السّلام علیک یا روح الله
اَلا که روح خدایی و از تبار کرام
ز حضرت احدیّت ترا درود و سلام
همیشه ورد زبانهاست نام نیکویت
چه کرده ای که شدی در زمانه نیکو نام
ز دیده رفتی و از دل نمی روی هرگز
اگرچه در ملکوت آرمیده ای آرام
تو روح پاک خدا بودی و مسیحا دم
که جان خسته دلان را زدودی از آلام
نسیم وار دمیدی و روح بخشیدی
امید از تو تجلّی نمود و شد اعلام
تو سرو معتدل عدل و داد بودی و قسط
تبارک الله از این اقتدار و رسم و مرام
ز انقلاب تو شد اهرمن حقیر و زبون
ز همت تو دگر بار زنده شد اسلام
کشیده شد خط بطلان بهر چه غیر از حق
شکست از جبروت تو هیبت اصنام
خمینی ای گل گلزار احمد مرسل
نموده ای همه دلهای عاشق استخدام
طلوع حضرت تو شد مبارک و میمون
فرشته آمد و دیو زمانه شد اعدام
شکست قدرت طاغوتیان ز قدرت تو
حرامیان همه نومید و دشمنان ناکام
اگرچه کوه شده در قوام ضرب مثل
زمکتب تو گرفته است درس استحکام
گذشت یک دو هزار و گذشت پانصد سال
که بود ملت اسلام زیر ظلم ظلام
ولی تو آمدی و از قیام و نهضت تو
هر آنچه ظلم و ستم بود رفت و گشت تمام
دلم هوای تو کرده است دلبرا رحمی
که بی تو روز من بی نوا شده است چو شام
بهار آمد و بی روی تو بهاری نیست
مباد باد صبا بی تو آورد پیغام
صفا بدون تو در گلستان نمی باشد
ز شاخ گل نشود بی تو بوئی استشمام
نوای بلبل خوشخوان بدون تو هرگز
گذر به باغ و چمن بی تو ای امام، حرام
به جویبار چه حاجت اگر نباشی تو
سرشک دیده ما بی تو جویبار، مدام
روم بطرف گلستان سراغ تو شاید
که عطر روح فزای تو آیدم به مشام
نموده سر بگریبان به باغ غنچه گل
در انتظار نسیم تو تا شود آرام
قرار بی تو ندارد قرار ای رهبر
بداده صبر زکف صبر و رفته در ابهام
بدون شمع وجود تو انجمن خاموش
وصال حور بدون جمال تو اوهام
چه زود از بَر ما پر کشیدی و رفتی
چه شد عزیز دل ما که سر کشیدی جام
ندای ارجعی آندم که آمدت بر گوش
قفس شکستی و گشتی رها ز محبس و دام
الا خمینی اعظم روان پاکت شاد
به قرن بیست شدی تو مجدّد اسلام
هر آن زمان که گشودی زبان برای سخن
بریخت درّ و گهر از لبت بجای کلام
صحیفه تو یکی از هزار آثارت
که هست گنج پر از پربهاترین انعام
فدای آن دل آرام و قلب مطمئنت
درود ما به تو ای مهربانترین امام
به روح پاک و بلندت خمینی نستوه
ز حضرت احدیت هزار بار سلام
اگر ز ران ملخ کمتر است کن تو قبول
سلام شعر امامی به توست حسن ختام
سیدرضا امامی
سه ترانه از مصطفی محدثی خراسانی