http:///fa/c12_161682/استفتائات/نافله_های_یومیهتعداد نوافل - با یک رکعت شمردن وتیره - سی و چهار رکعت می ‏شود که دو برابر عدد رکعات نمازهای یومیه است. و در مسافرتی که موجب قصر است، هشت رکعت نافله ظهر و هشت رکعت عصر ساقط می ‏شود ولی بقیه نوافل باقی می‏ ماند. و احتیاط (مستحب) آن است که وتیره به قصد رجاء خوانده شود.Tue, 08 Aug 2023 14:46:48 GMThttp:///fa/c12_161667/استفتائات/زمان_نماز_صبح_و_امساک_روزه_در_شب های_مهتابیبه عقیده امام خمینی (س) برای نماز صبح و امساک روزه «احتیاط لازم در شب‏ های مهتاب آن است که صبر کند تا سفیده صبح در افق ظاهر شود و غلبه کند بر روشنایی مهتاب، بلکه خالی از وجه نیست و این حکم در روشنی برق و شب‏های ابر نیست. و در روزه احتیاط کنند در شب‏های مهتاب، اگر چه بعید نیست که لازم نباشد امساک قبل از آنچه که ذکر شد.» Sun, 06 Aug 2023 15:22:46 GMThttp:///fa/c12_20375/استفتائات/ارث/پس_از_وفات_شخص_اولویت_با_ارث_وراث_است؛_یا_با_حق_خدا_نظیر_قضا_نماز_روزه_و_وظایف و تکالیفی که از سوی خداوند حکیم متعال و پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله بر عهده انسان قرار داده شده است، یا موقت است و یا غیر موقت؛ موقت به واجبی گفته می شود که برای انجام آن محدوده زمانی مشخصی تعیین شده است مانند نمازهای پنج گانه؛ ... برخی از واجبات موقت به گونه ای است که اگر در زمان مقرر شرعی انجام نگیرد و یا به صورت درست و صحیح صورت نگرفته باشد، بر مکلف لازم است که آن را در خارج از وقت جبران نموده و به اصطلاح قضا نماید. ... بعض از وظایف مانده بر ذمه میت به نحوی است که بر وارثان او لازم و واجب است که در صورت آگاهی از آن، به آن ها اقدام کرده، و حتی بر ارث مقدم دارند چه رسد بر وصایاSun, 04 Nov 2018 11:00:00 GMThttp:///fa/c12_14036/استفتائات/روزه/روزه_سکوت_به_چه_معناست؟_و_در_اسلام_جایز_است_یا_حرام؟روزه سکوت در میان برخی امم و ادیان پیشین مشروع بوده است. چنان که به حکایت قرآن کریم آن گاه که حضرت مریم(س) با اعجاز خداوند بارور شد و فرزندش عیسی(ع) را به دنیا آورد، خداوند برای آشکار کردن حق به وی فرمان داد و فرمود: فَکُلِی وَ اشْرَبِی وَ قَرِّی عَیْناً فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْماً فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنْسِیّاً ﴿26﴾ «... اگر احدی از انسان‏ ها را دیدی پس بگو من برای خدای رحمان روزه سکوت نذر کرده ‏ام پس امروز با کسی به هیچ وجه سخن نخواهم گرفت» (سوره مریم آیه 26). امام خمینی ره در کتاب شریف تحریر الوسیلة (ج 1، ص: 304) در تعریف و حکم روزه سکوت می فرماید: و صوم السکوت بمعنی کونه کذلک منویا و لو فی بعض الیوم، و لا بأس بالسکوت إذا لم یکن منویا و لو کان فی تمام الیوم بنا بر این: روزۀ سکوت به این معنی است که انسان تصمیم بگیرد به نیت روزه، حرف زدن را در تمام یا قسمتی از روز ترک کرده و سکوت نماید ...Wed, 01 Aug 2018 17:25:00 GMThttp:///fa/c12_21413/استفتائات/نماز/آیا_نمازهای_روزانه_و_روزه_هایی_که_خانم_ها_در_دوره_قاعدگی_ترک_می_کنند_قضادوره قاعدگی بانوان وضعیت خاص و ویژه ای است برای آنان و احکام به خصوصی نیز دارد، که در فقه از آن ها به احکام حائض تعبیر و در کتاب طهارت با همین عنوان بیان می شود. یکی از احکام زن حائض آن است که در