سخنرانی
توطئه دشمنان در القای نیاز مردم به قیم
سخنرانی در جمع نمایندگان درجه داران نیروی هوایی (القای نیاز به قیم توسط دشمن)
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: صحیفه امام

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279 - 1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 17 دی‌ ‭1358

زمان (قمری) : 18 ص‍ف‍ر ‭1400

مکان: قم

شماره صفحه : 63

موضوع : توطئه دشمنان در القای نیاز مردم به قیم

زبان اثر : فارسی

حضار : نمایندگان منتخب درجه داران نیروی هوایی

سخنرانی در جمع نمایندگان درجه داران نیروی هوایی (القای نیاز به قیم توسط دشمن)

سخنرانی

‏زمان: 17 دی 1358 / 18 صفر 1400‏

‏مکان: قم‏

‏موضوع: توطئۀ دشمنان در القای نیاز مردم به قَیّم‏

‏حضار: نمایندگان منتخب درجه داران نیروی هوایی‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

بهانه ندادن به دست دشمنان انقلاب

‏     مسائلی که گفتید و سایر مسائلی که مربوط به نابسامانیهایی است ‏‏[‏‏که‏‏]‏‏ الآن در همه‏‎ ‎‏جای کشور هست، باید شما ‏‏[‏‏و‏‏]‏‏ ما متوجه باشیم به موقع حساس کشور، و اینکه طرح‏‎ ‎‏این جور مسائل آیا الآن به صلاح کشور هست یا موجب فساد می شود. ما الآن کشورمان‏‎ ‎‏یک کشور متزلزل است. یعنی یک حکومت مستقر نداریم، رئیس جمهور نداریم،‏‎ ‎‏مجلس نداریم. و در یک همچه موقعی اگر بنا باشد که همۀ قشرها متوجه بشوند،‏‎ ‎‏اذهانشان را متوجه کنند به آن گرفتاریهایی که در محل خودشان دارند و بخواهند که همۀ‏‎ ‎‏اینها فوراً تحقق پیدا بکند، و اگر پیدا نکند تحصن است، و ـ عرض می کنم که ـ راهپیمایی‏‎ ‎‏است و اینها، این به نظر ما می آید که با مصالح کشور مخالف است. الآن قلمهایی در‏‎ ‎‏خارج زیاد و در داخل هم هست که بر ضد جمهوری اسلامی فعالیت می کنند و‏‎ ‎‏می خواهند این مملکت ما را منعکس کنند در خارج که یک هرج و مرجی‏‎ ‎‏حکمفرماست، که نه ارتش، ارتش است و نه ژاندارمری، ژاندارمری و نه دولت، دولت،‏‎ ‎‏همه به جان هم ریختند، همه با هم مخالف، تا برای خودشان اگر بخواهند یک دخالت‏‎ ‎‏نظامی بکنند موجه باشد. اگر اینها در خارج ثابت کردند این مطلب را برای خاطر‏‎ ‎‏کارهایی که ما اینجا انجام می دهیم، ثابت کردند در مجامع بین المللی عمومی که مملکت‏‎ ‎‏ایران یک مملکت هرج و مرجی است و اینها قابل اینکه آزادی به ایشان داده بشود‏‎ ‎‏نیستند و اینها محتاج به سرپرستند، اگر یک همچه چیزی را آنها دنبال کنند، شواهد هم ما‏

‏به دستشان بدهیم، این موجب این می شود که یک نفر را مثل رضاخان را، که اینها دارند،‏‎ ‎‏در همه ‏‏[‏‏جا‏‏]‏‏ در خود ایران هم از این مسائل، از این اشخاص دارند، کودتا کنند و نه شما‏‎ ‎‏بمانید و نه ما.‏

