سخنرانی
دولت های اسلامی منشأ گرفتاری های اساسی مسلمین
سخنرانی در جمع اقشار مختلف مردم (دولت های اسلامی، منشأ گرفتاری های مسلمین)
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: صحیفه امام

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279 - 1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 25 آذر ‭1360

زمان (قمری) : 19 ص‍ف‍ر ‭1402

مکان: تهران

شماره صفحه : 437

موضوع : دولت های اسلامی منشأ گرفتاری های اساسی مسلمین

زبان اثر : فارسی

حضار : فرمانده و رؤسای ستاد و سیاسی ایدئولوژیک ـ فارغ التحصیلان دانشکده افسری ژاندارمری ـ شورای وحدت فیضیه

سخنرانی در جمع اقشار مختلف مردم (دولت های اسلامی، منشأ گرفتاری های مسلمین)

سخنرانی 

‏زمان: 25 آذر 1360 / 19 صفر 1402‏

‏مکان: تهران، جماران‏

‏موضوع: دولتهای اسلامی منشأ گرفتاریهای اساسی مسلمین ‏

‏حضار: فرمانده و رؤسای ستاد و سیاسی ایدئولوژیک ـ فارغ التحصیلان دانشکده افسری‏‎ ‎‏ژاندارمری ـ شورای وحدت فیضیه و دانشگاه ـ آقای موسوی تبریزی (دادستان کل‏‎ ‎‏انقلاب) ـ پرسنل قضایی دادستانی کل انقلاب ـ کارکنان ادارۀ ارشاد و گزینش نیروی انسانی‏‎ ‎‏ـ مسئولان و هنرجویان آموزشگاه بهیاری نیروی هوایی ـ رزمندگان عازم جبهه های نبرد‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم ‏

شِکوه از حکومتهای کشورهای اسلامی

‏     ‏‏این هم که گروههای مختلف نظامی و غیرنظامی، روحانی و دانشجو و سایر طبقات‏‎ ‎‏در یک محل مجتمع و با یک مقصد مشغول فعالیت هستند یا می شوند، از برکات اسلام و‏‎ ‎‏انقلاب اسلامی است. کجا شما آقایان می توانستید در رژیم سابق ـ که دل بسته بود به جدا‏‎ ‎‏کردن روحانی از دانشگاه و نظامی از غیرنظامی و هر گروهی را در مقابل گروه دیگر با‏‎ ‎‏تحریکات و تبلیغات قرار دادن ـ در یک مجلس مجتمع بشوید و روی یک مقصد، آن‏‎ ‎‏هم مقصد پیشبرد اسلام و انقلاب اسلامی و تحکیم جمهوری اسلامی، همه فعالیت‏‎ ‎‏داشته باشید؟‏

‏     ما از دست امریکا نباید خیلی گله کنیم ولو ام الفساد اوست، لکن از کشورهای اسلامی‏‎ ‎‏و از حکومتهای اسلامی باید شکوه کنیم و فریاد بزنیم. اسلام اینقدر برای اجتماع و برای‏‎ ‎‏وحدت کلمه، هم تبلیغ کرده است و هم عمل کرده است؛ یعنی، روزهایی را پیش آورده‏‎ ‎‏است که با خود این روزها و انگیزۀ این روزها تحکیم وحدت می شود مثل عاشورا و‏‎ ‎‏اربعین. و قرآن کریم پافشاری دارد در این مطلب که متفرق نباشند مردم، مسلمین از هم،‏

‏و ید واحده باشند و معتصم به «حبل الله » باشند‏‎[1]‎‏. امریکا باید به حسب آن تزی که دارد و‏‎ ‎‏آنکه اختلاف بین مسلمین بیندازد و بهره برداری کند و همۀ حیثیت مسلمین را و دارایی‏‎ ‎‏مسلمین را و ذخایر مسلمین را بچاپد و مسلمین را به حال مصرفگرا نگه دارد. آنها البته‏‎ ‎‏روی مقاصد پلید خودشان این مسائل را پیش می آورند و ما هم از آنها توقع اینکه اینطور‏‎ ‎‏نباشند نداریم، اما مسلمین یعنی سران مسلمین، اینها را ما از آنها شکایت داریم و باید‏‎ ‎‏فریاد بزنیم از دست اینها که خودشان را طرفدار اسلام معرفی می کنند و برخلاف نص‏‎ ‎‏قرآن کریم و برخلاف سنت رسول الله اعظم عمل می کنند و برخلاف مصالح کشورهای‏‎ ‎‏زیردست خودشان عمل می کنند. مشکل مسلمانها این حکومتهایی است که بر آنها دارند‏‎ ‎‏حکومت می کنند و این اختلافاتی است که با دست خود آنها در بین خودشان ایجاد‏‎ ‎‏می شود.‏