این حال، نماز خواندن، روزه گرفتن و طواف و اعتکاف برای او جایز نیست و نمی تواند به چنین عبادت هایی مبادرت ورزد. (رجوع شود به تحریر الوسیلة؛ کتاب الطهارة، القول فی أحکام الحائض) روشن است که پایه ی این محدودیت و ممنوعیت ها، عدم امکان تقرب به حق تعالی و بالکل مسدود بودن راه ارتباط حائض با خدا نمی باشد، بلکه برای حائض در این دوره نیز امکان ذکر و یاد خداوند رحمن و رحیم فراهم بوده و راه دعا و مناجات، تلاوت آیات قرآن کریم به جز سور عزائم، و جلب رضای حق تعالی از طریق خود سازی و مبارزه با نفس و تزکیه آن از صفات رذیله و تخلق به صفات حمیده و انجام کارهای نیک و خدمت به بندگان خدا همواره باز است. بلکه بالاتر آن که، برای زن صاحب معرفت و کمال، ترک صلات و روزه و طواف و اعتکاف در حال حیض، همان قدر می تواند موجب تقرب به قادر متعال باشد که نماز و روزه در وقت دیگر مقرّب است؛ زیرا انقیاد به نواهی و امتثال آن نیز همانند پایبندی به واجبات جلوه بندگی است و موجب تقرب و کمال آدمی. پس دقیق تر آن که زن مؤمن در این دوره برای رضای خدا نماز نمی خواند و در اجرای فرمان آن محبوب دل ها روزه نمی گیرد، ... Wed, 20 Jun 2018 11:00:00 GMThttp:///fa/c12_14073/استفتائات/نماز/آیا_نماز_و_روزه‏_های_قضا_شده_خود_را_تا_وقتی_زنده_هستیم_می_توانیم_به_دیگرقضای نمازهای یومیّه و روزه های واجبی که فوت شده است بر انسان واجب است. همچنین قضای نمازهای واجب غیر یومیّه به جز نماز عید فطر و قربان و بعض صور نمازهای آیات نیز واجب می باشد. وجوب قضای نمازها و روزه های واجب، فوری نیست بلکه برای انجام نماز تا پایان عمر وقت داریم به شرطی که به سهل انگاری در ادای تکلیف و سبک شمردن آن منجر نگردد. و تاخیر قضای روزه ماه رمضان تا ماه رمضان بعد به احتیاط واجب جایز نیست؛ و اگر تاخیر افتاد، بعد از آن واجب موسّع است. (مراجعه شود به تحریرالوسیله، جلد 1، ص 205، کتاب الصلاة، القول فی صلاة القضاء، مسألة 11؛ و ص 272، کتاب الصوم، القول فی قضاء صوم شهر رمضان، مسألة 4) بنا بر این انسان مکلّف باید در حال حیات، شخصا نسبت به قضای نماز و روزه واجب که بر گردن دارد، اقدام نماید و انجام آن ها توسط دیگران چه مجانا و چه با اجیر شدن جایز نبوده و کفایت نمی کند. این حکم ...Wed, 13 Jun 2018 08:00:00 GMThttp:///fa/c12_14071/استفتائات/روزه/آیا_در_ماه_رمضان_برای_فرار_از_روزه_می_توانیم_عمداً_مسافرت_برویم_و_بعدا_فقرآن کریم بعد از توصیف ماه مبارک رمضان و وجوب روزه آن، به کسانی که در ماه رمضان در مسافرت هستند دستور می دهد که در ایّام دیگر سال جبران نمایند. در کریمه 185 سوره بقره می خوانیم: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًی لِلنَّاسِ وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَی وَ الْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کَانَ مَرِیضاً أَوْ عَلَی سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لاَ یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلَی مَا هَدَاکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿185﴾ به استناد این آیه از قرآن و سایر ادله موجود در سنّت است که فقهای عظام نسبت به موضوع مسافرت در ماه رمضان و فروعات آن اظهار نظر می نمایند. از فروعات مورد ابتلای بسیاری از افراد همین مسأله ای است که