امام خمینی(س) شخصیت تاریخ‏ ساز
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : سید منهاج الحسن

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1378

زبان اثر : فارسی

امام خمینی(س) شخصیت تاریخ‏ ساز

‏ ‏

‏ امام خمینی(س) شخصیت تاریخ ساز

 سید منهاج الحسن‎[1]‎

‏ ‏

‏دو تن از شخصیتهای بزرگ جهان اسلام پیش از این در مورد قیام‏‎ ‎‏امام خمینی(س) در ایران پیش بینیهایی کرده اند. یکی از آنها امام ششم‏‎ ‎‏امام جعفر صادق (ع) بودند که طبق کتاب ‏‏سفینة البحار‏‏، صفحۀ 455 چنین‏‎ ‎‏می فرمایند: «مرد بزرگی از قم، مردم را دعوت به حقیقت و آزادی خواهد‏‎ ‎‏کرد. آنان دعوتش را قاطعانه لبیک گفته و با عزمی جزم گردِ وی جمع‏‎ ‎‏خواهند شد. آنان کسانی هستند که از فجایع و حوادث ناخوشایند‏‎ ‎‏هراسی ندارند و هرگز از نبرد و سعی و کوشش خسته نمی شوند. تنها‏‎ ‎‏امید و پناه آنان خداوند است. پیروزی نهایی و موفقیت متعلق به مردم‏‎ ‎‏پرهیزگار و متقی و کسانی است که راه خداوند را پیروی می کنند».‏‎[2]‎

‏    ‏‏شخصیت بعدی، شاعر و فیلسوف پاکستان، علامه محمد اقبال بود که‏‎ ‎‏از کتاب ‏‏زبور عجم‏‏ وی چنین برمی آید که ایشان ورود امام خمینی(س) را‏‎ ‎

کتابامام خمینی (س) و بازسازی تفکر اسلامی: مجموعه مقالات و رویدادهای همایش، اسلام آباد - پاکستان ۲۳ و ۲۴ بهمن ۱۳۸۷صفحه 181

‏پیش خود مجسم کرده است. وی در خطاب به نوجوانان «عجم»‏‎ ‎‏می گوید:‏‎[3]‎

‏ ‏

‏می رسد مردی که زنجیر غلامان بشکند‏

‏ ‏‏دیده ام از روزن دیوارِ زندانِ شما‏

‏ ‏

‏     نام امام خمینی(س) نیز بیانگر موفقیتها و دستاوردهای ایشان است؛‏‎ ‎‏از جمله:‏

‏     احیای اسلامی؛‏

‏     بازگرداندن عزت نفس مسلمانان؛‏

‏     گسترش آگاهی جوامع مسلمان جهان؛‏

‏     نابودی سلطنت در ایران؛‏

‏     برانگیختن نهضت جهانی؛‏

‏     رهبری حکومت اسلامی؛‏

‏     ایجاد و هدایت دورۀ تاریخی جدید؛‏

‏     اصلاح مردم ایران؛‏

‏     تأکید و دفاع از استقلال حقیقی؛‏

‏     دادن نیرویی تازه به مردم مسلمان؛‏

‏     بی اعتبار اعلام کردن عقاید اشتباه؛‏

‏     دمیدن روح تازه به مردم.‏‎[4]‎

‏    ‏‏امام خمینی(س) با تدریس مباحث مبنی بر احادیث و فقه و اصول‏‎ ‎‏به عنوان معلم در شهر قم در دهۀ 1930 شروع به کار کردند، و بزودی‏‎ ‎


کتابامام خمینی (س) و بازسازی تفکر اسلامی: مجموعه مقالات و رویدادهای همایش، اسلام آباد - پاکستان ۲۳ و ۲۴ بهمن ۱۳۸۷صفحه 182

‏به عنوان معلمی «شخصیت ساز» توجهات را به خود جلب کردند. اولین‏‎ ‎‏بیانیۀ ایشان با ماهیت جدی سیاسی در سال 1943 با انتشار کتاب‏‎ ‎‏کشف الاسرار‏‏ عنوان شد؛ این کتاب، سیاسی، و مخالف رژیم پهلوی بود.‏

