سخنرانی
تثبیت جمهوری اسلامی وعدم وابستگی به فرد یا افراد
سخنرانی در جمع اعضای کمیته ها (عدم وابستگی نظام به فرد یا افراد)
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: صحیفه امام

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279 - 1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 18 آب‍ان‌ ‭1365

زمان (قمری) : 6 ربیع الاول ‭1407

مکان: تهران

شماره صفحه : 149

موضوع : تثبیت جمهوری اسلامی وعدم وابستگی به فرد یا افراد

زبان اثر : فارسی

حضار : موسوی، سید سراج الدین (فرمانده کل کمیته های انقلاب اسلامی)، اعضای کمیته های انقلاب اسلامی و سپاه پاس

سخنرانی در جمع اعضای کمیته ها (عدم وابستگی نظام به فرد یا افراد)

سخنرانی

‏زمان: صبح 18 آبان 1365 / 6 ربیع الاول 1407 ‏

‏مکان: تهران، حسینیه جماران‏

‏موضوع: تثبیت جمهوری اسلامی وعدم وابستگی به فرد یا افراد‏

‏حضار: موسوی، سید سراج الدین (فرمانده کل کمیته های انقلاب اسلامی)، اعضای کمیته های‏‎ ‎‏انقلاب اسلامی و سپاه پاسداران و پرسنل ارتش ‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

تثبیت جمهوری اسلامی و وابسته نبودن آن به افراد

‏     ‏‏من از همۀ قوای مسلحه ، چه ژاندارمری ، چه ارتش ، چه سپاه پاسداران ، چه‏‎ ‎‏کمیته ها، چه بسیجیها و سایرین باید تشکر کنم که باقدرت خود این جمهوری اسلامی را‏‎ ‎‏تثبیت کردند . ودشمنان ما چه در داخل وچه در خارج باید بدانند که جمهوری اسلامی به‏‎ ‎‏کوری چشم ابر قدرتها و به کوری چشم امثال منافقین و مخالفین با جمهوری اسلامی ،‏‎ ‎‏تثبیت شده است و خللی ان شاءالله ، در او وارد نخواهد شد .‏

‏     آنچه من می خواهم به آقایان عرض کنم این است که کراراً گفتم که شما پیروزید و‏‎ ‎‏کاری که شما انجام می دهید ، کاری است الهی ، کاری است که برای خداست و کوشش‏‎ ‎‏کنید قصد خودتان را خالص کنید برای خدا که چه کشته بشوید و چه بکشید ، شما اهل‏‎ ‎‏نجات هستید ، ولی کوشش کنید که قصد شما الهی باشد وبحمد الله هست .‏

‏     ومن هر وقت که چهرۀ اینهایی که دارند رو به جبهه ها می روند ملاحظه می کنم واقعاً‏‎ ‎‏از خودم خجالت می کشم که اینها به چه مقامی رسیده اند، به چه پایه ای از عرفان، چه‏‎ ‎‏پایه ای از معرفت رسیده اند که این طور با هیجان، این طور برای خدا رو به جبهه ها‏‎ ‎‏می روند.‏

‏     و دشمنان ما باید این معنا را بدانند که جمهوری اسلامی از این به بعد، بلکه از اولی که‏‎ ‎‏این جمهوری رو به رشد رفت، جوری تثبیت شده است و جوری در دنیا الآن به حسب‏

‏واقع نمایش داده شده است که وابستگی به هیچ کس ندارد، وابسته به ملت است، وابسته‏‎ ‎‏به قوای مسلحه است، اشخاص در این مورد دخالت ندارند. این که هی هر روز شهرت‏‎ ‎‏می دهند که چه شده است، چه شده است، فلانی سکته کرده، فلانی در بستر مرگ است،‏‎ ‎‏فلانی، خوب، باشد، البته مرگ برای همه هست، برای ما هم هست، اما این را بدانند که‏‎ ‎‏شادی نکنند برای این. این یک امری است که واقع می شود و شما خواهید دید ان شاءالله ‏‎ ‎‏که جمهوری اسلامی باقی است چه ما باشیم، چه اشخاص باشند چه نباشند. همینها بودند‏‎ ‎‏که شادی می کردند برای اینکه جمهوری را در یک جایی که در آن مرکز منفجر کردند و‏‎ ‎‏هفتاد ـ هشتاد نفر از دوستان ما را، از بزرگان را از بین بردند، شادی می کردند که‏‎ ‎‏جمهوری از بین رفت، تمام شد دیگر. دیدند که ابداً تمام نشد و مردم ریختند بدتر از‏‎ ‎‏اول، بالاتر از اول، ریختند در خیابانها و چه کردند.‏

تکلیف همگان در جنگ

‏     ‏‏حالا هم همین طور است، بیخود خودشان را معطل نکنند و همین طور اینهایی که در‏‎ ‎‏اطراف خلیج هستند، بیخود خودشان را معطل نکنند و خودشان را فدای صدام نکنند.‏‎ ‎‏صدام رفتنی است، همین است که ان شاءالله ، به همین زودی او برود و علی ایّ حال، چه‏‎ ‎‏او رفتنی باشد چه نرفتنی باشد، ما یک تکلیف داریم ادا می کنیم. ملت ما، ارتش ما، سپاه‏‎ ‎‏ما و همه قوای مسلحۀ ما یک تکلیف ادا می کنند. این مثل این است که گفته بشود که اگر‏‎ ‎‏فلانی رفت و فلانی رفت، مردم نماز نمی خوانند. تکلیف است، به رفتن کسی مردم‏‎ ‎‏دست از نمازشان برنمی دارند، به رفتن کسی نمازشان را، حجشان را دست از آن‏‎ ‎‏برنمی دارند.‏

‏     و قضیۀ جنگ امروز برای همۀ ما اهمیتش بیشتر از فروع دین است. این طور نیست که‏‎ ‎‏جنگ مثل امر جنگی باشد که دیگران با دیگران می کنند. جنگی است که اسلام‏‎ ‎‏داردمی کند در مقابل کفر، اسلام دارد می کند در مقابل نفاق و این جنگ یک تکلیف‏‎ ‎‏شرعی است که مردم ادا می کنند، من باشم ادا می کنند، نباشم هم ادا می کنند.‏


‏     و امیدوارم ان شاءالله ، خداوند همۀ شما را توفیق بدهد، سلامت بدهد و همۀ کسانی که‏‎ ‎‏در این راه برای خدا به رحمت ایزدی پیوستند و شهید شدند، خداوند آنها را به رحمت‏‎ ‎‏خودش، به رحمت واسعۀ خودش غریق کند و در ضیافت خودش آنها را راه بدهد. و‏‎ ‎‏کسان دیگری هم که معلول شدند یا مفقود شدند یا شاید صدمات دیگری برشان وارد‏‎ ‎‏شده، خداوند ان شاءالله ، آنها را، صبر بدهد و هم شفا عنایت کند. ‏

‏والسلام علیکم و رحمة الله ‏

‎ ‎