‏     اگر نبود این طرح امریکا و طرح دوم امریکا به دست فهد‏‎[2]‎‏ و طرحهایی هم که بعدها‏‎ ‎‏خواهند درست کرد، اسرائیل به خودش حق نمی داد که بیاید و ارتفاعات جولان را به‏‎ ‎‏خاک خودش ملحق کند. این طرحها موجب اختلاف شد و راه را باز کرد برای اسرائیل و‏‎ ‎‏شما گمان نکنید که قضیۀ ارتفاعات جولان است فقط، قضیۀ بیشتر از این مسائل است و‏‎ ‎‏هیچ کس نباید گمان کند که این دستگاههایی که درست شده است از قبیل سازمانهای‏‎ ‎‏بین المللی، سازمانهای حقوق بشر و امثال اینها، برای منافع ملتها قدمی بردارند و هیچ‏‎ ‎‏وقت گمان نکنید که مخالفت این سازمانها تأثیری داشته باشد در جنایات اسرائیل و امثال‏‎ ‎‏اسرائیل. امریکا هم اظهار مخالفت کرده است با این الحاق، لکن کدام آدم عاقلی است‏‎ ‎‏که باورش بیاید که اسرائیل بدون اجازۀ امریکا و بدون تفاهم با او این اعمال را انجام‏‎ ‎‏بدهد؟ اشکال در این بی توجهی حکومتهاست که منافع خودشان را می دهند، ذخایر‏‎ ‎‏خودشان را تقدیم می کنند و در ازای آن ذلت برای خودشان و برای ملتشان به هدیه‏‎ ‎


‏می آورند. مشکل همۀ مسلمین و اسلام در این بی توجهی یا با توجه خیانت بعض از سران‏‎ ‎‏کشورهاست.‏

دعوت ملتها به قیام در مقابل اسرائیل

‏     ‏‏ملتها اگر نشسته اند که این دولتها برای آنها جلو اسرائیل را بگیرند و جلو قدرتهای‏‎ ‎‏دیگری که اینها را می خواهند به ذلت بکشند و ذخایر آنها را ببرند، این توقع بیجایی‏‎ ‎‏است. شما ببینید که بین خود اعراب با این طرحها اختلاف انداخته اند. بین حکومت‏‎ ‎‏اسلامی ما می خواهند با یک تبلیغاتی اختلاف بیندازند؛ تبلیغ به اینکه اسلحه از اسرائیل‏‎ ‎‏می خرند، تبلیغ به اینکه تروربازیها را اینها دارند درمی آورند و در بحرین چه کردند.‏‎ ‎‏اینها همه نقشه هایی است که برای مسلمین کشیده اند و راه اختلاف را هر روز بیشتر باز‏‎ ‎‏می کنند و شکاف بین حکومتها را هم هر روز زیادتر می کنند و نتایجی که باید بگیرند‏‎ ‎‏شروع کردند. ‏

‏     قضیۀ ضمیمه شدن بلندیهای جولان به خاک غاصب اسرائیل، این ابتدای قضیه است‏‎ ‎‏و اسرائیل با پشتیبانی امریکا اعتنا به سازمانهای دست نشاندۀ امریکا ندارد، هر چه‏‎ ‎‏می خواهند مخالفت کنند، او کار خودش را انجام می دهد.‏

