‏‏این فضیلت بزرگ در بین فضایل بیشماری که برای مجاهدین فی سبیل الله نقل شده‏‎ ‎‏بیشتر جلب توجه می کند.این واژه ها با همان معنای عرفی خود ـ نه اسرار الهی و عرفانی‏‎ ‎‏که دست ما از آنها کوتاه است ـ بی شک گفتار و نوشتار بشر عادی از بیان آنها عاجز است.‏‎ ‎‏این مدال الهی بر بازوان مجاهدان، چون خورشید در نزد صاحبان اسرار غیبی و ملکوتی‏‎ ‎‏می درخشد. مگر این جلوۀ همان خلقت نیست که ابراهیم خلیل الرحمن را مفتخر کرد؟ و‏‎ ‎‏بارقه ای از مقام حبیب اللهی نیست که در تارک افضل موجودات می درخشد؟ و مگر‏‎ ‎‏نازلۀ مقام ولیّ اللهی نیست از امیرالمؤمنین تا خاتم الاولیا که به آن اولیاءالله مشرف شده؟‏‎ ‎‏اگر هست ـ که هست ـ با چه بیان می توان حول آن گردید، و با کدام چشم بشری می شود‏‎ ‎‏این جلوه را دید؟ پس بهتر اینکه من قاصر با تقدیم «السلام علیکم یا خاصة اولیاءالله »‏ دم فرو بندم. و این کرامت بزرگ برای مجاهدان فی سبیل الله است، چه شهید یا پیروز‏‎ ‎‏شوند یا نشوند. و برای شهیدان، فضایل زایدالوصف دیگر است و برای پیروزمندان‏‎ ‎‏عزیز فضلی جداگانه. پیروزمندانی چون این عزیزان شورانگیز، از فرماندهان عزیز سپاه و‏‎ ‎‏ارتش تا سایر مجاهدان، تا سایر مبارزان و مجاهدان میدان دفاع و پیشتازان بسیج و کمیته‏ ‏و ژاندارمری و شهربانی، نیروهای مردمی و عشایری شجاع و دلیرکه در شکستن حصر‏‎ ‎‏آبادان تا شکستن دژ محکم خرمشهر تا فتح بزرگ محرّم، نقش اساسی داشتند و به‏‎ ‎‏صورت حریف ستمگر ـ که تا بن دندان به سلاحهای امریکا و شوروی و دیگر قدرتها و‏‎ ‎‏از پشتیبانی مالی و نظامی مرتجعان منطقه مجهز و برخوردار بوده است ـ آنچنان سیلی‏‎ ‎‏زدند که داغ رسوایی آن بر جبهۀ صدامیان در تاریخ خواهد ماند. قدرتهای بزرگ و‏‎ ‎‏حامیان صدام تا کنون باید فهمیده باشند که قدرت نظامی و سلاحهای مدرن هرگز‏‎ ‎‏نمی تواند با خشم انقلابی و مقدس ملتها مقابله کند.‏

صحیفه امام ج 17 ص 179 - 180

. انتهای پیام /*