در این سؤال آمده است؛ یعنی موضوع مسافرت رفتن با انگیزه و نیّت فرار از روزه. روشن است که روزه دارای اقسامی است و فرع مورد بحث نسبت به همه اقسام آن قابل طرح نیست، بلکه جای طرح آن روزه ماه رمضان، روزه واجب معیّن غیر رمضان و روزی که روزه در آن نذر شده است، می باشد نه روزه مستحب و نه روزه واجب غیرمعیّن. ...Sat, 09 Jun 2018 11:45:00 GMThttp:///fa/c12_20250/احکام_شرعی/روزه/کسی_که_مریض_است_و_روزه_گرفتن_سبب_تشدید_بیماری_او_می_شود؛_و_یا_می_ترسد_کروزه از فروع دین و واجب بزرگ الهی است که قبل از اسلام نیز ادیان آسمانی بدان دستور داشته اند. خداوند سبحان در قرآن کریم، آیه 183 سوره بقره بر این نکته تصریح نموده و می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ﴿183﴾ از آنجا که به هنگام روزه گرفتن از خوردن و آشامیدن و دیگر مبطلات خودداری و امساک می شود. روشن است که چنین امساک و محدودیتی با سلامت و بهبودی انسان بیمار، سازگار نیست. به همین جهت بیماری و مریضی از موضوعاتی است که در قرآن کریم در امر به روزه داری مورد توجه و ملاحظه قرار گرفته و در سوره بقره آمده است: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًی لِلنَّاسِ وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَی وَ الْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کَانَ مَرِیضاً أَوْ عَلَی سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لاَ یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلَی مَا هَدَاکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿185﴾ به همین جهت است در باب صوم فقه آمده است که روزه گرفتن برای مریض و کسانی که روزه گرفتن بر ایشان ضرر دارد حرام است و نباید روزه بگیرند. ...Wed, 06 Jun 2018 15:40:00 GMThttp:///fa/c12_14043/استفتائات/روزه/در_ماه_رمضان_و_حال_روزه_به_دلیل_عطش_و_تشنگی_زیاد_آیا_می_توانیم_به_مقدار_به حکم شارع مقدس بر انسان روزه دار واجب و لازم است که در حال روزه از خوردن و آشامیدن هرچیزی هرچند اندک، امساک و خودداری نماید. از طرفی گاه نیاز بدن انسان به مایعات به خصوص آب به حدی می رسد که ادامه حیات در گرو آن می گردد. به بیان دیگر گاهی اوقات میزان آب بدن انسان به اندازه ای کاهش می یابد که جان او به خطر می افتد. چنین وضعیتی اگر در حال روزه برای کسی پیش آید، او بر سر دو راهی قرار می گیرد. به این معنی که در این وضعیت یا از ادامه ی روزه باید صرف نظر کرده و اولویت را به حفظ سلامتی بدهد و یا این که جانب روزه را ترجیح داده و خطری که احساس می کند را به جان بخرد. طبیعی است که فقه با نگرش واقع بینانه ای که دارد در چنین مواردی سلامت انسان را در اولویت قرار داده و جانب آن را ترجیح دهد. بر همین اساس در کتاب العروة الوثقی ص:556 فتوایی به شرح ذیل آمده است که امام خمینی (س) نیز حاشیه بر خلاف آن ندارند. مسألة 5: إذا غلب علی الصائم العطش، بحیث خاف من الهلاک، یجوز له أن یشرب الماء مقتصراً علی مقدار الضرورة، ولکن یفسد صومه بذلک، و یجب علیه الإمساک بقیّة النهار إذا کان فی شهر رمضان، و امّا فی غیره من الواجب الموسّع و المعیّن فلایجب الإمساک، و إن کان أحوط فی الواجب المعیّن. ...Tue, 05 Jun 2018 16:20:00 GMThttp:///fa/c12_3397/احکام_شرعی/روزه/روزه_کسی_که_در_سحر_ماه_رمضان_در_تشخیص_وقت_دچار_اشتباه_شده_و_بی_اطلاع_از_در