‏     مسلمانها ننشینند که حکومتهاشان برایشان عمل بکنند و اسلام را از دست صهیونیسم‏‎ ‎‏نجات بدهند. ننشینند که سازمانهای بین المللی برای آنها کار بکند. ملتها خودشان باید‏‎ ‎‏قیام کنند در مقابل اسرائیل. ملتها باید خودشان قیام کنند و حکومتهای خودشان را وادار‏‎ ‎‏کنند که در مقابل اسرائیل بایستند و اکتفا نکنند به محکوم کردن. همانهایی که با اسرائیل‏‎ ‎‏عقد اخوت هم دارند، آنها هم محکوم می کنند اسرائیل را، لکن یک محکومیتی که با‏‎ ‎‏صورت جدی و به حسب واقع شوخی است. اگر مسلمین نشستند که امریکا برای آنها کار‏‎ ‎‏بکند یا دست نشانده های امریکا برای آنها کار بکند، این قافله تا ابد لنگ خواهد بود.‏‎ ‎‏یکی از روزهایی که برای وحدت مسلمین؛ مسلمین آگاه، از سالهای طولانی انتخاب‏‎ ‎‏کردند، مسئله این است که به اعیاد از قبیل مولود رسول اکرم و سایر موالید و سایر ایام الله ‏

‏مردم احترام قائل بشوند و اجتماع کنند در محافل و موجب تحکیم وحدت آنها بشود.‏

فریاد نفاق از مرکز وحی

‏     ‏‏در همین قضیۀ مولد حضرت رسول ـ سلام الله علیه ـ که از طرف بعضی از علمای‏‎ ‎‏ایران؛ آقای منتظری‏‎[3]‎‏ دعوت شده است به اینکه از دوازدهم تا هفدهم شرکت کنند همۀ‏‎ ‎‏مسلمین در جشن تا وسیلۀ وحدت بین مسلمین باشد، باز می بینیم که یک بوقی از یک‏‎ ‎‏آخوند بسیار بی توجه به مسائل اسلام و وابسته به دیگران فریاد می زند که شرک است‏‎ ‎‏احترام به پیغمبر، شرک است جشن گرفتن، منتها او ایران را محکوم می کند و معلوم است‏‎ ‎‏چرا. یک آخوند که بسته به دربار است و مقاصد آنها را می خواهد اجرا بکند، در مقابل‏‎ ‎‏مسلمین می ایستد و اعلام می کند به اینکه احترام به رسول خدا شرک است، این آخوند‏‎ ‎‏معنی شرک را نمی فهمد. اگر احترام به رسول خدا شرک است، پس اول مشرک خود‏‎ ‎‏پیغمبر اکرم است و اول مشرک خدای تبارک و تعالی است که احترام پیغمبر را تا آنجا بالا‏‎ ‎‏برده است که در نمازها اسم او هست و اگر نباشد در بعضی جاهایش، باطل می شود نماز.‏‎ ‎‏اگر بعد از شهادت یا فوت حضرت رسول ـ صلی الله علیه و آله ـ اگر بعد از فوت ایشان به‏‎ ‎‏نظر این آخوند و دوستان نادان این آخوند وابسته به دربار، احترام پیغمبر شرک است،‏‎ ‎‏پس در نماز که بعد از فوت رسول اکرم همۀ مسلمین می خوانند و سلام به رسول اکرم‏‎ ‎‏می دهند‏‎[4]‎‏، همۀ مسلمین، حتی خود آخوند هم مشرک است اگر نماز بخواند. این نیست‏‎ ‎‏الاّ اینکه مأمورند این نحو معممین که خودشان را به عنوان مفتی جا زدند در بعضی از‏‎ ‎‏بلاد مسلمین، مأمورند که ایجاد اختلاف بکنند. از ایران صدای وحدت بلند می شود و از‏‎ ‎‏حجاز صدای اختلاف. از مرکز وحی که رسول اکرم در آنجا مردم را دعوت به اعتصام به‏‎ ‎‏حبل الله و وحدت فرموده است، یک آخوند درباری صدای نفاق برمی دارد و فریاد‏‎ ‎‏نفاق انگیز می کشد و این ایران که به نظر آن آخوند مشرک هستند، ندای وحدت از این‏

