سخنرانی
مقاومت و تسلیم ناپذیری ملت ایران در مقابل امریکا
سخنرانی در جمع متخصصان و کارگران مهار کننده چاه نفت نوروز (اتکا به خدا)
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: صحیفه امام

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279 - 1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 30 ش‍ه‍ری‍ور ‭1362

زمان (قمری) : 13 ذی الحجه ‭1403

مکان: تهران

شماره صفحه : 139

موضوع : مقاومت و تسلیم ناپذیری ملت ایران در مقابل امریکا

زبان اثر : فارسی

حضار : خامنه ای، سید علی (رئیس جمهور) ـ غرضی (وزیر نفت) ـ متخصصان و کارگران مهار کننده چاه نوروز

سخنرانی در جمع متخصصان و کارگران مهار کننده چاه نفت نوروز (اتکا به خدا)

سخنرانی

‏زمان: صبح 30 شهریور 1362 / 13 ذی الحجه 1403‏

‏مکان: تهران، جماران‏

‏موضوع: مقاومت و تسلیم ناپذیری ملت ایران در مقابل امریکا ‏

‏حضار: خامنه ای، سید علی (رئیس جمهور) ـ غرضی (وزیر نفت) ـ متخصصان و کارگران‏‎ ‎‏مهارکننده چاه نوروز‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

تسلیم ناپذیری ایران در مقابل امریکا

‏     ‏‏من بسیار خوشحال هستم از اینکه این برادرهای عزیز را امروز می بینم و برای ما‏‎ ‎‏سرافرازی ایجاد کردند و مسئله، بُعد معنویش اهمیتش بسیار بیشتر از بُعد مادیش است.‏‎ ‎‏بُعد مادیش، خوب یک مقداری نفت می رفته و الحمدلله جلوگیری کردند. اما بُعد‏‎ ‎‏معنوی همان است که شما اشاره کردید که اینها ماها را همیشه با این مسائل می ترسانند.‏‎ ‎‏دست به آن نزنید که نخواهد شد، غیر از امریکا این کار نمی تواند بکند، غیر از فرانسه و‏‎ ‎‏نمی دانم چی نمی توانند بکنند. در صورتی که ثابت کردند جوان های ما و کارمندهای ما‏‎ ‎‏و همۀ اشخاصی که در این امور مربوط هستند، به اینکه نه، آن کارهایی که آنها ممتنع‏‎ ‎‏می دانند، اینجا ممکن است و ما باید این را راهی باز کنیم برای کارهای بزرگتر، نترسیم از‏‎ ‎‏مطلب که ما نمی توانیم بکنیم. نخیر، می توانیم بکنیم. ‏

‏     خوب، یک همچو مطلبی که من دیشب فیلمش را آوردند‏‎[1]‎‏ دیدم، البته من درست‏‎ ‎‏نمی توانم بفهمم مسائل را، اما سختی و مشکلی اش را فهمیدم که این کار با چه سختی‏‎ ‎‏انجام گرفته، با چه مشکلی انجام گرفته است. و همان طوری که گفته شده است، این را آن‏‎ ‎‏طور نمایش داده بودند که غیر از یک امریکا و امثال او از آنها نمی آید این کار را بکنند.‏

‏و با این می خواستند که ما را به یک نحوی گرایش بدهند به آن طرف. و این باید به‏‎ ‎‏دولت های کشورهای اسلامی و خصوصاً به این خلیجی ها تذکر داده بشود که شما‏‎ ‎‏خودتان برخیزید از جا. این قدر خودتان را اسیر این قدرت های بزرگ نکنید. شما‏‎ ‎‏خودتان می توانید کار بکنید. شما خودتان شریان حیات امریکا و امثالش دست شماست،‏‎ ‎‏و خودتان می توانید کار را انجام بدهید.‏

‏     و معنا ندارد که دولت های اسلامی همۀ کوشش کنند به اینکه ایران هم باید مثل خود‏‎ ‎‏ما باشد و مربوط به امریکا باشد. این کوشش ها بی فایده است و ایران دستش را پیش‏‎ ‎‏امریکا ان شاءالله تا ابد دراز نمی کند، ولو اینکه فانی بشود. آنها گمان می کنند که ما برای ـ‏‎ ‎‏فرض کنید که ـ یک نفت و یا برای چیزی تسلیم امریکا می شویم، در صورتی که نه، ما تا‏‎ ‎‏فنای خودمان تسلیم دیگر نمی شویم. می توانند آنها اگر یک وقتی توانستند البته آن طور‏‎ ‎‏که باز آنها خیال می کنند که می توانند هر کاری بکنند. باز مسئله آن نیست. اینها امتحانشان‏‎ ‎‏را در افغانستان داده اند. آن شوروی قلدرتر از امریکاست ولو این شیطان تر است، اینها‏‎ ‎‏امتحانشان را آنجا دادند و دیدند چه. خود امریکا هم در جاهای دیگری ـ عرض شود ـ‏‎ ‎‏در ویتنام و امثال اینها امتحانش را داد. این در صورتی است که فرق های زیاد است ما بین‏‎ ‎‏آنجا و اینجا. آنجا دولتش همراه با امریکا بوده. در افغانستان حزبش موافق با ‏‏[‏‏شوروی‏‏]‏‎ ‎‏بوده، ارتش اش موافق بوده، همه چیزش موافق بوده. آن چریک های قدرتمند بودند که‏‎ ‎‏مقابل ایستادند و تو دهنی به آنها زدند و الآن هم دارند می زنند. اینجا بحمدالله همۀ ملت‏‎ ‎‏با هم هستند، کارگرش، کارمندش، زارعش، دولتش، رئیس جمهورش ـ نمی دانم ـ‏‎ ‎‏مجلس اش، همه، همه یکی هستند. ارتش اش، سپاه پاسدارهایش، بسیج اش، اینها همه‏‎ ‎‏یک موجود الآن هستند، یک ارگان را تشکیل می دهند با اسماء مختلف. ولهذا می بینند‏‎ ‎‏که این همه چیزهایی که برای ما پیش آوردند، مشکلاتی که برای ما پیش آوردند، خود‏‎ ‎‏همین آقایان حل کردند. و مشکلات بعدها هم به دست خود همین آقایان حل می شود‏‎ ‎‏که ما بتوانیم مشکلاتمان را با زحمت خودمان و حفظ شرافت خودمان، خودمان انجام‏‎ ‎‏بدهیم. ‏


