مراسم اختتامیه جشنواره وبلاگ نویسی آیینه مهر با موضوع «مردم، حکومت و امام»‌ که توسط پرتال امام خمینی(س) با همکاری پرشین بلاگ برگزار شده بود، پنج شنبه 19 بهمن در حسینیه جماران با حضور حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی، میهمانان و برگزیدگان برگزار گردید. یکی از حاضرین در این مراسم، گزارشی از این نشست صمیمانه را در وبلاگ شخصی اش منتشر کرده است. شما را به خوانش مطلب این شهروند خبرنگار دعوت می کنیم:




دعوتنامه شرکت در مراسم اختتامیه جشنواره وبلاگنویسی «آیینه مهر» که به دستم رسید انگیزه ام را برای دیدار دوباره از جماران برانگیخت. قبل از آن ۳ بار به جماران رفته بودم. یک بار دردوره دانشجوئی به مناسبت ایام رحلت امام خمینی و۲ بار دیگر در مراسم تجلیل از پیرغلامان ابا عبدالله(ع).


دهه فجر امسال را به خوبی درک نکرده بودم. اوضاع اقتصادی و سرپیچی برخی از مسؤلان از فرمان رهبری در پرهیز از اختلاف مجالی برای یادآوری خاطرات انقلاب باقی نمی گذاشت. با همه مشغله ها فکرکردم این دعوت می تواند قدری من را  به صمیمیت و سادگی دوران انقلاب برگرداند و چه جائی بهتر ازحسینیه جماران وچه زمانی بهتر از روز پنجشنبه  ۱۹ بهمن ۱۳۹۱.


ساعت ۱۰ صبح حسینیه جماران از شور و نشاط خاصی برخوردار بود تعدادی از بچه های مهدکودکی با مربیانشان برای بازدید آمده بودند و در حیاط کوچک بین خانه امام وحسینیه به حرف های مربیانشان گوش می کردند چشمان جستجوگرشان از تراس قدیمی پشت شیشه، اطاق امام را زیرورو می کردند و به دقت به صحبت های مربیان گوش می دادند. وقت رفتن در حسینیه از لبخندی که به لب داشتند رضایت و خوشحالی از حضور در این فضا به خوبی حس می شد. در نگارخانه کنار حسینیه تعدادی از مهمانان خارجی دهه فجر با اشتیاق به نوشته ها و عکس هائی که بر دیوار نصب شده بود نگاه می کردند.


ساعت ۱۱ بود و هیچ اثری از آثار مراسم اختتامیه دیده نمی شد!


از یکی از سربازان نگهبانی پرسیدم:


ببخشید این مراسم اختتامیه جشنواره وبلاگ نویسی برگزار نمی شود.


با تعجب گفت: چرا، شما؟


گفتم :ما دعوت شده ایم. بلافاصله دری را در انتهای کوچه به ما نشان داد وگفت مراسم آنجاست.


به اتفاق همکارنم آقایان هادی البرزی و حسین ملایری از درب خانه آخر کوچه وارد حیاط کوچکی شدیم و به گمانم یکی از کارکنان  سایت جماران به استقبالمان آمد. اوگفت مراسم در دفتر حاج حسن آقا برگزار می شود و ما را به اطاق نسبتاً بزرگی برد که دور تا دور آن را مبل چیده بودند. مبلها پرشده بود و بقیه مدعوین روی زمین جلوی کاناپه ای که چند میکروفون روی آن بود نشسته بودند. تا جائی برای نشستن پیدا کردیم حجـت الاسلام سید حسن خمینی وارد شد و بلند سلام کرد. صلواتی فرستادیم و او بر روی کاناپه نشست و به اصرار زیاد روحانی سالخورده ای را کنار خود نشاند. اوکسی نبود جز یار دیرین امام حجت الاسلام سید محمود دعائی. پسر نوجوانی شروع به خواند قرآن کرد. صوت زیبائی داشت. با سوره کوثر تلاوتش را خاتمه داد. مراسم شروع شده بود بدون مجری بدون زرق و برق بدون تشریفات. یاد دیدارهای ساده امام با اقشار مختلف مردم افتادم. دبیر جشنواره گزارشی از روند کار ارائه کرد و سپس دو نفر از برندگان جشنواره آقایان ربانی و شریف لک زائی سخن گفتند. وبلاگ نویس های مختلفی آنجا بودند نوجوان و جوان، دختر و پسر در کنار با تجربه هائی مثل آقای  دعائی، ابطحی و عموزاده خلیلی که صحبت های کوتاهی داشتند؛ اما سید حسن دلش می خواست خانم ها هم نظری بدهند. هیچ خانمی سخن نگفت مگر یک نفر که آن هم خیلی ساده از وی پرسید:


حاج آقا صفحه فیس بوکی که به نام شماست متعلق به خودتان است؟


سیدحسن که آمادگی این سؤال را نداشت خندید وگفت: سؤال بعد. وهمه خندیدند.


من گفتم: حاج آقا بگید اگر مال شماست لایک بزنیم.


خنده حضار به اوج رسید وخود سید حسن هم خندید.


چهره صمیمی و جوان او  حس خوشایندی به همه می داد.


