نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ نامه به آقای سید محمد حسینی بهشتی در خصوص تشکیل شورای انقلاب

‏بسمه تعالی‏

‏‏۴ ذی الحجه ۱۳۹۸‏
‏‏پس از اهدای سلام و تحیت، وقت دارد سپری می شود و من خوف آن دارم که با‏‎ ‎‏عدم معرفی اشخاص،‏‎مفسده پیش آید. بنا بود به مجرد آمدن ایشان (م.ط) با‏‎ ‎‏اشخاص مورد نظر یکی یکی و جمعی ملاقات کنید و نتیجه را فوراً به اینجانب اعلام‏‎ ‎‏کنید. و نیز مرقومی که معرف باشد با خط و امضای عدد معلوم بفرستید. من در انتظار‏‎ ‎‏هستم و باید عجله شود، و نیز استفسار از بعضی آنها برای مسافرت به خارج. در هر‏‎ ‎‏صورت همۀ موضوعات که به شما و ایشان تذکر داده شد، لازم است با عجله انجام گیرد‏‎ ‎‏و اگر اشخاص دیگری نیز پیدا شد ملحق شود. والسلام.‏
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۰۷


***


نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ پیام به ملت ایران (تذکر به سران ارتش و وعدۀ نزدیک بودن پیروزی)
اهم پیام:
ملت ایران شاه را می شناسد که اوست اساس تمام خرابیها و خیانتها؛ اوست که‏‎ ‎‏ابرقدرتها را بر شئون سیاسی و اقتصادی و نظامی و فرهنگی کشور مسلط نموده،
ملت غیور ایران به پا خاسته تا کشور‏‎ ‎‏را از پرتگاه نیستی نجات دهد و دست غارتگران را کوتاه کند، و طرحهای خائنانه را بر‏‎ ‎‏هم زند.
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۰۸ - ۳۱۰

***

نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ پیام به مردم کردستان (تشکر از اعلام همبستگی مردم کردستان)
اهم پیام:
امروز ما مکلف هستیم که در هر لباس و هر شغلی هستیم، از اختلاف کلمه احتراز و به‏‎ ‎‏وحدت اسلامی که پیوسته مورد سفارش کتاب و سنت است گرایش نموده، و کلمۀ حق‏‎ ‎‏را عُلْیا و کلمۀ باطل را سفلا قرار دهیم.‏
در این موقع حساس که کشور ما و اسلام عزیز در معرض خطر عظیم است، تکلیف‏‎ ‎‏همۀ گروهها و افراد، خطیر و عظیم است. سستی و سردی در حال حاضر و اختلاف و‏‎ ‎‏افتراق کلمه، در حکم انتحار و به هدر دادن خون فرزندان اسلام است.‏
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۱۱ - ۳۱۲

***

نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ نامه به آقای مهدی حائری یزدی درباره هجرت به فرانسه
اهم بیانات:
‏ اینجانب به واسطۀ اتفاقاتی، از نجف اشرف‏‎ ‎‏به سوی کویت حرکت و آنجا از ورود حتی برای عبور از شهر به ایستگاه منع شد؛ ناچار‏‎ ‎‏به پاریس آمدم؛ چون احتمال همین توطئه در سایر کشورهای اسلامی بود؛ و بنا دارم هر‏‎ ‎‏وقت محل مناسبی که بتوانم به خدمت خود ادامه دهم ممکن شد، بروم در بلدی‏‎ ‎‏اسلامی.
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۱۳

***

نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ مصاحبه با رادیو و تلویزیون هلند درباره ماهیت تمدن اسلامی
اهم بیانات:
دولت عراق زیر فشار شاه، من را از فعالیت سیاسی که مسئولیت آن را بر دوش می کشم‏‎ ‎‏منع نمود؛ از این جهت آنجا را ترک کردم.‏
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۱۴ - ۳۱۵

