ج. 2) : مجموعه مصاحبه ها در حاشیۀ کنگره شهید آیت الله سید مصطفی خمینی (س): (مهر و آبان 1376)صفحه 199
‏رجال حدیث را با درایت و دقت به خاطر می سپرد. ‏

 

شهید حاج آقا مصطفی(ره) در چه پایگاه علمی قرار داشت؟ 

‏موقعیت علمی حاج آقا مصطفی(ره) در حوزه علمیه نجف بسیار عالی بود. ایشان علاوه بر شرکت در درس امام(س)