پرتال امام خمینی: پیش از پیروزی انقلاب و در دوران مبارزه، به ویژه در سال های آخر رژیم شاه، رسیدگی به وضعیت خانواده شهدای مبارز و خانواده زندانیان سیاسی، برای ما در حکم یک تکلیف شرعی و انقلابی بود. برای این کار هم، سازماندهی مردمی خوبی داشتیم، امام هم بر پیگیری این امور تأکید داشتند. البته رژیم از این گونه کارها به شدت ممانعت می کرد و اگر مطلع می شد، برای افراد دست اندر کار این موضوع، پرونده سازی می کرد. تعداد شهدا، رسیدگی جدی تر به وضعیت خانواده آن ها و رفع نیازهایشان یک ضرورت بود. جدای از اینها کسانی نیز بودند که یا در دوران مبارزه و یا در روزهای انقلاب، در این راه، معلول و آسیب دیده بودند و اکنون نیازمند درمان های پزشکی خاص بودند و یا شرایط نگهداری ویژه ای داشتند که توجه به آن ها را حتمی می ساخت. البته اقداماتی برای این اشخاص از طریق کمیته امداد، صورت می گرفت، ولی کافی و جامع نبود.

سرانجام امام، خودشان پیشقدم شدند و در اطلاعیه ای که خطاب به آقای (مهدی) کروبی در تاریخ ۲۵ اسفند، صادر کردند با اشاره به اینکه «نهضت اسلامی و پیروزی انقلاب اسلامی، مرهون فداکاری قشرهای مختلف ملت است که در صف اول باید شهدای انقلاب رحمه الله علیهم و کسانی را که در این راه معلول و آسیب دیده شده اند، محسوب داشت.»

تأکید فرمودند: «لهذا باید رسیدگی کامل به خاندان شهدا و به آسیب دیدگان و معلولین در این راه، چه در حال انقلاب و چه قبل از آن به نحو احسن و با مراعات احترام آنان بشود» در پی صدور این اطلاعیه، شورای انقلاب چگونگی رسیدگی به وضعیت خانواده شهدا و معلولین انقلاب را در دستور کار خود قرار داد و با بررسی طرحها و پیشنهادهایی که ارائه شده بود، تأسیس بنیاد شهید را به عنوان یکی از زیر مجموعه های سازمان بهزیستی، به تصویب رساند.


کتاب : امام خمینی (س) به روایت آیت الله هاشمی رفسنجانی صص: ۱۴۱-۱۴۲

. انتهای پیام /*