بحث ریاست جمهوری سید ابوالحسن بنی صدر و عزل وی از ریاست جمهوری، یکی از موضوعات مناقشه انگیز در تاریخ انقلاب است. دوران هفده ماهه ریاست جمهوری بنی صدر (اسفند 58 تا خرداد 1360) یکی از پرحادثه ترین دوران های انقلاب اسلامی است.
استاد مطهری به شهادت رسیده بود. نمی دانستند خبر را چگونه به امام برسانند؟
منشور روحانیت، پیام مهمی است که امام در سوم اسفند ماه سال ۶۷ خطاب به روحانیون، مراجع، مدرسان، طلاب و ائمه جمعه و جماعات صادر کردند.
سرود ای ایران از رادیو و تلویزیون پخش شد و گوینده گفت که این صدای انقلاب ملت ایران است و تهران کمی آرام گرفت. روایت مرحوم هاشمی از روزی که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید خواندنی است.
امام در دیدار با دانشجویان خارج کشور، به منطق دوگانه کارتر درمقابل مردم ایران اشاره کرده و فرمودند: در نظر عُقلای دنیا که یک مملکتی چون منفعت به ایشان می رساند، چون مملکت امریکا از این منفعت می برد، پس اینها دیگر آزاد نیستند؟ اینها باید دستشان را روی هم بگذارند تا هرچه منافع دارند، هرچه ذخایر دارند، امریکا و امثال امریکا ببرند؟!
اساساً پیش آوردن رفراندم برای آن است که تخلفات قانونیِ قابل تعقیب که ناچار مقامات مسئول گرفتار آن می شوند، لوث شود. و کسانی که در مقابل قانون و ملت مسئول هستند اعلیحضرت را اغفال کرده اند که به نفع آنان این عمل را انجام دهند. اینان اگر برای ملت می خواهند کاری انجام دهند چرا به برنامه اسلام و کارشناسان اسلامی رجوع نکرده و نمی کنند تا با اجرای آن برای همه طبقات زندگی مرفه تأمین شود و در دنیا و در آخرت سعادتمند باشند؟!
پس از اعلام لوایح ششگانه شاه به عنوان انقلاب سفید و تعیین روز ششم بهمن 1341 جهت برگزاری رفراندوم عمومی، حضرت امام خمینی، در پاسخ به استفتاء گروهی از مردم مسلمان ایران، با انجام این همه پرسی مخالفت و آن را خلاف شرع اسلام و قانون اساسی ایران اعلام کردند.
امام خمینی با بیان برکات سه ماه رجب، شعبان و رمضان به بزرگی مناجات شعبانیه اشاره کرده و فرمودند: این از دعاهایی است که من غیر از این دعا ندیدم که روایت شده است همۀ ائمه این دعا را، این مناجات را می خواندند، این دلیل بر بزرگی این مناجات است.
شاه ناگزیر برای کاهش دامنه مخالفت ها در چهارم بهمن عازم قم گردید اما علی رغم و رفت و آمدهای مأمورین عالی رتبه امنیتی نظام و تلاش های فرماندار قم و به دنبال آن روحانیون درباری برای متقاعد کردن علما برای ملاقات با شاه، مخالفت شدید امام خمینی(س) با این امر و تحریم خروج از منازل و مدارس در این روز توسط معظم له چنان تأثیری داشت که حتی تولیت آستانه مقدسه حضرت معصومه(س) یعنی مهمترین منصب حکومتی در این شهر به استقبال نرفت.
بیست و هشتم دی ماه سال ۵۷ بود که مهتا عاشق و چند تن از نمایندگان دولت هند در نوفل لوشاتو به دیدار امام رفتند.
امام خمینی: قاضی خواست حضرت را وقتی که رفت، تشریف بردند، آن طور است که با کنیه اسم حضرت را بُرد، گفت نه، حق نداری، باید مساوی باشیم، در نشستن مساوی، در همه چیز مساوی، وقتی هم که حکم بر خلاف کرد، پذیرفت.
اول دی ماه سال ۴۰ بود که علی امینی، نخست وزیر رژیم شاه در قم به دیدار امام رفت.
امام در پیامی خطاب به ملت ایران و نیروهای مسلح بر انسجام و همدلی تاکید کرده و تضعیف آنان را حرام اعلام کردند.
در روز چهارشنبه 1 / 7 / 1281 مطابق با 20 جمادی الثانی 1320 ه. ق. یعنی سالروز ولادت حضرت زهرا (س)، از سلاله پاک آن بانوی اطهر در شهرستان خمین مولودی پای به عرصه هستی نهاد که او را روح الله نام نهادند که بعدها به امام خمینی (س) مشهور شد.
رژیم شاه به این نتیجه رسیده بود که باید حاج آقا مصطفی را هم تبعید کند تا خیالش از مبارزه راحت شود.
امام خمینی در نوزدهم آبان ماه سال ۴۳ فرزند بزرگشان حاج آقا مصطفی را وصی خود قرار دادند.
فرمان امام که برای شکستن حصر صادر شد، سپاه و ارتش تلاششان را برای برنامه ریزی یک عملیات آغاز کردند، عملیاتی که در پنجم مهر ماه به ثمر نشست.
عملیات آزادسازی خرمشهر از اهداف مهمی بود که رزمندگان اسلام در دوره هشت ساله دفاع مقدس، آن را رقم زدند.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.