فصل چهارم: احکام فقهی جنگ و دفاع

دفاع فردی

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفع تجاوز به اندازۀ‏‎ ‎‏توان‏

‏‏مساله 1ـ‏‏ اشکالی نیست که انسان حق دارد محارب و مهاجم و دزد و‏‎ ‎‏مانند اینها را از خود و حریم و مالش هر اندازه که می تواند، دفع‏‎ ‎‏نماید.(175)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع به هر وسیله‏‎ ‎‏ممکن‏

‏‏مساله 2ـ‏‏ اگر دزد یا غیر دزد بر شخصی در خانه اش یا غیر خانه اش،‏‎ ‎‏هجوم آورد تا ظالمانه او را بکشد، بر او واجب است به هر وسیلۀ ممکنی‏‎ ‎‏(از خود) دفاع نماید، ولو اینکه به قتل مهاجم، منجر شود و تسلیم شدن و‏‎ ‎‏پذیرفتن ظالم برایش جایز نیست.(176)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏مقابله تا حد‏‎ ‎‏کشته‌شدن مهاجم‏

‏‏مساله 3ـ‏‏ اگر به متعلقین کسی از قبیل پسر یا دختر یا پدر یا برادر یا‏‎ ‎‏بقیه کسانی که به او تعلق دارند حتی خدمتگزار مرد و زن او، هجوم آورد‏‎ ‎‏که ظالمانه او را بکشد جایز بلکه واجب است از او دفاع کند ولو اینکه به‏‎ ‎‏کشته شدن مهاجم منجر شود.(177)‏

‏‏*  *  *‏

‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 115
‎

‏‏دفع مهاجم ولو به‏‎ ‎‏کشته شدن او‏

‏‏مساله 4ـ‏‏ اگر به حریم او ـ زوجه اش باشد یا غیر او ـ هجوم برد که تجاوز‏‎ ‎‏نماید دفع او با هر وسیله ای که ممکن است واجب می باشد ولو به کشته‏‎ ‎‏شدن مهاجم منتهی شود، بلکه اگر به عرض حریم به کمتر از تجاوز،‏‎ ‎‏هجوم آورد، ظاهراً وظیفه همین است.(178)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع از مال ولو به‏‎ ‎‏قتل مهاجم‏

‏‏مساله 5ـ‏‏ اگر به مال او یا مال عیالش هجوم آورد، دفع او به هر وسیلۀ‏‎ ‎‏ممکنی برایش جایز است ولو اینکه به قتل مهاجم، منتهی شود.(179)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع و رعایت‏‎ ‎‏مراتب‏

‏‏مساله 6ـ‏‏ در تمام آنچه ذکر شد بنا بر احتیاط واجب است که از مرتبۀ‏‎ ‎‏پایین تر اقدام به دفاع کند و به مرتبۀ شدیدتر از آن برسد، الاسهل‏‎ ‎‏فالاسهل؛ پس اگر با آگاه نمودن و یک نوع اخطاری، مانند اح اح نمودن‏‎ ‎‏مثلاً، دفع می شود باید همان را انجام دهد، و اگر جز با داد زدن و تهدید‏‎ ‎‏ترس آور، دفع نمی شود باید همین کار را انجام داده و به آن اکتفا نماید.‏‎ ‎‏و‌اگر به جز با دست دفع نمی شود باید به آن اکتفا نماید. و یا با عصا‏‎ ‎‏دفع‌می شود به آن اکتفا نماید. و یا به شمشیر دفع می شود، در صورتی که‏‎ ‎‏دفع او، با ایجاد جراحت در او ممکن باشد باید به همان اکتفا نماید. و اگر‏‎ ‎‏دفع او جز با کشتن ممکن نیست به هر وسیلۀ کشنده، (قتل او) جایز‏‎ ‎‏است و البته مراعات ترتیب در صورتی واجب است که ممکن باشد و‏‎ ‎‏فرصت داشته باشد و ترسی از غلبۀ مهاجم نباشد، بلکه اگر با رعایت‏‎ ‎‏ترتیب، ترس فوت وقت و غلبه دزد داشته باشد، (رعایت ترتیب) واجب‏‎ ‎‏نیست. و وسیله قرار دادن چیزی که قطعاً او را دفع می نماید جایز‏‎ ‎‏است.(180)‏

‏‏*  *  *‏

‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 116
‎

‏‏نقص مالی و بدنی‏‎ ‎‏بر مهاجم‏

‏‏مساله 7ـ‏‏ اگر از حدّ لازم تجاوز نکند و بر مهاجم نقص مالی یا بدنی یا‏‎ ‎‏قتل واقع شود، هدر می باشد و ضمانی بر فاعل نیست.(181)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏اقدام اضافه تر از‏‎ ‎‏حد دفاع‏

‏‏مساله 8ـ‏‏ اگر از آن حدّی که به نظر خودش، و واقعاً در دفع او کافی است‏‎ ‎‏تجاوز کند، بنابر احتیاط ضامن می باشد.(182)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏نقص عضو مدافع‏

‏‏مساله 9ـ‏‏ اگر بی واسطه یا با واسطه از طرف مهاجم نقصی بر مدافع، واقع‏‎ ‎‏شود، (مهاجم) ضامن جرح یا قتل یا مال و مانند آن می باشد.(183)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع در برابر‏‎ ‎‏هجومِ منجر به قتل‏

‏‏مساله 10ـ‏‏ اگر بر او هجوم آورد که او را به قتل برساند، یا بر حریمش‏‎ ‎‏هجوم کند واجب است دفاع نماید ولو اینکه بداند که کشته می شود، چه‏‎ ‎‏رسد به اینکه کمتر از کشته شدن باشد، و چه رسد به اینکه گمان یا‏‎ ‎‏احتمال (کشته شدن را) بدهد. و امّا (دفاع در رابطه با) مال واجب‏‎ ‎‏نمی باشد؛ بلکه احوط آن است که در صورت احتمال قتل ـ چه رسد به‏‎ ‎‏اینکه آن را بداند ـ تسلیم شود.(184)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏فرار برای دوری از‏‎ ‎‏کشتار‏

‏‏مساله 11ـ‏‏ اگر با فرار و مانند آن خلاصی از کشتار ممکن باشد احتیاط آن‏‎ ‎‏است که با فرار تخلص پیدا کند.‏

‏‏     بنابراین اگر به حریم او هجوم آورد و به یک نحوی غیر از کشتار،‏‎ ‎‏خلاصی ممکن باشد، احتیاط تخلص به همان نحو است.(185)‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏*  *  *‏

‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 117
‎

‏‏وجوب مقاتله در‏‎ ‎‏برابر هجوم‏

‏‏مساله 12ـ‏‏ اگر به هدف قتل او یا حریمش هجوم بیاورد مقاتله با او واجب‏‎ ‎‏است ولو اینکه بداند که مقاتله در دفع او فایده ای ندارد؛ و برای شخص،‏‎ ‎‏تسلیم او شدن جایز نیست چه رسد به اینکه گمان یا احتمال دفع او را‏‎ ‎‏بدهد. و امّا در رابطه با مال واجب نیست بلکه احوط ترک آن است.(186)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏شک در قصد‏‎ ‎‏هجوم مهاجم‏

‏‏مساله 13ـ‏‏ بعد از آنکه ولو با قراینی که موجب اطمینان باشد، محقّق شد‏‎ ‎‏که مهاجم قصد هجوم به او را دارد، بدون اشکال برایش جایز است دفاع‏‎ ‎‏نماید، و آیا با گمان یا احتمالی که موجب خوف است، (دفاع) جایز است‏‎ ‎‏(یا نه)؟ ظاهر آن است که هرگاه بر فرض قصد او به خاطر شجاعت و‏‎ ‎‏قدرتی که دارد و یا به خاطر آنکه (تمام راههای دفاع بسته نیست و) به‏‎ ‎‏یک نحوی دفاع برایش ممکن است، ایمن از ضرر او باشد، (با صرف گمان‏‎ ‎‏و احتمال، دفاع) جایز نیست، و اگر ایمن از ضرر او نیست، دفاع دارای‏‎ ‎‏اشکال می باشد.(187)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏اشتباه در قصد‏‎ ‎‏مهاجم‏

‏‏مساله 14ـ‏‏ اگر احراز کند که مهاجم قصد خود این شخص یا عرض یا‏‎ ‎‏مالش را نموده و دفاع کند و ضرری به او برساند یا جنایتی بر او وارد کند‏‎ ‎‏سپس معلوم شود اشتباه کرده، ضامن می باشد اگر چه گناهکار‏‎ ‎‏نیست.(188)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع ولو به غرض‏‎ ‎‏دیگری‏

‏‏مساله 15ـ‏‏ اگر دزد یا محاربی قصد هجوم به او نماید و این شخص به‏‎ ‎‏خلاف آن معتقد باشد. سپس بر او حمله کند نه به خاطر دفاع بلکه برای‏‎ ‎‏غرض دیگری، ظاهر این است که ضامن نمی باشد ولو اینکه او را بکشد،‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 118
‎

‏‏اگر چه تجرّی کرده است.(189)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏مهاجم، ضامن‏‎ ‎‏خسارت وارده‏

‏‏مساله 16ـ‏‏ چنانچه دو نفر دزد یا مانند آنها بر همدیگر حمله نمایند،‏‎ ‎‏پس اگر یکی از آنها ابتدا هجوم آورد و دیگری مدافع باشد، شخصی که‏‎ ‎‏ابتدا هجوم آورده است ضامن می باشد و مدافع ضامن نیست گرچه چنان‏‎ ‎‏باشد که اگر او شروع نمی کرد این شروع می نمود. و اگر هر دو هجوم‏‎ ‎‏بیاورند ظاهر آن است که اگر هر کدام جنایتی برطرفش وارد کند، ضامن‏‎ ‎‏است و اگر یکی از آنها خودداری کند و دیگری هجوم بیاورد و جنایتی بر‏‎ ‎‏او وارد سازد ضامن می باشد.(190)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ضرر رساندن به‏‎ ‎‏مهاجم‏

‏‏مساله 17ـ‏‏ اگر دزد و مانند او بر او هجوم آورد لیکن بداند که او به خاطر‏‎ ‎‏مانعی ـ مانند نهر یا دیوار ـ نمی تواند آنچه را که قصد کرده، اجرا نماید،‏‎ ‎‏باید از او خودداری کند و ضرر رساندن به او به صورت جراحت یا جان (و‏‎ ‎‏کشتن) و یا غیر آنها جایز نیست، و اگر به او ضرر برساند ضامن است. و‏‎ ‎‏همچنین است اگر نتوانستن مهاجم به خاطر ضعفش باشد.(191)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏اگر هجوم کننده‏‎ ‎‏پشیمان گردد‏

‏‏مساله 18ـ‏‏ اگر به او هجوم آورد و قبل از رسیدن به او پشیمان شود و‏‎ ‎‏اظهار ندامت کند هیچ گونه ضرر رساندن به او جایز نیست، و اگر ضرر‏‎ ‎‏برساند ضامن است ولی اگر بترسد که این اظهار ندامت، حیله باشد و‏‎ ‎‏بترسد که اگر او را مهلت دهد فرصت از دست برود، بعید نیست که جایز‏‎ ‎‏باشد؛ لیکن اگر مهاجم راست گفته باشد، مدافع ضامن می باشد.(192)‏

‏‏*  *  *‏

‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 119
‎

‏‏دفاع از روبه رو و‏‎ ‎‏پشت سر‏

‏‏مساله 19ـ‏‏ اگر محارب و مانند او، رو به این شخص باشد در صورت امکان‏‎ ‎‏با مراعات ترتیب کما اینکه گذشت، دفاع جایز می باشد و اگر پشت به او‏‎ ‎‏کرده، روگردان است ضرر وارد کردن به او جایز نیست و واجب است که از‏‎ ‎‏او خودداری نماید؛ پس اگر به او ضرر برساند ضامن می باشد.(193)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏دفاع در نیرنگ‏‎ ‎‏مهاجم‏

‏‏مساله 20ـ‏‏ اگر پشت کردن به او به خاطر آماده کردن نیرو است در‏‎ ‎‏صورتی که آن را بداند یا اطمینان داشته باشد، دفع او جایز است. و اگر‏‎ ‎‏معلوم شود اشتباه کرده، آنچه را که ضرر رسانده است ضامن‏‎ ‎‏می باشد.(194)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏احراز هجوم‏‎ ‎‏مهاجم ‏