توجه به توطئۀ داخلی دشمنان 

‏     الآن این وضعی که ما داریم و این چیزی که من می بینم که در هر جا اشخاصی در‏‎ ‎‏همان جا مشغول توطئه هایی هستند و وادار می کنند یک اشخاصی را که اشخاص خوبی‏‎ ‎‏هستند، لکن عمق مسائل را خیلی مطلع نیستند، وادار می کنند به یک کارهایی؛ مثلاً فرض‏‎ ‎‏کنید که آذربایجان می روند یک بساط درست می کنند. کردستان یک بساط درست‏‎ ‎‏می کنند. بلوچستان یک بساط درست می کنند. در تهران می آیند، در خود تهران غائله‏‎ ‎‏درست می کنند. در قم می آیند غائله درست می کنند. بین لشکریها و بین ـ عرض می کنم‏‎ ‎‏که ـ ژاندارمری و شهربانی و اینها مطلب درست می کنند. یک مطلب اینطور می شود که‏‎ ‎‏روی هم رفته یک مملکتی است که هیچ ضابطه ای در کار نیست در آن. یعنی اصلاً نظمی‏‎ ‎‏در کار نیست در این مملکت. دادگاهش هم نظم ندارد، سپاه پاسدارشان هم همین طور،‏‎ ‎‏کمیته هاشان هم همین طور، قوای انتظامی شان هم همین طور و روی هم رفته اغراض هم‏‎ ‎‏که زیاد است. امریکا هم، آنطور که من می فهمم، اصل صحبت مداخلۀ نظامی که می کنند‏‎ ‎‏و مداخلۀ اقتصادی و حصر اقتصادی، این را مقدمه دارد قرار می دهد که اذهان آنجا‏‎ ‎‏بروند و توطئۀ داخلی او مغفولٌ عنه باشد. آنکه نهضت شما را و ما را به هم می زند،‏‎ ‎‏آسیب زده می کند از داخل است، از خارج نیست. یعنی دستجاتی که همه الهام از آن‏‎ ‎‏طرف مرز می گیرند، اینها درصددند که اینجا اوضاع را مغشوش کنند و آنها در خارج‏‎ ‎‏منعکس کنند که مسئلۀ ایران اینطوری است. الآن هر جا بروی یک اختلافی است. هر جا‏‎ ‎‏بروی ، در هر روز در تمام ایران چند تا اعتصاب هست، چند تا راهپیمایی هست، هیاهو‏‎ ‎‏هست، تظاهرات هست. عرض می کنم ـ یک همچه مسائلی دارند درست می کنند و به جا‏‎ ‎‏می آورند. و اسباب این می شود که خدای نخواسته یکوقت موجه کنند دخالت خودشان‏

‏را و دخالت کنند. دخالت به این معنا که بگویند یک مملکت هرج و مرجی است باید‏‎ ‎‏اینها را سرپرستی کرد. اینها یک اشخاص وحشی هستند محتاج به اینند که یک قَیمی‏‎ ‎‏سرشان بگذاریم. یک قَیم برای ما درست بکنند. ما باید اینطور مسائل را توجه کنیم که‏‎ ‎‏یکوقت اساس یک کشوری، اساس اسلام، اساس کشور در تزلزل است.‏

حفظ آرامش ضروریترین نیاز

‏     ما هم یک گرفتاریهای شخصی داریم. یک گرفتاریهای صنفی داریم. اگر اساس‏‎ ‎‏یک کشوری در موقع تزلزل است، حالا وقت این نیست که ما به آن مطالبی که مال‏‎ ‎‏خودمان است بپردازیم. نظیر اینکه اگر یکوقت خدای نخواسته زلزله آمد، شما می نشینید‏‎ ‎‏بگویید که ما قضیۀ نظاممان چه جوری است. شما فوراً می روید سراغ اینکه زلزله زده ها‏‎ ‎‏را بیرون بیاورید. الآن مملکت شما یک مملکتی است که در معرض زلزله است. در‏‎ ‎‏معرض انفجار است. در معرض این است که همۀ زحمتهایی که تا حالا کشیدید به باد‏‎ ‎‏برود. نباید ما دامن بزنیم به اینها. ما باید کمک کنیم آرامش را الآن حفظ بکنیم تا‏‎ ‎‏رئیس جمهور تعیین بشود، مجلس تعیین بشود. مجلس جای این کارهاست که یک‏‎ ‎‏مملکتی را مجلس باید اداره کند. حالا اگر بخواهید هی هر کسی از یک طرف بکشد، و‏‎ ‎‏هرکسی یک بهانه ای درست کند، و هر روز توی عرض می کنم که جاهایی که محتاج به‏‎ ‎‏نظم است بی نظمی ایجاد بشود، جاهایی که محتاج به استقرار است بی استقراری ایجاد‏‎ ‎‏بشود، این یک لطمه ای به اصل نهضت می زند. مطالب حق است، لکن وقت این نیست.‏‎ ‎‏نظیر همین می ماند که اگر کسی بخواهد یک مسئله ای بگوید، یا یک فرض کنید مطلب‏‎ ‎‏علمی را طرح بکند، مطلب صحیح هست، اما آن وقت که سیل آمده دارد ایران را‏‎ ‎‏می برد، آن وقت وقت مسئله نیست. مسئله درست، اما وقتش نیست. این مسائل صحیح،‏‎ ‎‏اما مسائل، الآن شما گرفتار یک مسئلۀ بزرگتر هستید. مسئلۀ داخلی نیست. مسئلۀ خارج و‏‎ ‎‏داخل همه هست. شما باید اول آرامش را حفظ کنید تا این مراحلی که تا دو ـ سه ماهه‏‎ ‎‏دیگر ان شاءالله امید است بگذرد، و یک استقراری پیدا کند، وکلا بروند در مجلس، که‏

