رباعی

شادی

‏‎ ‎

‏‏شادی‏

‏‏ای پیر خرابات دل آبادم کُن‏

‏‏از بندگی خویشتن آزادم کُن‏

‏‏شادی بجُز از دیدن او رَنج بوَد‏

‏‏شادی بزدای از دلم شادم کُن‏

 

کتابدیوان اشعارصفحه 233