نامه به آقای سید محمد صادق روحانی (عمل به تکلیف)

‏‏نامه‏

‏‏زمان: 19 شهریور 1348 / 27 جمادی الثانی 1389‏

‏‏مکان: نجف‏

‏‏موضوع: عمل به تکلیف‏

‏‏مخاطب: روحانی، سید محمدصادق‏

‏‏27 ج 2 89 ‏

‏‏بسمه تعالی‏

‏‏     به عرض عالی می رساند، مناسب بود تلگراف کنم لکن می دانید که خداوند تعالی‏‎ ‎‏مقدر فرموده ماها از استفاده مراکز عمومی و ملی محروم باشیم و به همین نحو بهتر است‏‎ ‎‏از اینکه در مدت گرفتاری جزئی نقاهت داشته اید متأثر بوده ام و از دعا برای عموم و‏‎ ‎‏خصوص مخصوصین بحمدالله تعالی غافل نبوده ام. اینک که بحمدالله تعالی امد‏‎ ‎‏گرفتاری شما به سر رسیده است از خداوند متعال خواستارم که اوضاع را به نحوی فرماید‏‎ ‎‏که تکرار نشود گرچه تکرار هم خیلی اشکال ندارد و شما که اول نشاط جوانی را دارا‏‎ ‎‏هستید باید مجهز باشید که در آتیه مشکلات به حسب ظواهر بیشتر است مگر آنکه‏‎ ‎‏خداوند منان ـ جل اسمه ـ اصلاح فرماید. به عقیده اینجانب اگر انسان به تکلیف عمل کند‏‎ ‎‏با اخلاص، چه نتیجه منظوره وصل شود و چه نشود برد نموده است. ‏‏والله لا یضیع‏‎ ‎‏اجرالمحسنین‏‏. شما از دودمان پیغمبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ هستید و تاریخ‏‎ ‎‏گذشتگان این سلسله جلیله مشحون است از قیام به امر معروف و حبس و زجر و قتل در‏‎ ‎‏دنبالش. «پس چه نالم کی ز مردن کم شدم».‏‎[1]‎

‏‎ ‎‏     بحمدالله تعالی احترامات این سلسله محفوظ است و خداوند تعالی عظمت معنوی و‏‎ ‎‏صوری برای آن خواسته است. قتل این سلسله خاندانهایی را به هم زد. ‏‏والله من ورائهم‏‎ ‎‏محیط‏‏. از سلامت خودتان مطلعم فرمایید.‏

‏‏والسلام علیکم‏

‏‏روح الله الموسوی الخمینی‏

‏‎ ‎

‏‎

• ـ اشاره است به بیتی از دفتر سوم مثنوی معنوی:مردم از حیوانی و آدم شدم                       پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم