غزل

لب دوست

‏‎ ‎

‏‏لب دوست‏

‏‏گرچه از هَر دو جهان هیچ نشد حاصل ما‏

‏‏غم نباشد، چو بود مهر تو اندر دل ما‏

‏‏حاصل کونْ و مکان، جمله ز عکس رُخ توست‏  ‏پس همین بس که همه کونْ و مکانْ حاصِل ما‏

‏‏جمله اَسرار نهان است دَرونِ لب دوست‏  ‏لب گشا، پَرده برانداز از این مُشکل ما‏

‏‏یا بکُش یا برهان زین قفس تنگ مرا‏  ‏یا برون ساز ز دل این هوس باطل ما‏

‏‏لایق طوْف حَریم تو نبودیم اگر‏

‏‏از چه رو پس ز محبّت بسرشتی گِل ما؟‏

 

کتابدیوان اشعارصفحه 45