پاسخ به سؤال فوق اجمال مطلب آن است که: روزه کسی که در سحر ماه رمضان در تشخیص وقت دچار اشتباه شده و بدون اطلاع از طلوع فجر مرتکب کاری شده که مبطل روزه است، در بعض موارد صحیح می باشد و در بعض موارد قضای روزه آن روز را نیز باید به جا آورد. و اما تفصیل مطلب: وقت روزه و امساک از مفطرات آن ابتدای طلوع فجر است تا مغرب شرعی؛ یعنی روزه دار در تمام این مدت باید از هر کاری که مبطل روزه است خوداری کند. خوردن و آشامیدن یکی از کارهایی است که روزه را باطل می کند؛ کم باشد یا زیاد، خوردن آن معمول باشد یا نباشد. بطلان روزه در صورتی که خوردن و آشامیدن از روی عمد و اختیار باشد قطعی و مسلّم است.لیکن سهو و اشتباه که مورد سؤال از موارد آن می باشد بحث دیگری است که حکم آن به حسب موارد متفاوت است. پرسش پیش روی ما این است که: شخصی قصد دارد روزه بگیرد اما در تشخیص وقت دچار اشتباه شده و بدون این که متوجه اشتباه خود باشد بعد از اذان صبح چیزی می خورد یا می آشامد، وظیفه او چیست و روزه اش چه حکمی دارد؟ صحیح است و ادامه باید بدهد یا این که باطل است؟ در صورتی که ادامه دان روزه لازم می باشد آیا قضای آن نیز واجب است یا خیر؟ ...Tue, 05 Jun 2018 12:25:00 GMThttp:///fa/c12_14949/استفتائات/روزه/الآن_که_فصل_گرما_است_شخص_روزه_دار_چگونه_و_به_چه_شکلی_می_تواند_از_استخر_دانسان در حالی که روزه دار است باید از انجام کارهایی که به آن ها مبطلات روزه گفته می شود، خودداری کند. کارهایی مانند خوردن و آشامیدن، نزدیکی، استمناء، باقی ماندن بر جنابت تا سپیده صبح از روی عمد، دروغ بستن عمدی به خدای تعالی و پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام. فرو بردن سر در آب، یکی از اموری است که مبطل روزه بودن آن محل بحث و نظر بین فقها است. وقتی ماه رمضان در فصل گرما قرار می گیرد و شنا و آب تنی نیز مورد علاقه و چه بسا نیاز افراد بسیاری است، روشن شدن این موضوع اهمیت زیادی می یابد. پرسش پیش رو به دنبال یک راه بینا بین است. راهی که با احکام شرعی سازگار باشد؛ تا روزه، این عبادت بزرگ، بی جهت و از سر بی اطلاعی با رفاه و آسایش حلال ناسازگار تلقی نگردد. و در عرصه اجتماع نیز با امکان پذیر شدن رعایت حال افراد کم طاقت، زمینه گرایش و پایبندی آنان به دستورات شرعی تقویت شده و فعالیت های خدماتی مرتبط نیز بدون ضرورت در ماه مبارک رمضان تعطیل نگردد. هر چند که که مشهور، فرو بردن سر در آب را مبطل روزه می دانند لیکن از مراجع عصر حاضر هستند کسانی که فتوا به کراهت شدید آن داده اند. امام خمینی (س) در تحریر الوسیلة؛ ج 1، ص: 285 این عمل (فرو بردن سر در آب) را به احتیاط واجب موجب بطلان روزه و اجتناب از آن را برای صائم لازم دانسته و چنین فرموده اند: ...Tue, 05 Jun 2018 11:41:00 GMThttp:///fa/c12_14078/احکام_شرعی/روزه/عطر_و_استفاده_از_ادکلن_برای_روزه_دار_چه_حکمی_دارد؟