75ـ این بیت بسیار پرمعنا را درنظر بگیریم که می گوید:
تکلف گر نباشد خوش توان زیست تعلق گر نباشد خوش توان مرد
سادگی و بی پیرایگی در زندگی، یکی از بهترین دلایل معرفت انسانی به معنای حیات است. آرایش و پیرایش و تصنع در ارائۀ شخصیت به تنهایی
کتابآئینۀ حُسنصفحه 77
می تواند جهل آدمی رابه حقیقت حیات و شخصیت و رشد کمال آن به خوبی اثبات نماید. ما در طول تاریخ، هیچ شخصیت رشد یافته ای را سراغ نداریم که در صدد برآید به وسیلۀ تصنع در زندگی، تجسمی صحیح از شخصیت خود را در دلهای مردم نصب نماید. استغنای ذات آدمی، شخصیت را در مرتبه ای از رشد قرار می دهد که هرگز تن به آرایش خویشتن با پدیده های چشمگیر برای اهل دنیا نمی دهد. خندۀ طبیعی، گریۀ طبیعی، نگاه طبیعی، رفتار طبیعی، رویارویی ساده و ناب با انسانها که بندگان خداوندی هستند، همه و همه کشف از استغنای شخصیت آدمی می نماید. این حالت روحی در امام(ره) مورد اتفاق نظر همۀ کسانی بود که ایشان را دیده بودند.
***
کتابآئینۀ حُسنصفحه 78