سلام علیکم لطفا با توجه به اینکه بنده با اجازه مقام معظم رهبری بر بقاء تقلید برامام خمینی (ره)هستم بفرماییدکه: 1-اگر بجای تسبیحات اربعه در رکعت3و4 حمد را بخوانیم سپس سهوا سوره را بخوانیم وحین خواندن متوجه شویم آیا باید سوره را تمام کرد یا رها کرد؟ 2-اگر موقع رفتن به سجده براثر حرکت سریع،پیشانی به مهر بخورد،بلند شود ومجدد روی مهر قرار گیرد تکلیف پیست؟

با سلام و تحیت

در رابطه با وظیفه نمازگزار در رکعت سوم و چهارم نماز حضرت امام(س) چنین میفرمایند:

در رکعت سوم و چهارم نماز مى ‏تواند فقط یک حمد بخواند یا سه مرتبه تسبیحات اربعه بگوید یعنى سه مرتبه بگوید سُبْحانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا الهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ و اگر یک مرتبه هم تسبیحات اربعه بگوید کافى است و مى‏ تواند در یک رکعت حمد و در رکعت دیگر تسبیحات بگوید و بهتر است در هر دو رکعت تسبیحات بخواند. (رساله توضیح المسائل، ص 157 ،مسأله 1005)

و در تحریر الوسیله چنین آمده است:

نمازگزار در غیر رکعت اول و دوم (یعنی در رکعت سوم و چهارم ) نمازهای واجب، بین خواندن سوره حمد و گفتن ذکر (تسبیحات اربعه) مخیّر است و بعید نیست که براى امام جماعت، خواندن سوره حمد و براى مأموم، گفتن ذکر افضل باشد و براى کسى که فرادا نماز مى‏ خواند، سوره حمد و تسبیحات اربعه، مساوى باشد. و کیفیت ذکر چنین است: «سبحان اللَّه و الحمد للَّه ‏و لا اله الّا اللَّه واللَّه اکبر» و واجب است بر عربى بودن آن مواظبت شود، و یک مرتبه گفتن آن کفایت مى ‏کند، و احتیاط و افضل آن است که آن را سه مرتبه تکرار کند و بهتر است که به این تسبیحات، استغفار (مثلًا استغفراللَّه ربى واتوب الیه) افزوده شود. و واجب است حمد و ذکر (در رکعت سوم و چهارم) حتى «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» بنابر احتیاط (واجب)، آهسته خوانده شود. و رکعت سوم و چهارم لازم نیست در خواندن حمد و گفتن ذکر مثل هم باشند (بنا بر این مى ‏تواند در یک رکعت، حمد بخواند و در دیگرى تسبیحات بگوید). (تحریر الوسیلة(ترجمه فارسى)، ج‏1، ص188، مساله 17)

و اگر کسی بعد از خواندن حمد سهوا سوره را خواند اشکالی ندارد و چنانجه در اثنای سوره متوجه شد آن را رها نماید و نماز او صحیح است.


اگر پیشانی به مهر برخورد نماید و بلند شود و بی اختیار دوباره به محل سجده برسد هر دو یک سجده حساب میشود و نماز صحیح است. حضرت امام (س) این مساله را چنین مطرح می نمایند:

اگر پیشانى بى ‏اختیار از جاى سجده بلند شود، چنانچه ممکن باشد باید نگذارد دوباره به جاى سجده برسد، و این یک سجده حساب مى ‏شود، چه ذکر سجده را گفته باشد یا نه و اگر نتواند سر را نگهدارد و بى ‏اختیار دوباره به جاى سجده برسد، روى هم یک سجده حساب مى ‏شود و اگر ذکر نگفته باشد باید بگوید. (رساله توضیح المسائل ، ص166،مسأله 1071)

و در تحریر الوسیله چنین آمده است:

اگر بدون اختیار، پیشانى‏ اش از زمین بلند شود و بدون اختیار به زمین برگردد، بعید نیست که این عمل، برگشتن به سجده اول باشد، بنا بر این یک سجده حساب مى ‏شود، خواه قبل از قرار گرفتن پیشانى بلند شده باشد یا بعد از آن، پس باید ذکر واجب را انجام دهد. و چنانچه پس از بلند شدن پیشانى بتواند جلوى آن را بگیرد تا به زمین برنگردد، همان (مجرد) نهادن پیشانى بر زمین خودش به هر حال یک سجده حساب مى‏ شود، خواه بلند شدن پیشانى قبل از قرار گرفتن آن باشد یا بعد از آن. (تحریر الوسیلة(ترجمه فارسى) ،ج‏1،ص197، مسأله 7)

والسلام علیکم و رحمه الله

. انتهای پیام /*