بررسی سیره عملی امام خمینی (س)
نسبت به جنگ ایران و عراق

بررسی سیره عملی امام خمینی(س) درمورد جنگ ایران
و عراق و اینکه ایشان در این زمینه چه دیدگاه و عملکری
داشته اند، قبل از هر چیز مستلزم شناخت کامل این واقعه
(جنگ) و ریشه های آن می باشد.
یعنی ابتدا باید نسبت به این جنگ و دلایل شروع آن،مراحل و
مقاطع آن و وضعیت هر یک از طرفین در گیر در این مراحل،آگاهی داشته باشیم؛آن موقع به بررسی سیره نظری و عملی امام خمینی(س) در این زمینه بپردازیم؛ زیرا به طور مسلم،دیدگاه و برخورد امام در این زمینه متاثر از شرایط حاکم بر جنگ بوده است. پس، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از آغاز تا پایان را به اجمال مرور کرده و سپس به رفتارشناسی امام خمینی (س)درباره مقاطع حساس و سرنوشت ساز آن می پردازیم.

گذاری بر جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از آغاز تا پایان
1. سابقه تاریخی اختلافات ایران و عراق
اختلاف دو کشور ایران وعراق،به زمانهای قبل از تاسیس کشور عراق برمی گردد؛یعنی زمانی که عراق جزئی از خاک امپراتوری عثمانی بود،چالش و درگیری میان ایران و این امپراتوری وجود داشته و دو کشور بر سر اختلافات مرزی همواره مشغول درگیری و تنازع بودند.
به طور کلی در مورد تعدد درگیریها و عهد نامه های منعقد شده بین دو کشور،می توان گفت از سال 1555 م.که عهد نامه معروف آماسیه بین آنها به امضا رسید،تا سال 1975 م.که عهدنامه مرزی و حسن همجواری در الجزایر بین ایران و عراق منعقد شد- یعنی در طول حدود چهارصد سال – حدود بیست و پنج جنگ و بیست عهدنامه بین ایران و همسایه غربی آن،در مورد اختلافها و تعیین مرز بین دو کشور به امضا رسید؛که این نشان دهنده تعداد برخوردها و منازعات بین این دو کشور می باشد.
چالش میان ایران و همسایه غربی او،پس از تجزیه امپراتوری عثمانی و تشکیل دولت عراق این بار با دولت عراق همچنان ادامه داشت تا اینکه اولین عهد نامه رسمی بین آنها در سال 1316 هجری شمسی
(1937 م)بسته شد.
اما پس از مدتی اختلافات و منازعات بین دو کشور دوباره شروع شد. تا اینکه بر اثر تلاشهای رهبر فقید الجزایر،هواری بومدین،عهدنامه مربوط به مرز دولتی و حسن همجواری،در خرداد 1354 بین دو کشور به امضا رسید و روابط دو کشور عادی شد؛ولی حمله عراق به ایران در 31 شهریور 1359 دوباره دامنه تنازعات بین دو کشور را -این بار در سطحی وسیع- شدت بخشیده و جنگی هشت ساله را بین دو کشور آغاز نمود.