***

نوفل لوشاتو، ۱۳۵۷_ سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج درباره حیات بخش بودن آیین اسلام
اهم بیانات:
افیونی که اینها می گویند، می گویند اسلامْ افیون جامعه است، اسلام آمده است مردم‏‎ ‎‏طبقۀ سه و فقرا را برایشان لالایی بگوید خوابشان بکند تا آن قدرتمندها بخورند آنها را!‏‎ ‎‏منافع آنها را بلع کنند! بلکه ادیان را می گویند اینها که اصل ادیان را آن قدرتمندها درست‏‎ ‎‏کرده اند برای همین معنا! یک دینی درست کرده اند که مردم را دعوت کنند به اینکه مردم‏‎ ‎‏مزاحمت با آنها نکنند؛ دعوت کنند به اینکه بخورید و کتک بخورید و صحبت هم‏‎ ‎‏نکنید، حرفی نزنید! ببینیم که این جنگهای متعددی که در اسلام واقع شده و زمان رسول‏‎ ‎‏اکرم بود ـ حالا بعد از زمان رسول اکرم باز حرف دیگر است ـ زمان خود پیغمبر اسلام‏‎ ‎‏بوده است که متن اسلام است، دیگر هیچ حاشیه نیست، از متن اسلام است، قرآن است و‏‎ ‎‏آنکه قرآن را آورده است برای مردم، آنی که اینها می گویند دین را قدرتمندها درست‏‎ ‎‏کردند که این ضعفا و فقرا را منافعشان را استثمار کنند و استعمار کنند، ببینیم که آیا این‏‎ ‎‏جنگها، جنگ اینطور بوده است که پیغمبر اکرم همدست شده است با قدرتمندها و حمله‏‎ ‎‏کرده به فقرا؟! یا با فقرا ساخته و حمله کرده به قدرتمندها؟
قرآن اینطوری است که جامعه را دعوت کرده به اینکه‏‎ ‎‏خواب بروند و قلدرها بخورند این جامعه را؟ سلاطین و اینها بخورند این جامعه را و هر‏‎ ‎‏کاری دارند، هر سلطه ای که دارند، آن سلطه را تحقق بدهند؟ یا قرآن این جور نیست؟
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۴، ص ۳۱۶ - ۳۳۰

***

قم، ۱۳۵۸_ حکم انتصاب آقای هادی روحانی به سمت امامت جمعه بابل
‏‎ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۰، ص ۴۸۲

***

قم، ۱۳۵۸_ حکم انتصاب آقای محمد جواد رکنی حسینی به سمت امامت جمعه بندر لنگه
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۰، ص ۴۸۴

***

قم، ۱۳۵۸_ سخنرانی در جمع سفیر و هیأتی از پاکستان (وحدت ـ مشکلات کشور)
اهم بیانات:
آنچه که ملتها را به هم نزدیک می کند و یک ملت باید از آن، تحقق پیدا بکند؛ آن‏‎ ‎‏اسلام است. و قبل از هر چیز که ما با پاکستان دوستی داریم، اُخوَّت اسلامی است. اسلام‏‎ ‎‏یک ملت واحده است. و ممالک اسلامی، مثل محله های یک شهر به هم نزدیک اند. و‏‎ ‎‏همه روی قواعد اسلامی موظف اند که با هم متحد باشند. و همه زیر پرچم توحید،‏‎ ‎‏متحدالکلمه با کسانی که برخلاف اسلام هستند، مقابله کنند و آنها را هدایت کنند به‏‎ ‎‏اسلام، و خودشان را حفظ کنند از شرّ آنها.‏
‏‎ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۰، ص ۴۸۵ - ۴۸۸

***

قم، ۱۳۵۸_ سخنرانی در جمع کارکنان بیمه مرکزی ایران (توطئه های امریکا)
اهم بیانات:
از جمله حرفهایی که هی زده می شود و هی پراکنده می شود از اطراف که «یک‏‎ ‎‏انقلابی شده است، اما چیزی نشده است، فقط یک انقلابی شده است و از فُرم‏‎ ‎‏شاهنشاهی به فُرم آخوندی برگشته است، اصلاً چیزی نشد.» این یک مطلبی است که من‏‎ ‎‏دیروز هم باز گفته ام. حالا هم عرض می کنم که آنکه ملت می خواسته، همۀ آن شده‏‎ ‎‏است. چه ملت می خواست؟ ملت آن فریاد که می کرد چه می گفت؟ نمی گفت که آزادی‏‎ ‎‏و استقلال و جمهوری اسلامی؟ کدام یکیش نشده است؟ الآن آزادی هست به طوری که‏‎ ‎‏من و شما می توانیم اینجا بنشینیم صحبت کنیم. پنج سال پیش از این می توانستیم؟ هیچ که‏‎ ‎‏استقلال هست. الآن این بساطی که امریکا درآورده است و این هیاهویی که این شیطان‏‎ ‎‏بزرگ فریاد می زند و شیاطین را دور خودش جمع می کند، این برای این است که دستش‏‎ ‎‏کوتاه شده است. دستش از ذخایر ما؛ از منافعی که در اینجا داشت کوتاه شده است. و‏‎ ‎‏ترس این را دارد که دیگر تا آخر این کوتاهی باشد، از این جهت توطئه می کند.‏
این شلوغیها هم که گاهی وقتها همین شیاطین ایجاد می کنند و همین طرفدارهای‏‎ ‎‏این فاسدها ایجاد می کنند، اینها هم حلش اشکالی ندارد. اینها خیال می کنند که قضیۀ‏‎ ‎‏کردستان یک قضیه ای است که قابل حل نیست. قضیۀ کردستان را، اگر اینها مخلوط با‏‎ ‎‏مردم کرد نبودند و با جوانها و با زنها و با بچه ها نبودند ـ که ما نمی خواهیم حتی یک نفر‏‎ ‎‏آدم بیگناه کشته بشود ـ اگر نبودند که کاری نداشت اینها را درو کردن و از بین بردن. لکن‏‎ ‎‏مع الأسف اینطوری است الآن. شما لابد شنیدید این را که زن و بچه ها را این بی انصافها‏‎ ‎‏سپر کردند، و با سپر کردن آنها، جوانهای ما را کشتند.
‏‎ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۰، ص ۴۸۹ - ۴۹۷