‏     پس از فوت آیت الله بروجردی، امام خمینی(س) مرکز توجه قرار‏‎ ‎‏گرفتند.‏‎[5]‎‏ اولین برخورد میان امام و شاه به دلیل جشن نگرفتن نوروز سال‏‎ ‎‏1963 ـ که توسط امام مطرح شده بود ـ صورت گرفت؛ شاه که از این پیام‏‎ ‎‏امام خشمگین شده بود، دستور حمله به مدرسۀ فیضیه را در تاریخ 22‏‎ ‎‏ماه مارس سال 1963 اعلام کرد که منجر به شهادت بسیاری از طلاب‏‎ ‎‏شد. این حمله موجب وخیمتر شدن اوضاع که نهایتاً با قتل عام 15 خرداد‏‎ ‎‏(5 ژوئن 1963) به اوج خود رسید. طی این ناآرامیها بیش از 15000 نفر‏‎ ‎‏جان خود را از دست دادند.‏‎[6]‎‏ این امر منجر به دستگیری امام‏‎ ‎‏خمینی(س) شد؛ اما بیم آن می رفت که شاه ایشان را اعدام کند؛ به منظور‏‎ ‎‏یافتن راهی جهت ارتقای درجه ایشان، علمای ایران و عراق به‏‎ ‎‏امام خمینی(س) مقام اجتهاد و مرجع تقلید دادند که این امر طبق قانون‏‎ ‎‏اساسی ایران ایشان را از مجازات مرگ مصون می داشت.‏‎[7]‎

‏    ‏‏با وجود این، مخالفتها و درگیریها ادامه داشت؛ چرا که‏‎ ‎‏امام خمینی(س) شدیداً مخالف اقدامات شاه بودند. مخالفت با «لایحۀ‏‎ ‎‏کاپیتولاسیون» در سال 1964، ایشان را برای شاه و حامیان خارجی اش‏‎ ‎‏غیر قابل تحمل ساخت؛ بنابراین تصمیم گرفته شد که ایشان را به خارج از‏‎ ‎


کتابامام خمینی (س) و بازسازی تفکر اسلامی: مجموعه مقالات و رویدادهای همایش، اسلام آباد - پاکستان ۲۳ و ۲۴ بهمن ۱۳۸۷صفحه 183

ایران بفرستند. در نوامبر 1964 ایشان دستگیر شده، در ابتدا به ترکیه، و‏‎ ‎‏سپس در اکتبر 1965 به نجف تبعید شدند. یکی از وقایع غم انگیز طی‏‎ ‎‏اقامت ایشان در نجف، شهادت بی رحمانۀ پسرشان حاج سید مصطفی‏‎ ‎‏خمینی در 23 نوامبر 1977 بود که تصور می شود کار سازمان اطلاعات و‏‎ ‎‏امنیت شاه (ساواک) بوده است. امام طی اقامتشان در نجف مرکز توجه‏‎ ‎‏بودند.‏‎[8]‎‏ پیامهای ایشان مرتباً مخفیانه به داخل ایران وارد شده و با وجود‏‎ ‎‏خطرات بسیار به طور گسترده پخش می شد.‏‎[9]‎

‏    ‏‏گرچه امام خمینی(س) در تبعید به سر می بردند؛ اما در ایران دارای‏‎ ‎‏محبوبیت فراوانی بودند. شاه به منظور خدشه دار کردن وجهۀ ایشان‏‎ ‎‏تمامی تدبیرهای غیر اخلاقی را به کار می برد. به عنوان بخشی از همین‏‎ ‎‏توطئه، روزنامۀ ایرانی ‏‏اطلاعات‏‏ مقاله ای را با عنوان «ایران و استعمار سرخ‏‎ ‎‏و سیاه» در هفتم ژانویۀ 1978 به چاپ رساند. این مقاله نوشتۀ احمد‏‎ ‎‏رشیدی مطلق بود. در این مقاله با معرفی امام به عنوان عامل خارجی،‏‎ ‎‏به طور مستقیم به شخصیت ایشان توهین شده، و ایشان را به عنوان فردی‏‎ ‎‏بی ایمان که در صدد کسب شهرت بوده، و دارای شخصیتی غیراخلاقی‏‎ ‎‏است، مطرح کردند. این مقاله به جای آنکه از شهرت و محبوبیت امام‏‎ ‎‏بکاهد، برعکس موجب افزایش آن شد، چرا که بلافاصله پس از انتشار‏‎ ‎‏این مقاله تظاهراتهای خودجوش و مردمی بسیاری در سراسر ایران و‏‎ ‎‏بالاخص در قم به وقوع پیوست. دولت سعی می کرد که تظاهراتها را‏‎ ‎


کتابامام خمینی (س) و بازسازی تفکر اسلامی: مجموعه مقالات و رویدادهای همایش، اسلام آباد - پاکستان ۲۳ و ۲۴ بهمن ۱۳۸۷