رباعی

بیگانۀ خویش

‏‏ ‏

‏‏بیگانۀ خویش‏

‏‏تا روی تو را دیدم و دیوانه شُدم‏

‏‏از هستی و هرچه هست بیگانه شُدم‏

‏‏بیخود شُدم از خویشتن و خویشیهٰا‏

‏‏تا مَست ز یک جُرعۀ پیمانه شُدم‏

 

کتابدیوان اشعارصفحه 220