اتکا به خدا و یأس از غیر او

‏     ‏‏چرا باید ما دستمان را پیش دیگران دراز کنیم برای این امور؟ باید افکار خودمان را به‏‎ ‎‏راه بیندازیم، یعنی همۀ ایران این کار را بکند. همۀ دانشگاه ها، همۀ کارخانه ها، همۀ‏‎ ‎‏افکارشان را به کار بیندازند، از آنها می آید. راه را خدا باز می کند. ابتدا به نظر آدم می آید‏‎ ‎‏که یک کاری نمی شود، وقتی که وارد شد کم کم می بیند نه، خدا راه را باز کرد و شد.‏‎ ‎‏خوب یک همچو کاری که این جوان های عزیز ما کردند، یک کار مهمی بود، کار‏‎ ‎‏کوچکی نبود، این کار مهم را همت گماشتند و با همت کار را انجام دادند. کارهای دیگر‏‎ ‎‏را هم می توانند انجام بدهند. و ما باید مأیوس نباشیم. ما باید خودمان را از دیگران، از غیر‏‎ ‎‏خدا مأیوس کنیم و بگوییم آنها هیچ، و با اتکاء به خدای تبارک و تعالی و قدرت ملی‏‎ ‎‏خودمان، اسلامی خودمان، کارهایمان را پیش ببریم. و پیش می رود این کارها؛ منتها‏‎ ‎‏بعضی هایش زود پیش می رود، بعضی هایشان هم یک قدری دیرتر پیش می رود. باید ما‏‎ ‎‏عزم مان را جزم کنیم به اینکه نه دستمان را پیش امریکا دراز کنیم نه پیش شوروی و نه‏‎ ‎‏پیش دیگران. و باید خیلی آدم متأسف باشد از این دولت هایی که به اسم اسلام در این‏‎ ‎‏اطراف هستند، که همه دارند کوشش می کنند که اسارت خودشان را تحکیم کنند. نه‏‎ ‎‏اینکه اینها نمی فهمند، بسیاریشان می فهمند مسئله را که اگر اینها با دولت اسلامی،‏‎ ‎‏جمهوری اسلامی، مربوط بشوند، برایشان خوب است. اما یک وسوسۀ شیطانی در قلب‏‎ ‎‏آنها ایجاد کرده اند که نمی شود اینها را، با امریکا نمی شود چه شد. تا همین که سابقاً‏‎ ‎‏می گفتند برای ما که با امریکا اصلاً نمی شود طرف شد، با شاه هم نمی شود طرف شد.‏‎ ‎‏خوب، طرف شدند ملت ما و دیدند که می شود با امریکا، با شوروی، همه را دست شان‏‎ ‎‏را قطع کرد، و دیدند که خبری هم نشد و نخواهد هم شد. ‏

‏     و مسئله اینطور است که یک ملتی اگر یک چیزی را خواست، نمی شود تحمیلش‏‎ ‎‏کرد. می شود تحمیل به یک گروهی، یک حزبی، نمی دانم یک چیزهایی کرد، اما به یک‏‎ ‎‏ملت نمی شود یک چیزی را تحمیل کرد. ملت وقتی بنا شد، همه شان را در یک راه‏‎ ‎‏می روند، نمی شود دیگر این را از این راه منصرفش کرد. با قدرت نمی شود ملت را از آن‏

‏طریقی که دارد منصرف کرد. ممکن است که یک وقت فرض کنید یک قدرت هایی‏‎ ‎‏سرکوب کنند یک ملتی را، لکن نمی شود تا آخر برود، در بین راه فلج می شود. بحمدالله ‏‎ ‎‏مملکت ما جوری است که از اول هم نمی توانند، نه اینکه بیایند و بین راه، ان شاءالله از‏‎ ‎‏اول هم نمی توانند. و ما به خدا متکی هستیم؛ و خداوند ان شاءالله همۀ جوان های ما را‏‎ ‎‏حفظ کند و دولت ما را، ملت ما را همه را حفظ کند. و باید من واقعاً تشکر کنم از شما‏‎ ‎‏جوان های عزیز که بعد معنویش بسیار زیاد است برای اسلام و برای ایران، شما محقق‏‎ ‎‏کردید، و خداوند به شما اجر مجاهدین را ان شاءالله عنایت کند. ‏

‏والسلام علیکم و رحمة الله ‏

‎ ‎

  • ـ اشاره است به مهار حریق چاههای نفت نوروز توسط کارکنان و متخصصان ایرانی ـ که توسط هواپیماهای متجاوز امریکایی و عراقی به آتش کشیده شده بودند.