سلام آنچه در ادامه می آید مساله 1435 رساله امام است. ١٤٣٥ اگر بین جاى سجده ماموم و جاى ایستادن امام به قدر گشادى بین دو قدم فاصله باشد اشکال ندارد، و نیز اگر بین انسان به واسطه مامومى که جلوى او ایستاده و انسان به وسیله او به امام متصل است به همین مقدار فاصله باشد نمازش اشکال ندارد، و احتیاط مستحب آن است که جاى سجده ماموم با جاى کسى که جلوى او ایستاده هیچ فاصله نداشته باشد.

قدم در فارسی دو معنا دارد :

1)فاصله سر انگشتان پا تا پاشنه، 2)گام(خطوه)

منظور از "گشادی بین دو قدم" در کاربرد اول یک گام(خطوه) است و مطابق کاربرد دوم دو گام. کدامیک مد نظر امام است؟ لطفا به شکل فنی پاسخ فرمایید مثلا با معیار خطوه که در روایات آمده و نوع خطوه را نیز بفرمایید چرا که خطوه بر دو نوع است : طویله و متعارفه. با تشکر

با سلام و تحیت

منظور از فاصله دو قدم همان خطوه متعارف ( یک گام معمولی )میباشد که تقریباّ 60_ 70 سانتیمتر است. در تحریر الوسیله در بحث از شرایط جماعت چنین امده است:

الثالث : ان لایتباعد الماموم عن الامام...بما یکون کثیراُ فی العاده، و الاحوط ان لایکون بین مسجد الماموم و موقف الامام... ازید من مقدار الخطوه المتعارفه...

ترجمه: ماموم از امام زیادتر از معمول فاصله نداشته باشد و احتیاط آن است که بین محل سجده ماموم و جای ایستادن امام بیشتر از یک گام معمولی فاصله نباشد.( تحریر الوسیله، ج 1، القول فی شرایط الجماعه، الثالث)

موفق و موید باشید.

. انتهای پیام /*