احکام نماز

لباس نمازگزار

‏‏نمازگزار در لباس و ساتر خود چند چیز را باید رعایت کند:‏

‏‏مساله 1 ـ اول:‏‏ لباس و ساتر نمازگزار باید پاک باشد، مگر آنکه طوری باشد‏‎ ‎‏که تنها در او نشود نماز خواند، مثل جوراب و بند شلوار.‏

‏‏مساله 2 ـ دوم:‏‏ لباس و ساتر نمازگزار باید مباح باشد، که اگر در لباس‏‎ ‎‏غصبی نماز بخواند باطل است.‏

‏‏مساله 3 ـ ‏‏اگر نمی داند که لباس غصبی است و در او نماز خواند، نمازش‏‎ ‎‏صحیح است.‏

‏
‏
‎

کتابرسالۀ نجاة العبادصفحه 91
‎‏مساله 4 ـ ‏‏اگر فراموش کرد که لباس غصبی است و در او نماز خواند در‏‎ ‎‏صورتی که غاصب خود او باشد، احتیاطاً نماز را اعاده یا قضا کند، ولی اگر‏‎ ‎‏غاصب غیر او بوده، نماز صحیح است.‏

‏‏مساله 5 ـ ‏‏اگر با پول خمس یا زکات نداده لباس خرید و با او نماز خواند و‏‎ ‎‏از پول دیگری هم اداء دین نکرد، این نماز باطل است.‏

‏‏مساله 6 ـ ‏‏اگر لباس را با نخ غصبی بدوزند نماز در او صحیح نیست.‏

‏‏مساله 7 ـ سوم:‏‏ لباس و ساتر نمازگزار اگر از حیوان باشد باید آن حیوان‏‎ ‎‏حلال گوشت بوده و ذبح شرعی شده باشد.‏

‏‏مساله 8 ـ ‏‏با پوست حیوانی که ذبح شرعی نشده نمی شود نماز خواند، و‏‎ ‎‏همین طور سایر اجزای زندۀ او.‏

‏‏مساله 9 ـ ‏‏با پوست حیوانی که ذبح شرعی نشده ولی چون خون جهنده‏‎ ‎‏ندارد پاک است، احتیاطاً نماز نخواند.‏

‏‏مساله 10 ـ ‏‏با پشم و کرک و سایر اجزاء غیر زنده از حیوانی که حلال گوشت‏‎ ‎‏باشد و ذبح شرعی نشده می توان نماز خواند.‏

‏‏مساله 11 ـ ‏‏در هیچ یک از اجزاء حیوان حرام گوشت حتی پشم و کرک،‏‎ ‎‏بلکه رطوبت دهان آن نمی توان نماز خواند؛ آن حیوان را ذبح کرده باشند یا نه.‏

‏‏مساله 12 ـ ‏‏با لباسی که نمی دانیم از حلال گوشت است یا از حرام گوشت،‏‎ ‎‏یا نمی دانیم اصلاً از حیوان است یا از غیر حیوان، نماز خواندن مانعی ندارد.‏

‏‏مساله 13 ـ ‏‏اگر بدانیم لباس از حیوان حلال گوشت است، ولی ندانیم که آیا‏‎ ‎‏ذبح شده یا نه، نماز خواندن در آن صحیح نیست.‏

‏‏مساله 14 ـ ‏‏اگر بدانیم که این لباس از حیوانات تهیه می شود و ندانیم که ذبح‏‎ ‎‏شرعی شده، ولی ما از دست مسلمان گرفته یا از بازار مسلمانها خریده ایم، در‏‎ ‎‏صورتی که ندانیم قبلاً دست کافری بوده، نماز خواندن در آن مانعی ندارد.‏

‏‏مساله 15 ـ ‏‏با لباسی که از خز تهیه می شود می توان نماز خواند.‏

‏
‏
‎

کتابرسالۀ نجاة العبادصفحه 92
‎‏مساله 16 ـ ‏‏لباسی را که امروز به نام خز می نامند و معلوم نیست خز باشد،‏‎ ‎‏گرچه مشتبه است و گفتیم با او می شود نماز خواند، ولی احتیاط ترک نماز است‏‎ ‎‏با آن.‏

