قطعات و اشعار پراکنده

تکرار مکرّرات‌

‏‏تکرار مکرّرات‏

‏‏به آخر کلام رسیدیم‏‎[1]‎

‏‏ ‏

‏‏ای وازده ترّهات بس کُن‏

‏‏تکرار مُکرّرات بس کُن‏

‏‏بربند زبان یاوه گوئی‏  ‏بشکن قلم و دوات بس کُن‏

‏‏ای عاشق شهرت ای دغل باز‏  ‏بس کُن تو خزعبلات بس کُن‏

‏‏گُفتار تو از برای دنیا است‏  ‏پیگیری مُهملات بس کُن‏

‏‏بَردار تو دست از سَرِ ما‏  ‏تکرار مُکرّرات بس کُن‏

‏‏تکرار مُکرّرات بس کُن‏

‏‏تکرار مُکرّرات بس کُن‏

‏‏ ‏

‏‏وَ سلام بَر بندگان خُداوند که بی نام و نشانند‏

‏‏اولیائی تحت قَبابی لٰایعرفهُم غیری‏

 

کتابدیوان اشعارصفحه 308

  •  . چون حضرت امام قدّس سرّه این اشعار را در دفترچه های گوناگون و در حاشیۀ نامه ها و گاهی روزنامه نوشته اند، لذا این جمله در پایان یک جلد از دفترها نوشته شده است.