_آیا_بوئیدن_گل_و_رساناستفاده از عطر و خود را خوش بو نمودن، در اسلام از مستحبات به شمار آمده و همیشه مورد سفارش و اهتمام نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله بوده است، تا آنجا که به نمازگزاران سفارش شده است در برابر عظمت و جلال و هیبت حق تعالی و پیشگاه معبود یکتا با هیأتی نیکو و عطر زده وارد نماز شوند. با قطع نظر از استحباب آن، از نظر اجتماعی و در عصر حاضر و به لحاظ ازدحام جمعیت در اماکن و وسایل نقلیه عمومی مثل اتوبوس و مترو، کار و کثرت فعالیت ها و گرما و تعریق زیاد بدن و مانند این ها، اهمیت و حتی ضرورت عطر زدن، در حفظ حقوق عمومی و رعایت حرمت ها و پیش گیری از آزردن شامه های حساس، را نمی توان نادیده گرفت و از آن غافل بود. بدین توصیف و ضرورت هاست که سؤال پیش رو برای روزه دار که خود را در مسیر طاعت حق تعالی ملتفت به جمیع جهات می خواهد حایز اهمیت می باشد. استفاده از عطر و ادکلن در حال روزه از آن جهت که بوی آن معمولا از راه مجاری و منافذ سر وارد حلق می گردد، محل سؤال می شود. به هر حال به نظر امام خمینی (ره) استفاده از ادکلن و عطر زدن ...Mon, 04 Jun 2018 17:30:00 GMThttp:///fa/c12_14972/احکام_شرعی/روزه/دندانپزشکی_رفتن_در_ماه_رمضان_و_در_حال_روزه_آیا_جایز_است؟_کشیدن_یا_پرکردسفارش و تأکید اسلام بر سلامت دندان و بهداشت دهان بر کسی که اندک آگاهی از اسلام دارد پوشیده نیست. استحباب مسواک زدن تنها یکی از دستوراتی است که اسلام در این جهت بر آن تأکید ورزیده است. امروزه دندانپزشکی با تکیه بر تجربه بشری و تحقیقات به روز و گسترده محققان علوم پزشکی و استفاده از تجهیزات مدرن عهده دار تلاش و کمک به حفظ سلامت و درمان و ارتقای سطح بهداشت دهان و دندان در جوامع بشری است. در بدو امر ممکن است چنین به نظر آید که خدمات دندانپزشکی با روزه که از عبادت های بزرگ و دارای نقش و اثرات معنوی عمیق در سلامت و رشد روحی و جسمی انسان است، سازگار نباشد. از آن جهت که خوردن و آشامیدن که معمولا از راه دهان صورت می گیرد در احکام فقهی اسلام از مبطلات روزه به شمار آمده است. و اجتناب مطلق از خوردن و آشامیدن به وقت روزه به تدریج موجب پیدایش این احساس می گردد که در فضای دهان گذاشتن و وارد کردن هر چیزی ممکن است با صحت روزه منافات داشته باشد. پرسش فوق بر اساس و با مد نظر قرار دادن احتمال مذکور طرح گردیده و طبیعی است که در مقام پاسخ به آن باید در صدد روشن نمودن ابعاد مسأله باشیم. ...Tue, 21 Jun 2016 13:15:00 GMThttp:///fa/c12_14075/استفتائات/روزه/آروغ_زدن_عمدی_برای_روزه_دار_در_چه_صورتی_جایز_است؟_اگر_بر_اثر_آروغ_زدن_چیزی_از_گلو_به_دهان_برگردد_و_بی_اختیار_پایین_رود_و_ی ...روزه دار اگر از روی عمد قی کند هر چند از سر ناچاری باشد روزه اش باطل می شود، و چنانچه عمدی نباشد روزه را باطل نمی کند. و معیار در مبطل بودن آن است که قی کردن بر آن صدق کند. امام خمینی(ره) در کتاب تحریر الوسیلة؛ ج 1، ص: 270، قی کردن را به عنوان دهمین مبطل روزه ذکر کرده اند که متن آن به قرار ذیل است: العاشر: تعمد القی ء و إن کان للضرورة دون ما کان منه بلا عمد، و المدار صدق مسماه، ... در ماه مبارک رمضان روزه داران به حکم خدای متعال از خوردن و آشامیدن در طول روز امتناع می نمایند و تنها در شب فرصت و حق خوردن و نوشیدن دارند. معمولا زمان شب کوتاه تر از روز است و عمده آن را نیز بیشتر مردم به خواب و استراحت شبانه و رفع خستگی ناشی از کار و فعالیت روزانه اختصاص می دهند، از این روی عمده زمانی که معمولا به تناول اختصاص پیدا می کند اول شب به وقت افطار است و آخر شب به وقت سحر، عواملی مانند گرسنگی و تشنگی به وقت افطار و کمی فرصت و نگرانی از ضعف در طول فردا به وقت سحر مزید بر علت می گردد