به این ترتیب با خنده و شوخی به استقبال صحبت های سید حسن خمینی رفتیم.


فکر نمی کردم حرف زیادی برای گفتن داشته باشد. نوشته ای هم  همراه نداشت که بخواهد از آن استفاده کند اما برخلاف انتظار، من از صحبت هایش سه نکته پندآموز آموختم:


۱) ایرانیان دارای هوش بالائی هستند. اگر خودشان تکنولوژی را اختراع نکنند هم می توانند به خوبی از تکنولوژی های عصر خود برای رسیدن به اهداف استفاده کنند. همچنان که در انقلاب مشروطه به خوبی از ظرفیت صنعت چاپ برای رساندن پیام به مخاطبان استفاده کردند و در دوران انقلاب اسلامی از ضبط صوت و تکثیر پلی کپی برای پیاده سازی سخنرانی های امام و تکثیر آن در بین مردم بهره بردند. به نحوی که برخی از کارشناسان انقلاب اسلامی را انقلاب نوار می نامند. اکنون در عصر اینترنت هستیم و جوانان ما به خوبی از این تکنولوژی استفاده می کنند و ما باید اهدافمان را با استفاده از این تکنولوژی روز دنبال کنیم.


۲) ائمه معصومین علیهم السلام هم به اقتضای عصر خود و ظرفیت جامعه تاکتیک های خود را تغییر می دادند و تقریباً هیچ کدام از این تاکتیک ها تکراری نبوده است. امام حسن(ع) با صلح، امام حسین(ع) با جنگ، امام سجاد(ع) با دعا، و امام باقر و امام صادق(ع) بادرس و امام رضا(ع) با شرکت در حکومت. اما با تمام این تفاصیل هدف همگی یکی بوده است و آن توجه مردم به خدا و راه راست. اگر در این راه نیاز به صلح است صلح اگر نیاز به شهادت است شهادت اگر نیاز به حبس است حبس. مهم آن است که از هدف عدول نشود. حال شما از این وسیله اینترنت برای هدف متعالی انقلاب اسلامی استفاده کنید.


۳) توجه به این نکته ضروری است که ما برای هدفمان از تکنولوژی استفاده می کنیم و نباید مقهور فضای حاکم بر آن شویم. درحال حاضر فضای اینترنت به خصوص شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک فضای غیر اخلاقی است. قرار نیست اگر ما در این فضا وارد می شویم ما هم غیر اخلاقی عمل کنیم. توجه به این نکته لازم است که تلاش برای تغییر این فضا هم کار ما نیست. چون ما نمی توانیم و قرار هم نیست که همه با اخلاق شوند. مهم این است که ما تحت تأثیر این بداخلاقی ها اخلاقیات خودمان را از دست ندهیم. برای این کار می توانیم گروه هائی تشکیل دهیم و حلقه هائی درست کنیم که با ما و اخلاق و هدفمان سازگارند و به این ترتیب از این تکنولوژی در جهت رسیدن به اهدافمان استفاده صحیحی داشته باشیم.


آنچه خواندید خلاصه ای از سخنان ایشان بود که در حافظه من و همراهانم مانده بود و در مسیر باز گشت با هم مرور کردیم.


راستش را بخواهید دوست داشتم متن کامل این سخنرانی پر مغز و عکس های این دیدار را از سایت جماران بخوانم و ببینم، اما فقط به خبر این مراسم اکتفا شده بود. به همین دلیل لازم دانستم به عنوان شهروند خبرنگار، ۳ نکته مهم این سخنرانی را برای استفاده فعالان  فضای وب به خصوص وبلاگنویسان ارجمند بیان کنم.


مراسم اختتامیه جشنواره وبلاگنویسی


مدعوین: حدود ۵۰ نفر


سخنرانان: مهمانان + سیدحسن خمینی و دبیر جشنواره


آقای ربانی- برنده جشنواره از مشهد


برندگان: ۶ نفر


هدیه: لوح تقدیر + یک سکه بهار آزادی (احتمالاً)


مدت زمان برگزاری: ۶۰ دقیقه مانده به اذان ظهر تا اذان


دکوراسیون: اطاق معمولی


محل نشستن مدعوین: روی زمین


وسایل صوتی: بدون بلندگو


پذیرائی: آب


             ***********************************************


ساعت ۲ بعدازظهر در راه بازگشت به منزل رادیو روشن بود. خبر دیدار مقام معظم رهبری با پرسنل نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی ایران پخش می شد و پاسخ محکم ایشان به آمریکائی که از یک سو فشارتحریم را بر مردم ما وارد ساخته و از سوی دیگر دم از مذاکره می زند:


من دیپلمات نیستم من انقلابیم...


روزهای پرشور انقلاب را به یاد آوردم و بد اخلاقی برخی سیاسیون را در برابر عظمت نام انقلاب کوچک شمردم. رهبر وعده کردند در وقت دیگری دراین باره با مردم صحبت خواهند کرد.


 ۲۲ بهمن درپیش است....


یاد و خاطره بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و شهیدان انقلاب اسلامی گرامی و دهه فجر مبارک.


علیرضا دباغ




برای مشاهده این مطلب به وبلاگ نقد رسانه مراجعه فرمایید.

. انتهای پیام /*