‏‏مساله 17 ـ ‏‏با لباسی که از سنجاب تهیه می شود می توان نماز خواند، ولی‏‎ ‎‏احتیاطاً با او نماز نخواند.‏

‏‏مساله 18 ـ ‏‏لباس و زینت طلا برای مردان حرام و نماز در آن باطل است،‏‎ ‎‏گرچه انگشتر باشد.‏

‏‏مساله 19 ـ ‏‏دندان طلا برای مردان مانعی ندارد، مگر دندانهای جلو که‏‎ ‎‏آشکار است، اگر به قصد زینت باشد که احتیاطاً باید از آن خودداری کرد.‏

‏‏مساله 20 ـ ‏‏ساعت طلا و زنجیر طلا همراه داشتن برای نماز مانعی ندارد،‏‎ ‎‏مگر آنکه برخود بیاویزد، که نماز خواندن با او مشکل است.‏

‏‏مساله 21 ـ ‏‏لباس حریر و ابریشم خالص برای مردان، حرام و نماز در آن‏‎ ‎‏باطل است.‏

‏‏مساله 22 ـ ‏‏اگر لباس حریر و ابریشم خالص برای ستر عورت کافی نباشد‏‎ ‎‏مثل کلاه و کراوات و بند شلوار، از پوشیدن و نماز خواندن در آن به احتیاط‏‎ ‎‏واجب خودداری کند.‏

‏‏مساله 23 ـ ‏‏پوشیدن لباس حریر و ابریشم خالص برای زنان مانعی ندارد و‏‎ ‎‏نماز در آن صحیح است.‏

‏‏مساله 24 ـ ‏‏استفاده کردن از حریر و ابریشم خالص برای مردان در غیر‏‎ ‎‏پوشش و لباس مانعی ندارد، مثل فرش و زین اسب و تشک و روکش و شمد‏‎ ‎‏برای خواب و غیر اینها.‏

‏‏مساله 25 ـ ‏‏پوشیدن و نماز خواندن در لباس حریر و ابریشم در صورتی که‏‎ ‎‏مخلوط و ممزوج باشد برای مردان مانعی ندارد.‏

‏
‏
‎

کتابرسالۀ نجاة العبادصفحه 93
‎‏مساله 26 ـ ‏‏پوشیدن ابریشم زربفت که با رشته های نازک طلا و ابریشم تهیه‏‎ ‎‏شده حرام، و نماز در آن باطل است.‏

‏‏مساله 27 ـ ‏‏پوشیدن لباس زنانه برای مردها و لباس مردانه برای زنها گرچه‏‎ ‎‏حرام است بنابر احتیاط واجب، امّا نماز خواندن در آن مانعی ندارد.‏

‏‏مساله 28 ـ ‏‏اگر نداند که این لباس از طلا یا حریر یا ابریشم خالص است یا‏‎ ‎‏نه، پوشیدن و نماز خواندن در آن مانعی ندارد، و همین طور انگشتر که نمی داند‏‎ ‎‏از طلا است.‏

‏‏مساله 29 ـ ‏‏اگر بداند که این لباس حریر یا ابریشم است، امّا نداند که خالص‏‎ ‎‏است یا ممزوج، بنابر احتیاط مستحب نپوشد و نماز در آن نخواند، گرچه اقوی‏‎ ‎‏در نظر، جواز است.‏

‏‏مساله 30 ـ ‏‏اگر در اول وقت ساتر ندارد ولی احتمال می دهد که در آخر‏‎ ‎‏وقت ساتر پیدا کند، بنابر احتیاط نماز را از اول وقت تاخیر بیاندازد، گرچه‏‎ ‎‏واجب نبودن خالی از قوت نیست.‏

‏‎ ‎

‏‎

کتابرسالۀ نجاة العبادصفحه 94
‎