چند سالی است که رهبر معظم انقلاب نام هایی را که برای سالهای شمسی انتخاب می کنند که به شعار سال تبدیل می شود، از مباحث اقتصادی می باشد و امسال هم این شعار با نام حماسه اقتصادی مطرح شد، از این رو قسمتی از بیانات حضرت امام خمینی(س) که پیرامون مباحث اقتصادی می باشد، در ادامه تقدیم می شود:

 

«دو تا اصل را باید همه، همه قشرهای ملت مراعات کنند: یکی اینکه ادراک این را بکنند که ما اگر اقتصادمان تابع خارج باشد آن وقت یک روز می‏ بینید که خارجی ها نمی ‏خواهند به ما چیزی بدهند، و وقتی که در را بستند ما باید تسلیم آنها بشویم که هر چه می گویند عمل کنیم. و این شایسته یک مملکت اسلامی، یک جمهوری اسلامی نیست که پیوسته به غیر باشد در اقتصادش، در گندمش، در جوش، در برنجش، در اینها. این باید با همت کشاورزها، با همت قشرهای متوجه، با همت دولت که کمک بکند به کشاورزها، و با اینکه همه احساس یک وظیفه بکنند. یک وقت این است که انسان می‏ خواهد برای منافعش یک کاری بکند، گندم زیاد بشود که منفعت ببرد، خوب، این یک مسئله ‏ای است که یک قدری هم اختیارش با خودش [است‏] آن نمی ‏خواهد نمی‏ برد. یک وقت کشور شما در یک حالی واقع شده است که وظیفه شرعی الهی است که کارهایی بکنید که وابسته به غیر نباشید. الآن ما یک وضعی داریم که چنانچه خدای نخواسته خودکفا لا اقل نشویم و نتوانیم خودمان خودمان را اداره بکنیم. خوب، آنها ما را تهدید کردند با این که حصر اقتصادی می‏ کنیم. و آن دولتها هم بسیارشان با اینها موافق ‏اند، و لو اینکه ملتها موافق نیستند. لکن خوب بعضی ها موافق‏ اند با اینها. و ما باید در عین حالی که به نظر من این هیاهوها هیچ واقعیتی ندارد، لکن ما چنانچه در سطح یک احتمال ضعیفی هم بدهیم باید مجهز بشویم. شما در حال جنگید الآن. یک جنگی است که جنگ اقتصادی است، و یک محاربه ای است، یک محاربه ‏ای الآن ما بین اسلام و کفر است. محاربه اقتصادی یکیش است.

 تکلیف است برای کشاورزها، و برای کسانی که می ‏توانند کمک به کشاورزها امسال جوری بشود که ان شاء اللَّه خودکفا بشویم، و در سالهای بعد صادرات داشته باشیم. این نه این است که یک موعظه است که من موعظه کنم که مردم خوب است این کار را بکنند؛ یک تکلیفی است الآن به عهده ما. یعنی نجات دادن یک کشور اسلامی است از زیر بار ظلم و از زیر بار استعمار. نجات دادن مملکت اسلامی یک تکلیف است که انسان موظف است این کار بکند. اگر یکوقت خدای نخواسته، یک هجومی به مملکت اسلامی بشود، باید همه مردم، یعنی مرد و زن مسئله دفاع دیگر این طور نیست که تکلیف مال مرد باشد، تکلیف مال یک دسته‏ ای باشد، همه باید بروند و دفاع بکنند از مملکت خودشان. اگر ما در هجوم اقتصادی هم واقع شدیم که هجوم اقتصادی اسباب این بشود که وابسته به یک کشور دیگری باشیم، این هم یک وظیفه شرعی است که ما باید خودمان را نجات بدهیم. هر که ازش هر کاری می ‏آید راجع به اقتصاد باید بکند. ننشیند یک طبقه [که‏] یک طبقه دیگر بکند. رعیتها کم کاری نکنند. آنهایی که در کارخانه‏ ها کار می‏ کنند کم کاری نکنند، سستی نکنند، امروز ملت شما در حال جنگ اقتصادی است. این طور نیست که یک وقت آرامش باشد، بگویید خوب ما نمی ‏خواهیم زیاد منفعت ببریم. این اختیار با خودتان است. اینجا دیگر اختیار با مردم نیست. این اختیاری است که خدا دست اوست و او امر کرده است به این معنا. یعنی نمی ‏شود که ما تحت نظارت یک کشوری باشیم که به دین اعتقاد ندارد و ما برویم تحت بیرق کُفر. این یکی از مسائل مهم است. ما باید کوشش کنیم و اقتصاد خودمان را خودمان اداره بکنیم. حالایی که ما در مقابل یک همچه قدرت شیطانی واقع شدیم و او هم تهدید کرده است که ما همه کشورهای دنیا را تجهیز می‏ کنیم که در را به سوی شما ببندند، ما در عین حالی که اعتقادمان این است که حرفی است و واقعیت نخواهد پیدا کرد، لکن اگر ما یک درصد احتمال هم بدهیم باید قیام کنیم. باید غافل نباشیم از اینکه دشمن نمی‏ تواند بکند. خوب، شاید یک وقت شد.

 برای آن روز شاید باید همه قشرهای ملت؛ هر کس هر جوری که می ‏تواند یک تولیدی بکند، که مثلًا باغدارها می ‏توانند تولید بکنند، دامدارها می ‏توانند تولید بکنند، و کشاورزها می ‏توانند تولید کنند، اشخاص می‏ توانند کمک کنند به کشاورزها، کارخانه‏ ها می‏ توانند تولید کنند، کارخانه ‏های خصوصی که زیاد بود در ایران، و مع الأسف از بین رفته بود و دارد می‏ رود، اینها همه قیام کنند برای اینکه، یک مملکت را از این اقتصاد نجات بدهند.

 اگر مملکت شما در اقتصاد نجات پیدا نکند، وابستگی اقتصادی داشته باشد، همه جور وابستگی ها دنبالش می‏ آید. وابستگی سیاسی هم ما پیدا می ‏کنیم. وابستگی نظامی هم پیدا می کنیم. برای اینکه وقتی ما چیزی نداشته باشیم که استفاده ازش بکنیم، دستمان را دراز کنیم طرف امریکا. او می‏ تواند به ما تحمیل کند همه چیز را. ما وقتی می‏ توانیم که زیر بار او نرویم که در این قضیه قدرتمند باشیم. یک وقت او تشر بزند می‏ گوییم نه، ما احتیاجی نداریم. حالا هم به او می‏ گوییم که ما احتیاج خودمان را سلب م کنیم. خودمان می ‏رویم سراغ کار. خدا زمین به ما داده، آب هم به ما داده، زمین های زیاد، زمین های موات زیاد، آبهای هرزبرو، شط کارون همین طوری دارد هرز می‏ رود، یا زمین های اطرافش هم همین طور مانده است زمین. باید همه دست به دست هم بدهند، و کار، کار الهی است، کاری است که عبادت است امروز. اطاعت امر خداست امروز کشاورزی، و باید این کشاورزی را تقویت کرد. هر کس هر جور می‏ تواند باید تقویت بکند، به طوری که ان شاء اللَّه ما از این گرفتاری خارج بشویم. و از سایر گرفتاری ها هم امیدوارم که خارج‏ بشویم؛ گرفتاری فرهنگیمان، گرفتاری های سیاسی‏ مان، همه‏شان را [حل‏] بکنیم.»

 (صحیفه امام، ج‏11، ص: 424-427 /سخنرانی 5 دی 1358 در جمع اعضای موسسه مبارزه با اعتیاد)

 

. انتهای پیام /*