20 ـ همدردی

‏‏20‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏همدردی‏

‏‏ ‏

‏‏     ‏‏امام علی ‏‏علیه السلام‏‏:‏

‏‏     «أحسَنُ الإحسانِ مُواسَاةُ الإخوٰانِ»‏‎[1]‎‏.‏

‏‏    ‏‏بهترین احسان همدردی با برادران است.‏

‏‏***‏

‏‏     هنگامی که جنگ شروع شد، برادران ارتشی محلی را‏‎ ‎‏در منزل امام به عنوان پناهگاه با بتون ساختند تا در مواقع‏‎ ‎‏حملات هوایی حضرت امام به آنجا بروند. ولی ایشان‏‎ ‎‏فرمودند: «اینجا را نسازید که به اینجا نخواهم رفت».‏

‏‏     در ایام حساس و خطرناکی که در جنگ پیش می آمد و‏‎ ‎‏گاهی اطراف خانه امام با موشک هدف قرار می گرفت،‏‎ ‎‏هیچ گونه ناراحتی و نگرانی در امام مشاهده نمی شد.‏

‏‏     در یکی از مواقع خیلی خطرناک که حوالی جماران‏‎ ‎‏مورد حمله قرار گرفته بود، هرچه به امام اصرار کردند که‏‎ ‎‏به پناهگاه بروند، ایشان نپذیرفت و فرمود: «من از اینجا‏‎ ‎‏تکان نمی خورم و هیچ فرقی بین من و آن پاسداری که‏‎ ‎‏الآن سر کوچه در پُست خود نگهبانی می دهد نیست. والله ‏‎ ‎‏میان از بین رفتن خودم و آن پاسدار سرکوچه هیچ تفاوتی‏‎ ‎‏قائل نیستم». و امام حتی برای دیدن پناهگاه نیز تا آخر‏‎ ‎‏جنگ به آنجا نرفتند‏‎[2]‎‏.‏

‏‎ ‎

‏‎

کتابسبزتر از سبزصفحه 36
‎

  • )) میزان الحکمة، حدیث 21705.
  • )) پا به پای آفتاب، ص 252، راوی: حجة الاسلام امام جمارانی.