پس از او
مباد آسمان بی تو خالی بماند
و این چشمه دور از زلالی بماند
مبادا پس از دست هایت ده ما
گرفتار افسرده حالی بماند
چه می شد اگر کدخدا برنمی گشت
و می شد کنار اهالی بماند...
یقین دارم این را که خواهیم ماندن
اگر کاسه ها مان سفالی بماند
ولی بیمناکم از آن گونه روزی
که با ما فقط بی خیالی بماند
چه ننگی است مردان ده را که فردا
نماند ده و خشکسالی بماند
درختان ما سبز گردد، بپوسد
و زنبیل همسایه خالی بماند
مباد آسمان بی تو آری، مبادا
گرفتار افسرده حالی بماند
محمدکاظم کاظمی