‏ایران بلند می شود. جشن برای رسول اکرم آیا کجایش شرک است؟ شرک را نمی داند‏‎ ‎‏چیست؟ یا می داند و می خواهد بین مسلمین ایجاد اختلاف کند؟ ما گِله مان از این‏‎ ‎‏آخوندهای درباری فاسد است و از این دولتهایی که مثل آن آخوند را به نوکری‏‎ ‎‏خودشان می پذیرند. امریکا روی مقاصد خودش باید آن کارها را بکند، روی مقصد‏‎ ‎‏فاسد خودش باید ایجاد اختلاف بکند؛ لکن این آخوندها چرا و این دولتها چرا؟ شما که‏‎ ‎‏حربۀ نفت در دستتان هست و اگر یک روز نفت را ببندید بر غرب و بر شرق، به اطاعت‏‎ ‎‏شما درمی آیند، شما هدیه می کنید از قیمت نفتتان به امریکا و سایر قدرتهای بزرگ و‏‎ ‎‏خودتان را به اسارت می کشید. اینهاست که برای مسلمین و برای اسلام ضربه است. آنها‏‎ ‎‏هر تهمتی می خواهند می زنند به کشور اسلام، به کشور ایران، که از اولی که نهضت پیدا‏‎ ‎‏شده است و قبل از او این ملت با اسرائیل مخالف بوده است و یکی از مخالفتهایی که با‏‎ ‎‏محمدرضای معدوم داشتند همین بود که چرا به اسرائیل کمک می کند. حالا این بوقهایی‏‎ ‎‏که از گلوی امریکا و از گلوی بستگان امریکا به او نفخ می شود، اینها ایران را متهم می کنند‏‎ ‎‏که اسلحه از اسرائیل می خرد، و بعض مطرودین خود ایران هم تأیید می کنند این را.‏

دولتهای اسلامی منشأ گرفتاری مسلمین 

‏     ‏‏گرفتاری مسلمین این است که با داشتن اینهمه ذخایر، اینهمه اراضی و دارا بودن یک‏‎ ‎‏میلیارد ـ تقریباً ـ جمعیت، به واسطۀ کجروی یک دسته اقلیتی که در رأس واقع شده اند،‏‎ ‎‏باید مطیع قدرتهای بزرگ باشد. حالا که ایران از این قید اسارت بیرون آمده است و با‏‎ ‎‏مشت در دهان امریکا و سایر قدرتها کوبیده است و آنها را بیرون کرده است از کشور‏‎ ‎‏خودش و روحانی و دانشگاهی، ارتشی و ژاندارمری و ملت همه با هم منسجم شده اند و‏‎ ‎‏نخواهند گذاشت که قدرتهای دیگری در اینجا دخالت کند، این البته بر ذائقۀ آن‏‎ ‎‏آخوندی که جیره خوار امریکا و پیوندهای امریکاست تلخ است و در ذائقۀ بعض‏‎ ‎‏حکومتهایی که دست نشانده هستند تلخ است و با همه قدرت دارند جدیت می کنند که‏‎ ‎‏این انسجام را از بین ببرند و این وحدت کلمه را از بین ببرند.‏


‏     کشور ایران با تمام قدرتی که دارد و با تمام قدرتی که خواهد پیدا کرد ان شاءالله ، هیچ‏‎ ‎‏گاه نظر به این ندارد که تجاوز به یک ملت دیگر و یک کشور دیگر هر چه ضعیف باشد‏‎ ‎‏بکند، بلکه پشتیبان آنهاست. قدرت دارد، لکن قدرت خودش را صرف پشتیبانی از سایر‏‎ ‎‏مسلمین می کند. این امثال صدام خائن گول خورده است که قدرت خودش را صرف‏‎ ‎‏می کند در اینکه اسلام را سرنگون کند و نهضت اسلامی را از بین ببرد و الآن که در لبۀ‏‎ ‎‏پرتگاه هلاکت افتاده است، دست و پا می کند و از کشورهای دیگری که هم مسلک با او‏‎ ‎‏هستند، استمداد می کند که از این ورطه او را نجات بدهند و نخواهند توانست. ‏

