با سلام با توجه به اینکه همه زنان از ناخن هایی زیبا و اراسته برخوردارند و با لاک های مختلف آنها را زیبار تر می کنند، همسر من درخواست کرده است کهمن هم ناخن های خودم را زیبا کنم آیا کاور کردن ناخن برای زیبا تر شدن آن برای همسرم مشکلی برای وضوی من به وجود نمی آورد؟

با سلام و تحیت

از آن جا که مسأله کاور ناخن و همچنین کاشت آن امر جدیدی است و در سال های اخیر مطرح شده و گسترش یافته است، در باره آن از امام خمینی (س) فتوایی تحت این عنوان در اختیار نمیباشد؛ ولی در فتاوای امام خمینی مواردی وجود دارد که از آن میتوان حکم کاور و کاشت ناخن را به دست آورد؛ نظیر عمل زیبایی بینی که امام معتقدند: اگر جرّاح زن باشد و موجب ضرر هم نشود مانع ندارد. (استفتائات امام خمینی؛ ج 10، ص 396)؛

و یا مثل وصل کردن زن موی دیگری را بر موی خویش که فتوا به جایز بودن آن داده شده است. (ر.ک: العروة الوثقی مع تعالیق الإمام الخمینی؛ ص: 969 ، مسأله 46)

از این موارد معلوم می گردد: در نظر امام خمینی (س) ایجاد مانع در اعضای غسل و وضو، هر چند که بدون ضرورت و از روی اختیار باشد جایز است. اما وظیفه چنین شحصی نسبت به وضو و غسل چنین است:

1- در صورتی که کاور و یا ناخن مصنوعی قابل برداشتن نباشد یا مشقتی غیر قابل تحمل داشته باشد و یا ضرر و آسیب قابل توجه به بدن برساند حکم جبیره جاری است و غسل و وضوی جبیره کفایت می کند، اگرچه بهنر است علاوه بر وضو و غسل جبیره ای، تیمم هم بکند: «لو کان مانع علی البشرة ولا یمکن إزالته کالقیر ونحوه یکتفی بالمسح علیه، والأحوط کونه علی وجه یحصل أقل مسمی الغسل، و أحوط من ذلک ضم التیمم» ؛ اگر روی پوست بدن مانعی مثل قیر و مانند آن باشد و از بین بردن آن ممکن نباشد، دست کشیدن روی آن کفایت میکند و احتیاط مستحب ان است که این دست کشیدنطوری باشد که حداقل مصداق شستن حاصل شود و احتیاط بیشتر ضمیمه کردن تیمم به آن است. ( ترجمه تحریر الوسیله، ج1، ص 23، م 9)

2- هرگاه برداشتن آن بدون آسیب وارد شدن به بدن و بدون حرج و مشقت ممکن باشد، هرچند با صرف هزینه ی ممکن، برداشتن آن برای تحصیل طهارت لازم است و غسل و وضوی جبیره ای صحیح نیست و کفایت نمی کند. (ر.ک: العروة الوثقی مع تعالیق الإمام الخمینی؛ ص 129؛ تحریرالوسیلة؛ ج 1، فصل فی وضوء الجبیرة، مسأله 9)

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

. انتهای پیام /*