تا معده های بسیاری از خوردنی های متنوع و مایعات زیاد پر شود. در چنین شرایطی آروغ زدن و بازگشت مقداری آب و غذا از معده به فضای دهان امری طبیعی است و بسیار اتفاق می افتد. وقتی چنین چیزی به دنبال سحری خوردن و بعد از اذان صبح و در حال روزه پیش آمده باشد در فقه از حیث مضر صحت روزه بودن و نبودن، محل بحث ...Thu, 16 Jun 2016 10:48:00 GMThttp:///fa/c12_14057/استفتائات/روزه/کسی_که_مبتلا_به_نفس_تنگی_و_آسم_می_باشد_آیا_در_حال_روزه_می_تواند_از_اسپری_استفاده_کند؟آسم عبارت است از بیماری مزمن التهاب راه های تنفس. که به آن تنگی نفس و نفس تنگی نیز اطلاق می گردد. مبتلایان به این بیماری ناچار هستند که به هنگام حمله ی آسم از داروهایی مثل اسپری سالبوتامول مصرف نمایند تا به وسیله آن برونش به سرعت باز شود. سؤال مطرح، این است که: اگر شخص مبتلا به آسم با این فرض که روزه برای او ضرر ندارد روزه بگیرد آیا در حال روزه برای باز کردن مجاری تنفسی مجاز به استفاده از اسپری می باشد یا خیر؟ در واقع پرسش اصلی این است که: آیا به استفاده از اسپری تنفسی عنوان "خوردن یا آشامیدن" که مبطل روزه می باشد، صدق می کند یا خیر؟ زیرا همان گونه که هم در کتاب تحریر الوسیله و هم در کتاب العروة الوثقی آمده است صرف رسانیدن چیزی به درون شکم مادام که صدق اکل و شرب نکند مبطل روزه نیست. ...Mon, 22 Jun 2015 01:35:00 GMThttp:///fa/c12_14064/استفتائات/روزه/وظیفه_کسانی_که_به_خاطر_کار_در_گرمای_زیاد_و_بلندی_روز_و_مانند_این_ها؛_روزه_ماه_رمضان_برای_آن_ها_سختی_و_مشقت_زیادی_دارد_چیست ...خداوند حکیم و مهربان در قرآن شریف، آن گاه که به روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان فرمان می دهد، در آیه 185 سوره بقره، در بیان بعض احکام و جزئیات آن می فرماید: «و من کان مریضا او علی سفر فعدة من ایام آخر» هر که در ماه رمضان بیمار یا در سفر باشد روزه شماری از روزهای دیگر بر عهده اوست. و در ادامه آیه کریمه، مطلبی را گوشزد می فرماید که فلسفه ی چنین دستوری را به دست می دهد؛ می فرماید: «یرید الله بکم الیسر و لایرید بکم العسر» خداوند برای شما آسانی را می خواهد و دشواری برای شما نمی خواهد لذا برای بر بیماران و مسافران شما روزه را واجب نکرد. «و لتکملوا العدة» و قضای روزه را از آن روی بر شما واجب نمود تا که تعداد روزهای ماه رمضان را کامل کنید. پرسشی که در این خصوص مطرح بوده و فقهای عظام آن را در فقه مورد توجه و مداقه قرار داده و در باره آن اظهار نظر می فرمایند، این است که بسیارند کسانی که در ماه رمضان نه بیمارند و نه مسافر، لیکن به جهات و دلایل گوناگون روزه گرفتن برایشان با دشواری و مشقتی همراه است که برای نوع آدم ها قابل تحمل نیست. عواملی نظیر گرمای شدید، طولانی بودن روز، ناچار بودن از کار و فعالیت روزانه آن هم در معرض آفتاب و حرارت کارگاه و کنار تنور و اجاق، نه یک روز و دو روز بلکه به مدت یک ماه، وضعیت را برای بعض افراد و اقشار به گونه ای سخت و طاقت فرسا می کند، که بسیاری خود را بین ...Thu, 18 Jun 2015 16:59:00 GMThttp:///fa/c12_14090/استفتائات/روزه/حمام_رفتن_و_سر_را_زیر_آب_دوش_بردن_در_حال_روزه_چه_حکمی_دارد؟_آیا_استخر_رفتن_روزه_را_باطل_می_کند؟