سخنرانی

سخنرانی در جمع مسئولان نظام به مناسبت عید غدیر (پیام غدیر)

سخنرانی

‏زمان: صبح 2 شهریور 1365 / 18 ذی الحجه 1406‏

‏مکان: تهران، حسینیۀ جماران‏

‏موضوع: پیام غدیر، ولایت و حکومت‏

‏مناسبت: عید سعید غدیر خم‏

‏حضار: خامنه ای، سید علی (رئیس جمهور) ـ موسوی، میرحسین (نخست وزیر) ـ هاشمی‏‎ ‎‏رفسنجانی، اکبر (رئیس مجلس شورای اسلامی) ـ مسئولان کشوری و لشکری ـ روحانیون‏‎ ‎‏ـ مسئولان ستادهای پشتیبانی کشور‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

پیام غدیر، ولایت و حکومت 

‏     ‏‏امیدوارم ان شاءالله ، این عید مبارک به همۀ ملتهای مظلوم و بخصوص به ملت شریف‏‎ ‎‏ما مبارک باشد. خداوند ان شاءالله که با عنایات خاصۀ خود نظری به این ملت بزرگ که‏‎ ‎‏باید گفت پرچمدار اسلام در این عصر هستند، به اینها عنایت خاصی بفرماید و آنها را از‏‎ ‎‏عنایات خاصۀ خود نصیب بزرگ عنایت بفرماید.‏

‏     من دربارۀ شخصیت حضرت امیر چه می توانم بگویم و کی چه می تواند بگوید. ابعاد‏‎ ‎‏مختلفه ای که این شخصیت بزرگ دارد، به گفتگوی ماها و به سنجش بشری در نمی آید.‏‎ ‎‏کسی که انسان کامل است و مظهر جمیع اسماء و صفات حق تعالی است، ابعادش به‏‎ ‎‏حسب اسماء حق تعالی باید هزار تا باشد و ما از عهدۀ بیان حتی یکی اش نمی توانیم‏‎ ‎‏برآییم. این شخصیت که جامع تضاد است، امور متضاده در او جمع است، کسی‏‎ ‎‏نمی تواند در حول و حوش او سخن بگوید؛ از این جهت، من در این موضوع بهتر‏‎ ‎‏می دانم که ساکت باشم. لکن مسئله ای را که بهتر است ما بگوییم، انحرافاتی است که‏‎ ‎‏برای ملتها و خصوصاً، برای شیعیان این حضرت پیش آمده است در طول تاریخ و‏‎ ‎‏دستهایی که این انحرافات را از اول به وجود آورده اند و توطئه هایی که بوده است در‏‎ ‎‏طول تاریخ و اخیراً در این سالهای اخیر، سده های اخیر پیش آمده است، آنها را عرض‏

صحیفه امامجلد 20صفحه 111
‏کنم.‏

‏     مسئلۀ غدیر، مسئله ای نیست که بنفسه برای حضرت امیر یک مسئله ای پیش بیاورد،‏‎ ‎‏حضرت امیر مسئلۀ غدیر را ایجاد کرده است. آن وجود شریف که منبع همۀ جهات بوده‏‎ ‎‏است، موجب این شده است که غدیر پیش بیاید. غدیر برای ایشان ارزش ندارد؛ آن که‏‎ ‎‏ارزش دارد خود حضرت است که دنبال آن ارزش، غدیر آمده است. خدای تبارک و‏‎ ‎‏تعالی که ملاحظه فرموده است که در بشر بعد از رسول الله کسی نیست که بتواند عدالت را‏‎ ‎‏به آن طوری که باید انجام بدهد، آن طوری که دلخواه است انجام بدهد مأمور می کند‏‎ ‎‏رسول الله را که این شخص را که قدرت این معنا را دارد که عدالت را به تمام معنا در‏‎ ‎‏جامعه ایجاد کند و یک حکومت الهی داشته باشد، این را نصب کن. نصب حضرت امیر‏‎ ‎‏به خلافت این طور نیست که از مقامات معنوی حضرت باشد؛ مقامات معنوی حضرت و‏‎ ‎‏مقامات جامع او این است که غدیر پیدا بشود. و اینکه در روایات ما و از آن زمان تا حالا‏‎ ‎‏این غدیر را آن قدر ازش تجلیل کرده اند، نه از باب اینکه حکومت یک مسئله ای است،‏‎ ‎‏حکومت آن است که حضرت امیر به ابن عباس می گوید که «به قدر این کفش بی قیمت‏‎ ‎‏هم پیش من نیست»‏‎[1]‎‏ آنکه هست اقامۀ عدل است. آن چیزی که حضرت امیر ـ سلام الله ‏‎ ‎‏علیه ـ و اولاد او می توانستند در صورتی که فرصت بهشان بدهند، اقامۀ عدل را به‏‎ ‎‏آن طوری که خدای تبارک و تعالی رضا دارد انجام بدهند، اینها هستند، لکن فرصت‏‎ ‎‏نیافتند. ز