جلوه گر شدن نور خدا در کشور

‏     ‏‏برادران من، برادران ارتشی، برادران نظامی، برادران پاسدار، برادران روحانی،‏‎ ‎‏برادران دانشگاهی، برادران کشاورز و صنعتگر و سایر قشرها، این انسجامی که شما‏‎ ‎‏دارید قدرش را بدانید. اسلام در کشور شما تجلی کرده است. نور خدا در کشور شما‏‎ ‎‏جلوه گر شده است. قدر این جلوۀ الهی را بدانید. به فعالیتهای خودتان هر چه می توانید‏‎ ‎‏ادامه بدهید و ازدیاد بدهید؛ فعالیت خودتان را زیاد کنید. ارتشیان و پاسداران و بسیج و‏‎ ‎‏سایر قوای مسلح و سایر قوای مردمی در محلی که هستند و در جبهه ها که هستند، به‏‎ ‎‏فعالیت خودشان ادامه بدهند و فعالیت خودشان را زیاد کنند و دست این جنایتکارها را از‏‎ ‎‏کشور خودشان کوتاه کنند؛ به آنها مهلت ندهند که منسجم کنند خودشان را و از طرف‏‎ ‎‏جاهای دیگر و قدرتهای دیگر به آنها کمک برسانند، مجال به آنها ندهند. برادران،‏‎ ‎‏جوانان پشت جبهه، توجه کنند که باید فعالیت کنند و باید داوطلبانه بروند به این جنگ و‏‎ ‎‏این مسئله را زود حلش کنند. فعالیت جوانها گرچه زیاد است لکن باید زیادتر بشود و هر‏‎ ‎‏روز از روز قبل بهتر باشد و خودشان را آماده کنند برای اینکه در مقابل این قدرتهای‏‎ ‎‏بزرگ ایستادگی کنند.‏

‏     قدر این نعمت خدایی را که بین همۀ شما آشتی انداخت و ائتلاف انداخت ‏‏[‏‏بدانید‏‏]‏‏ و‏‎ ‎‏این از نعم بزرگی است که خدای تبارک و تعالی در قرآن به طور منت بر مسلمین‏

‏می فرماید که «شماها که با هم مختلف بودید، مؤتلفتان کردیم»‏‎[5]‎‏، این از نعمتهای بزرگ‏‎ ‎‏الهی است که در یک مجمعی تمام قشرهای مختلفی که پیشتر هیچ با هم ارتباط نداشتند،‏‎ ‎‏همه مجتمعاً و همه یک فریاد دارند و همه یک ندا می کنند و همه اسلام را می خواهند و‏‎ ‎‏همه استقلال کشور خودشان را می خواهند. آزادی از تمام قید و بندهای قدرتهای بزرگ‏‎ ‎‏را می خواهند و بحمدالله به دست آوردند. حفظ کنید این نعمت بزرگ را و چنانچه‏‎ ‎‏احتمال دادید که در یک جایی به واسطۀ سستی ما یک نقیصه ای وارد بشود در جنگ،‏‎ ‎‏باید جبران بکنید.‏

‏     این روزهای بزرگ را بزرگ بشمارید و اربعینها را، عاشوراها را و امثال اینها را بزرگ‏‎ ‎‏بشمارید و در موارد شهادت عزیزان ما آنها را هم بزرگ بشمارید، مثل روز مفتح،‏‎ ‎‏رَحِمَهُ الله تعالی؛‏‎[6]‎‏ اینهایی که در خدمت اسلام بودند و دشمنان اسلام آنها را شهید‏‎ ‎‏کردند. شما اینهمه شهید دادید تا آزادی و استقلال را به دست آوردید و باید با چنگ و‏‎ ‎‏دندان این آزادی و استقلال را حفظ کنید و کمک کنید همه به جبهه ها تا اینکه ان شاءالله ،‏‎ ‎‏بزودی این غائله رفع بشود و دولت ان شاءالله مشغول بازسازی بشود. خداوند همۀ شما را‏‎ ‎‏حفظ کند و تأیید کند و این انسجام و اتحاد را هر چه بیشتر بفرماید و همۀ قشرهای ملت را‏‎ ‎‏سرتاسر کشور را با هم الفت بدهد و این جوانها، جوانهای گولخورده را هدایت کند که‏‎ ‎‏برگردند به دامن اسلام و بس کنند این فریب خوردگیها را.‏

‏والسلام علیکم و رحمة الله ‏

‎ ‎

  • ـ سورۀ آل عمران، آیه 103: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّه جَمیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا ـ همه به ریسمان خدا چنگ بیندازید و متفرق نشوید».
  • ـ پادشاه عربستان.
  • ـ آقای حسینعلی منتظری با صدور اعلامیه ای، دوازدهم تا هفدهم ربیع الاول را «هفته وحدت» بین مسلمین اعم از شیعه و سنی دانست.
  • ـ در تشهّد شهادت به عبودیت و رسالت پیامبر داده می شود و در سلام به پیامبر درود فرستاده می شود.
  • ـ اشاره به آیه 103 سورۀ آل عمران.
  • ـ شهید محمد مفتح از مبلغان وحدت حوزه و دانشگاه به تاریخ 27 آذر 58 بدست گروهک فرقان به شهادت رسید.