حجتی کرمانی، محمدجواد
مساله نظر امام خیمنی درباره این موضوع، نیاز دارد که ما به مطالبی که ایشان در این رابطه فرموده اند مراجعه کنیم. کرامت انسانی، مساله ای است که در قرآن مجید بسیار به آن پرداخته شده است. این اصلی است که « ما من عام الا و قد خص» یعنی هیچ مطلب خاصی نیست که در مواردی خاص صادق نباشد که بر این اساس این کرامت بعضی اوقات توسط خود انسان ضایع می شود. شخص بر اثر سرپیچی از حدود الهی کرامتش را زیر پا می گذارد. لذا در قرآن می فرماید« لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ[1] »و در ادامه می فرماید: « ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ[2]». زیاد هم شنیدیم که انسان در «اوج» از ملک بالاتر است و در «حضیض» از حیوان پست تر.
حیدرعلی جلالی خمینی
نظر امام نسبت به جایگاه مردم در حکومت اسلامی این طور بیان شده است: دیانت عین سیاست و سیاست عین دیانت است. این عقیده امام خمینی بود. یعنی دین و سیاست از هم جدا نیست. لذا نظرشان این بود که باید پای مردم را در عرصه های سیاسی باز کرد. ایشان اشاره کردند من به نظام جمهوری اسلامی رای می دهم. یعنی هم به جمهوریت به معنای مردمی بودن و هم به اسلامیت رای می دهم. این که در اندیشه امام مردم چه نقشی دارند، نظر امام این بود که باید پای مردم در این حکومت باشد. یعنی مردم باید اداره کنند. اگر مردم پایشان در کار نباشد یک قسمت آن می لنگد. چون این نظام یک قسمتش اسلام است و قسمت دیگر آن جمهوریت و مردمی بودن است.
آیت الله محمدعلی گرامی
ما به نصوص مراجعه می کنیم می بینیم که جهاتی را اهل بیت علیهم السلام رعایت کرده اند یکی مسئله رفع فقر است چون می دانیم از مهمترین وظایف یک حکومت رفع جهل و فقر است، خلفای بعد از پیغمبر اکرم که بعنوان خلیفه روی کار می آمدند حکومت خودشان را انجام می دادند ولی اهلبیت آن وظیفه واقعی حکومت را که رفع فقر و جهل بوده را انجام می دادند. می دانیم که اهل بیت این همه شاگرد تربیت می کردند و اهل بیت می رفتند بالین سر فقرا که جا نداشتند و در ظله بنی ساعده و مانند آنها می خوابیدند بالای سرشان نان و خرما می بردند، روایات متعدد در این مورد داریم رفع فقر و جهل را اهل بیت می کردند ولو این که شیرینی و لذت دنیوی حکومت را خلفا می بردند.
در تعقیب تذکر به لزوم اسلامی نمودن تمام ارگانهای دولتی بویژه دستگاههای قضایی و لزوم جانشین نمودن احکام الله در نظام جمهوری اسلامی به جای احکام طاغوتی رژیم جبار سابق، لازم است تذکراتی به جمیع متصدیان امور داده شود. امید است ان شاء الله تعالی با تسریع در عمل، این تذکرات را مورد توجه قرار دهند.
در همایش «مجلس، انتخابات، امام خمینی(س)» میز اندیشه ای با حضور حجت الاسلام و المسلمین محمد کاظم تقوی، دکترسید طه هاشمی، دکتر اطاعت و دکتر مطهری برگزار شد که در پی به نظر خوانندگان گرامی می رسد.
عید نوروز 1342
با نزدیک شدن عید نوروز 1342 فرصت دیگری برای امام پیش آمد که به روشنگری و افشاگری دست بزند و افکار مردم مسلمان را علیه رژیم شاه تحریک کند.
سال نو مبارک
در گرامیداشت عید نوروز، حضرت امام خمینی(س) نیز سهم ویژه ای داشتند. در فاصله زمانی ده ساله از 1357 تا 1367 هر ساله لحظه ای پس از تحویل، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران سیمای ایشان را نشان می داد که برای مردم خویش پیام داشتند و سال نو را تبریک می گفتند. مردم مسرور اولین پیام تبریک را از رهبر خویش می شنیدند.
به مناسبت سالروز میلاد حضرت فاطمه(س)
سپاس خدای باری تعالی را که صحن و سرای نورانی مصطفی (ص) را با عطر عصمت یاس معطر ساخت و دامن عفیف خدیجه کبری (س) را با پرتو نور محمدی منور نمود. همانا اوست که طلوع خجسته اش کوثر نبوت شد و نخل وجودش بر زن مظلوم جاهلیت سایه افکند. او فاطمه شد تا رهروانش را از آتش برهاند و صدیقه، تا «اولئک هم الصدّیقون» را معنا کند. با آیۀ تطهیر طاهره شد و نفس مطمئنه اش با «ارجعی الی ربک» راضیه.
در جریان بیماری و رحلت جانگداز یادگار گرامی حضرت امام خمینی(س) علاوه بر پیامهای تسلیت خارجی، نامه ها و پیامهای بسیار زیادی از سراسر کشور اعم از تقاضای اهداء قلب و اعضاء بدن یا تسلیت و ابراز همدردی به بیت معظم حضرت امام خمینی رسید حضور، ضمن تشکر و قدردانی از نامه های مخلصانه این عزیزان، نظر خوانندگان گرامی را به قسمت هایی از این نامه ها جلب می نماید.
بانو خدیجه ثقفی در فراق فرزندش
روزگار آرام می گذشت و روزهای تنهایی و بدون امامِ بانو قدس ایران با دید و بازدیدها و رفت و آمدهای فرزندان دلخوش کننده بود. ناگاه حادثه ای غیر مترقبه رخ داد که حتی تصورش برای کسی فراهم نبود. صبحگاه روز 21 اسفندماه 1373 خبر ناگواری در بیت امام از جانب سرکار خانم دکتر فاطمه طباطبایی همسر حاج سید احمد آقا به برادران محافظ رسید که متأسفانه حال حاج احمد آقا خوب نیست و سریعاً باید به بیمارستان منتقل شود.