***

قم، ۱۳۵۸_ سخنرانی در جمع شهردار و کارکنان شهرداری و شرکت واحد (عمران شهرها)
اهم بیانات:
من میل دارم که عمل ما یا بیشتر از قولمان باشد یا موافق با قولمان.
‏‎ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۰، ص ۴۹۸ - ۴۹۹


***


جماران، ۱۳۵۹_ سخنرانی در جمع خطیبان مذهبی در آستانه ماه محرم (سیاسی بودن احکام اسلام)
اهم بیانات:
یکی از حرفها که هی رایج بود، می گفتند: «ملتِ گریه»؛ برای اینکه‏‎ ‎‏مجالس روضه را از دستشان بگیرند. اینکه همۀ مجالس روضه را آن وقت تعطیل کردند،‏‎ ‎‏آن هم به دست کسی که خودش در مجالس روضه می رفت و آن بازیها را در می آورد،‏
‏قضیۀ مجلس روضه بود یا از مجلس روضه آنها یک چیز دیگر می فهمیدند و آن را‏‎ ‎‏می خواستند از بین ببرند؟ قضیۀ عمامه و کلاه بود یا از عمامه یک چیز دیگری آنها‏‎ ‎‏می فهمیدند و روی آن میزان عمامه را با آن مخالفت می کردند؟ آنها فهمیده بودند که از‏‎ ‎‏این عمامه یک کاری می آید که نمی گذارد اینها این را که می خواهند، عمل کنند و از این‏‎ ‎‏مجالس عزاداری یک کاری می آید که نمی گذارد اینها کارشان را انجام بدهند.‏
مسائل اسلام، مسائل سیاسی است و سیاستش غلبه دارد بر چیزهای دیگرش.‏‎ ‎‏اجتماعاتی که اسلام بعضی اش را فرض کرده است، واجب کرده است و بعضی اش را‏‎ ‎‏به طور استحباب و مبالغه در استحبابش کرده است اینها یک مسائل سیاسی است، قضیۀ‏‎ ‎‏مکّه یک مسئلۀ ‏‏[‏‏سیاسی است.‏‏]‏‏ اجتماع در مکّه در این محافل مختلف با آن یکپارچگی‏ ‏مردم، که از همۀ بلاد مسلمین واجب شده است که بیایند در آنجا، بروند چه بکنند، چه‏‎ ‎‏بکنند ‏‏[‏‏سیاسی است.‏‏]‏‏ خدا که احتیاج به عبادت من و تو ندارد. خدای تبارک و تعالی‏‎ ‎‏می خواهد که مردم را مجتمع کند، واجب کرده است اینها را که جمع بشوند در آنجا و‏‎ ‎‏مسائل اسلام را طرح کنند و حل کنند.
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۳، ص ۳۱۷ - ۳۳۶

***

جماران، ۱۳۶۲_ سخنرانی در جمع اعضای کمیسیون های مجلس (رسالت و وظیفه مجلس اسلامی)
مجلس باب مباحثه است، و باید مثل مباحثۀ طلبه ها باشد که با هم دوست هستند و با‏‎ ‎‏یکدیگر بحث و گفتگو می کنند ولی معلوم است که مباحثه هست.مجلس اسلامی باید‏ ‏ملت و دیگران را ارشاد کند، چون مسائل به خارج منعکس می گردد و تأثیر روی مردم‏‎ ‎‏می گذارد. از این جهت مسئولیت مجلس به عنوان یک مرشد و هدایت کننده برای مردم‏‎ ‎‏زیاد است. و این کلی مطلب است که ان شاءالله این مجلس اول انقلاب، پایه ای و سنت‏‎ ‎‏حسنه ای باشد برای آینده که هر چه خوب بشود، شما در اجر آن شریک هستید.
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۸، ص ۲۰۲ - ۲۰۴


***

جماران، ۱۳۶۳_ بیانات در جمع مسئولان کمیته امداد امام خمینی (خدمت به مستضعفان)

‏بسم الله الرحمن الرحیم ‏

‏‏ ...کمیتۀ امداد باید به صورت مستقل عمل کند تا بتواند به دور از‏‎ ‎‏تشریفات اداری به مردم مستضعف خدمات بیشتری ارائه دهد.‏
ر.ک صحیفه امام؛ ج ۱۹، ص ۱۰۱


***


‏‎ ‎

. انتهای پیام /*