چنین نیست که اسلام تنها و فقط به طهارت روح و پاکی جان توجه کرده و اهمیت داده باشد، بلکه نظافت و پاکی در همه ابعاد وجودی و شؤون زندگی انسان مورد تأکید بوده و در سخنان اولیای الهی و منابع اسلامی بدان توصیه و سفارش زیادی شده است. جمله معروف "النظافة من الایمان" عمق و ابعاد اهمیت آن را به خوبی روشن می سازد. در این جهت از نقش حمام کردن و زدودن چرک و آلودگی از بدن در بهداشت جسم و روان، حفظ سلامتی و شادابی انسان و ارتقای کمی و کیفی کار و فعالیت روزانه نمی توان چشم پوشی کرد. چه بسا که آداب معاشرت و اصول اخلاقی اقتضا می کند انسان در طول روز اقدام به دوش گرفتن نماید تا که در محیط خانه و عرصه اجتماع دیگران از بوی ناخوشایند بدن وی آزار نبینند. با این وصف در احکام روزه آمده است که "زیر آب فرو بردن تمام سر در یک لحظه" روزه را باطل می کند. این مسأله موجب پیدایش سؤالاتی است؛ مانند: اگر چنین است پس حمام کردن در حال روزه چه می شود و چه حکمی دارد؟ آیا زیر آب دوش قرار دادن سر نیز همین حکم را دارد و مبطل روزه است؟ برای روشن شدن مسأله باید ببینیم از دید فقها این ها در واقع یک موضوع واحد هستند یا دو موضوع متفاوت؟ ...Thu, 18 Jun 2015 13:30:00 GMThttp:///fa/c12_15603/استفتائات/روزه/استعمال_و_استفاده_از_انواع_شیاف_برای_مداوا_تسکین_درد_و_یا_نعشه_شدن_آیا_روزه_را_باطل_می_کند؟تنقیه یا با چیزهای روان صورت می گیرد و یا با جامد. و نیز ممکن است برای درمان و مداوا و تسکین درد انجام گیرد و یا به اغراض دیگر. به فتوای امام خمینی(س) اماله کردن با چیزهای روان و مایعات از کارهایی است که روزه را باطل می کند. هر چند از سر ناچاری و به خاطر مرض و مانند آن باشد. لیکن استعمال جامد، مانند شیاف در صورتی ...Thu, 18 Jun 2015 10:42:00 GMThttp:///fa/c12_14079/استفتائات/نماز/وظیفه_کسی_که_در_اصل_یا_مقدار_نماز_و_روزه_قضای_خود_شک_دارد_چیست_و_چه_تعدانماز و روزه از عبادت های مهم و بزرگ الهی است. و اگر در وقت مقرر انجام نشوند بجا آورن قضای آن ها لازم و واجب است مگر در بعض موارد مثل نمازهای دوره ماهانه زنان و روزه کسی که در ماه رمضان مریض بوده و بیماری او تا ماه رمضان بعد ادامه پیدا کرده است. ابهام و تردید انسان گاه در اصل وجود نماز و روزه قضا است و گاه در تعداد و مقدار آن. در صورت اول اصل تکلیف مورد شک می باشد در حالی که در حالت دوم اصل وجوب قضا مورد تردید نیست. ...Thu, 23 Jan 2014 10:00:00 GMThttp:///fa/c12_14062/استفتائات/روزه/قضا_شدن_نماز_صبح_روزه_را_باطل_می_کند_یا_نه؟_تمام_روز_در_خواب_بودن_چطور؟واجبات، شرایط صحت و مبطلات روزه مانند هر عبادت دیگر در فقه بیان و احصا شده است. نیت در روزه شرط است و به حسب نوع روزه، وقت به خصوصی دارد نظر امام خمینی ره در باره وقت نیت در هر یک از اقسام روزه آن است که: 1- بنا بر اقوا در واجب معیّن چه روزه ماه رمضان باشد یا غیر آن، وقت مخصوصى براى نیّت نیست و ملاک تحقق روزه است از روى تصمیم و قصدى که در نفس باقى بماند، اگر چه انسان به سبب خواب یا غیر آن، از روزه غافل شود. فرقى هم نمی کند که مقارن طلوع فجر تصمیم بر روزه گرفته شود یا قبل از آن. همچنین فرقى نیست که این تصمیم در شبى که در فرداى آن قصد روزه دارد حادث شود و یا قبل از آن شب. پس اگر کسی امروز مصمم شود بر روزه گرفتن در فردا و با این تصمیم تا آخر روز بعد بخوابد، بنابر اصحّ روزه اش صحیح است. ... Mon, 20 Jan 2014 11:00:00 GMT