‏دیگر این جور نباشد که بگویند یک مملکتی است که هیچی آن درست نشده، همه اش،‏‎ ‎‏همه اش به هم خورده است، که لااقل ما به مردم، به دنیا عرضه داریم که ما هم قانونمان‏‎ ‎‏تصویب شد و هم رئیس جمهورمان درست شد و هم مجلسمان. و آنها هم ما را، این‏‎ ‎‏رژیم را بشناسند. به اینطور تا مستقر بشویم. وقتی مستقر شدیم آن وقت می آییم سراغ‏‎ ‎‏اینکه این... .‏

انگیزۀ مخالفتها و اغتشاشات 

‏     شما خیال می کنید که فقط شماها ناراحت هستید. سرتاسر کشور ناراحتی است.‏‎ ‎‏سرتاسر، هر جا به یکجور. و هرکس می آید از خارج، دستجات مختلفی که از اطراف‏‎ ‎‏مملکت می آیند، همه تقریباً می گویند طرفهای ما خیلی خراب است، چون از طرفهای‏‎ ‎‏دیگر اطلاع ندارند، و حال آنکه همۀ اطراف خراب است. الآن همه جا خراب. یک‏‎ ‎‏مملکت خرابی اینجا گذاشتند و رفتند. و این مملکت خراب الآن اصل مسئله که عبارت‏‎ ‎‏از اسکلت حکومت است، درست نیست. و تا این اسکلت درست نشود نباید ما برویم‏‎ ‎‏سراغ یک ناراحتیهایی که داریم. خانه ندارم، زندگی ام کذاست ـ عرض می کنم که ـ این‏‎ ‎‏حرفها. این حرفها در یک موقعی باید باشد که یک استقراری پیدا کند، که ما آسیب‏‎ ‎‏دیگر از آن راه نبینیم بعد برویم سراغ این کارها. این کارها هم باید اصلاح بشود. این‏‎ ‎‏کارها را هم مجلس باید اصلاح کند. حکومت باید اصلاح کند. هر که باید اصلاح بشود و‏‎ ‎‏اصلاح هم می شود ان شاءالله . اما این معنی را باید توجه داشته باشند جوانهای ما که در‏‎ ‎‏عین حالی که حسن نیت دارند، می خواهند خدمت بکنند، لکن توجه ندارند که این‏‎ ‎‏خدمت الآن مضر به مملکت است. الآن اسباب تشتت می شود، اختلاف می شود. الآن هر‏‎ ‎‏غائله ای که در هر جا پیدا بشود روی یک انگیزه ای است که طرح ریزی شده برای ما.‏‎ ‎‏اینها نمی خواهند که یک جمهوری اسلامی در ایران پیدا بشود. با هر طریقی که شده‏‎ ‎‏می خواهند این را فلجش کنند. طرح ریزی کردند، طرح دادند که باید چه کرد، در‏‎ ‎‏ژاندارمری باید چه کرد، در سپاه پاسداران باید چه کرد، در ارتش باید چه کرد، در‏

‏نمی دانم ‏‏[‏‏هیأت‏‏]‏‏ دولت باید چه کرد، در دانشگاه باید چه کرد. اینها یک طرحهایی‏‎ ‎‏دارند که همه جا را می خواهند به هم بزنند، تا منعکس کنند که نه، اینها قابل این حرفها‏‎ ‎‏نیستند. آزادی نمی شود به یک همچه ملتی داد. ملتی که وقتی آزاد شد نتواند خودش را‏‎ ‎‏حفظ کند و نتواند نظم خودش را حفظ کند، این سرپرست لازم دارد. این یک مسئلۀ‏‎ ‎‏مهمی است که اگر کسی اعتقاد به خدا و دین دارد، الآن باید این کار را بکند. اگر اعتقاد به‏‎ ‎‏کشورش دارد باید بکند، به ملتش دارد باید بکند. حالا وقت آرامش است آقا، نه حالا‏‎ ‎‏وقت این مسائل. ما هم گرفتاری زیاد داریم. همۀ مملکت گرفتاری دارند. لکن اگر ما همه‏‎ ‎‏حالا برویم سراغ گرفتاریهای شخصی، از این اساس بازمی مانیم و اساس الآن در تزلزل‏‎ ‎‏است. این محصَّل حرفی است که من به شما و سایر آقایانی که گاهی می آیند اینجا عرض‏‎ ‎‏کردم.‏

‎ ‎