‏‏مساله 21ـ‏‏ اگر گمان کند یا احتمال عقلایی بدهد که پشت کردن او به‏‎ ‎‏خاطر آماده کردن نیرو است، و به همین جهت بر خود یا عِرضش بترسد؛‏‎ ‎‏و همچنین بترسد که اگر او را مهلت دهد وقت دفاع (و فرصت) از دست‏‎ ‎‏برود مهاجم در صورت تجهیز نیرو، بر او غلبه می کند، ظاهر این است که‏‎ ‎‏ـ‌به شرط اینکه در صورت امکان ترتیب را رعایت کند‌ دفع او جایز است، و‏‎ ‎‏اگر معلوم شود اشتباه کرده است در صورتی که موجب ضمان را انجام‏‎ ‎‏داده باشد، ضامن می باشد. و در مورد مال، مخصوصاً در مانند جرح و‏‎ ‎‏قتل، احتیاط ترک آن است.(195)‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏قتل و جرح دزد‏‎ ‎‏دستگیر شده‏

‏‏مساله 22ـ‏‏ اگر دزد یا محارب را بگیرد و او را ببندد یا او را بزند و از‏‎ ‎‏قصدش معطلش کند، اضرار به او با زدن یا قتل یا جرح، جایز نیست و اگر‏‎ ‎‏چنین کرد ضامن است.(196)‏

‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 120
‎

‏‏کمک گیری برای‏‎ ‎‏دفع مهاجم‏

‏‏مساله 23ـ‏‏ اگر دفع مهاجم برایش ممکن نباشد در مورد ترس بر جان یا‏‎ ‎‏عِرض واجب است از دیگری کمک بخواهد ولو اینکه ظالم بلکه کافر‏‎ ‎‏باشد؛ و در مورد مال (کمک خواستن) جایز است.(197)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏کمک خواستن از‏‎ ‎‏ظالم در دفاع‏

‏‏مساله 24ـ‏‏ اگر بداند آن شخص ظالمی که از او جهت دفاع از خود یا‏‎ ‎‏عِرضش کمک می خواهد، از حدّ لازم دفاع تجاوز می کند، کمک خواستن‏‎ ‎‏از او جایز بلکه واجب است؛ و در صورت جمع بودن شرایط، (نهی از‏‎ ‎‏منکر) باید او را از تعدی نهی کند. پس اگر از آن حدّ تجاوز کرد، خود ظالم‏‎ ‎‏ضامن می باشد. ولی اگر دفع مهاجم، به‌غیر کمک خواستن از ظالم‏‎ ‎‏ممکن باشد، توسّل به او جایز نیست.(198)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏ضمانی بر قطع‏‎ ‎‏عضو مهاجم‏

‏‏مساله 25ـ‏‏ اگر مدافع در حالی که دزد به او رو آورده، او را بزند و عضوی از‏‎ ‎‏او را قطع نماید و دفاع متوقف بر آن باشد، ضمانی در آن بر او نیست و نه‏‎ ‎‏در سرایت آن گرچه به مرگ منتهی شود (ضامن نمی باشد). و اگر دزد بعد‏‎ ‎‏از کتک خوردن به منظور خلاص شدن و فرار پشت به او کند. واجب است‏‎ ‎‏که از او خودداری شود، پس اگر او را بزند و مجروح سازد یا عضوی از او را‏‎ ‎‏قطع نماید یا او را به قتل برساند، ضامن می باشد.(199)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏نقص عضو مهاجم‏‎ ‎‏در حال فرار‏

‏‏مساله 26ـ‏‏ اگر مدافع یک دست مهاجم را در وقتی که رو به او است قطع‏‎ ‎‏کند و دست دیگرش را در حال پشت کردن (و فرار) قطع نماید و جراحت‏‎ ‎‏هر دو دست بهبود پیدا کنند، در مورد دست دوم قصاص ثابت است، و اگر‏‎ ‎‏جراحت دست دوم خوب شود ولی جراحت دست اولی سرایت کند،‏
‏
‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 121
‎

‏‏سرایت آن ضمان نمی آورد، و اگر دست اول خوب شود و دومی سرایت‏‎ ‎‏کند و بمیرد، قصاص در جان ثابت است.(200)‏

‏‏*  *  *‏

‏‏ ‏

‏‎ ‎

‏‎

کتابجنگ و دفاع در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 122
‎