کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره)
اندیشه ‌های عرفانی مرحوم شاه آبادی در نوشته ‌های امام‌ خمینی
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: مقاله

پدیدآورنده : حسینی، سید محمدمهدی

محل نشر : قم

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1382

زبان اثر : فارسی

اندیشه ‌های عرفانی مرحوم شاه آبادی در نوشته ‌های امام‌ خمینی

‏ ‏

‏ ‏

‏ ‏

 اندیشه های عرفانی مرحوم شاه آبادی در نوشته های‎ ‎امام خمینیسید محمد مهدی حسینی

‏ ‏

‏ ‏

‏یکی از فرازهای زندگی حضرت امام، آشنایی ایشان با آیه الله شاه‏‎ ‎‏آبادی است که از سال 1347 ق. شروع شد و هفت سال از محضر استاد،‏‎ ‎‏حداکثرِ استفاده را نمودند. چنانچه در تمام دروس استاد شرکت جسته و‏‎ ‎‏گوهرهای معرفت را از آن اقیانوس عرفان صید می کردند.‏

‏حیات استاد در بیتی مقدس و عالم پرور در اصفهان شروع شد.  وی‏‎ ‎‏تحت توجّهات پدر و برادر بزرگ ترشان رشد و نمو کردند. هجرت ایشان‏‎ ‎‏در دوازده سالگی شروع شد و پس از تلاش و زحمت فراوان و کسب‏‎ ‎‏معارف دینی از علمای بلاد مختلف، در سی سالگی به درجه اجتهاد نائل‏‎ ‎‏آمدند. ایشان در سال 1347 ق. به خاطر اعتراض به عملکرد حکومت‏‎ ‎‏وقت، از تهران به قم مهاجرت کردند و هفت سال در این شهر مقدس سکنا‏‎ ‎‏گزیدند و در همین هفت سال بود که به زندگی حضرت امام سمت و‏‎ ‎‏سویی جدید بخشید. به تعبیر خود ایشان، شیخ بزرگوار ما که حقاً حق‏‎ ‎‏حیات روحانی به گردن این جانب داشت که دست و زبان از عهده شکرش‏‎ ‎‏بر نمی آید. و این ارتباط صمیمی بین مراد و مرید چنان عمیق بود که‏‎ ‎‏حضرت امام می فرمودند: شاید بتوانم ادعا کنم که هیچ کس به اندازه من،‏‎ ‎‏ایشان را نشناخته است. این صمیمیت را می توان در خطاب استاد به وی که‏‎ ‎‏«روح الله» می خواندش و در تعبیر حضرت امام که از ایشان با عنوان شیخ‏‎ ‎‏عارف کامل ما روحی فداه یاد می کنند، بیشتر مشاهده کرد.‏


مجموعه آثار کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره) ـ جلد 15چکیده مقالات کنگرهصفحه 295

‏حضرت امام از همان ابتدا متخلّق به آداب و اخلاق حسنه بودند و آن را‏‎ ‎‏سرلوحه تمام امور قرار می دادند. از جمله می توان به بیان استاد در مورد‏‎ ‎‏آداب استاد و شاگرد استناد کرد. ایشان می فرمودند: آقا روح الله اگر به او‏‎ ‎‏تنها چند دقیقه هم که درس بدهم، نمی گوید کم است و اگر چند ساعت هم‏‎ ‎‏درس بدهم، نمی گوید کافیست.‏

‏حضرت امام مقام علمی استاد را چنین بیان می کنند: اگر هفتاد سال‏‎ ‎‏آیة الله  شاه آبادی تدریس می کرد، من در محضرش حاضر می شدم؛ چون‏‎ ‎‏هر روز حرف تازه ای داشت و هر جلسه از سخنرانی استاد، فهرستی از یک‏‎ ‎‏کتاب بود.‏

‏ثمرۀ این هفت سال تلاش و ریاضت را حضرت امام در چند کتاب‏‎ ‎‏گردآوری کرده اند. نخستین نوشتار عرفانی ایشان، تعلیقات بر شرح‏‎ ‎‏فصوص قیصری و مصباح الانس فناری است. حضرت امام این دو کتاب‏‎ ‎‏را در محضر استاد تلمّذ کرده بودند.‏

‏حضرت امام، کتاب «سّرالصلوه» را در اسرار نماز برای خواص نگاشت‏‎ ‎‏و به خاطر بهره بردن عوام به تحریر «آداب الصلوه» پرداخت و بالاخره‏‎ ‎‏کتاب «شرح حدیث جنود عقل و جهل» را که آخرین نوشتار عرفانی ایشان‏‎ ‎‏است، نگاشتند. حضرت امام در آثار خود و برای تأیید کلام خود در‏‎ ‎‏مجموع، 56 مورد به بیان استاد استناد می کنند که کلیه موارد در اصل مقاله‏‎ ‎‏آمده است.‏

‏ ‏

‎ ‎

مجموعه آثار کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره) ـ جلد 15چکیده مقالات کنگرهصفحه 296