با سلام. بنده 7 سال است که مبتلا به دفع پروتئین کلیه هستم و در این مدت بنا به تجویز پزشک روزه نگرفته ام.

امسال پزشک اجازه روزه گرفتن داده ولی از برنامه های پزشکی تلویزیون و اخبار وبسایتها فهمیدم احتمال ایجاد لخته خون و ابتلا به بیماریهای تنفسی یا حادتر شدن بیماری کلیه برای این بیماران -اگر روزه بگیرند- وجود دارد.الان روزه میگیرم و احساس بدی در بدنم احساس نمیکنم ولی مقداری نگرانم.با توجه به اینکه سالهای قبل زیر نظر پزشک متخصص در تهران بودم و الان زیر نظر پزشک متخصص در شهرستان, و از طرفی قرصهای اصلی بنده را (قرص کنترل فشار خون) برای اینکه بتوانم روزه بگیرم حذف کرده اند تا بعد از ماه رمضان؛ تکلیف بنده برای روزه گرفتن چیست؟

با سلام و تحیت

با توجه به مطالب ذکر شده اگر میترسید که روزه برایتان ضرر داشته باشد یا درمان بیماری شما به تعویق بیافتد روزه بر شما واجب نیست .

در رابطه با روزه شخص مریض در سوره بقره میفرماید: ...وَ مَنْ کَانَ مَریضاً أوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أیّامٍ اخَرَ ...(بقره(2): 184) "هر کس از شما بیمار یا مسافر باشد تعدادى از روزهاى دیگر را (روزه بدارد)".

و طبق فتوای حضرت امام (س) و سایر مراجع تقلید ، روزه گرفتن بر کسی که یقین یا گمان دارد که روزه برای او ضرر، واجب نیست. (ر.ک: رساله توضیح المسائل، م 1743)

در رابطه با روزه و بیماری در دو صورت روزه واجب نیست: 1) یقین به ضرر داشته باشد، 2) احتمال ضرر بدهد به طوری که ترس برایش پیدا شود.

در تحریر الوسیله در شرایط صحت روزه میفرماید: ...و از شرایط صحیح بودن روزه آن است که بیمارى یا چشم ‏دردى نداشته باشد که روزه برایش ضرر دارد، به طورى که باعث این شود که مرض شدید شود، یا بهبودش طولانى شود و یا درد آن بیشتر گردد، چه یقین کند که روزه ضرر دارد و چه احتمال ضررى بدهد که باعث خوف ضرر گردد. و خوف از پیدایش مرض و ضرر به واسطه آن، اگر منشأ آن عقلایى و مورد اعتناى عقلا باشد ملحق به موردى است که روزه براى مرض موجود ضرر دارد، بنا بر این اگر با وجود چنین خوفى روزه بگیرد، صحیح نیست و روزه نگرفتن جایز،بلکه واجب است‏. (تحریر الوسیله ( ترجمه فارسی)، ج1، ص 333)

و اگر به خیال این‏که ضرر ندارد روزه بگیرد و بعد از به پایان بردن روزه معلوم شود که ضرر داشته، صحت آن محل اشکال است، بلکه صحیح نبودن آن خالى از قوّت نیست‏. (همان)

در رابطه با اظهار نظر پزشک و وظیفه بیمار نسبت به روزه به استفتاء زیر توجه نمایید:

س- چنانچه دکتر، مریضى را از روزه گرفتن منع کند با توجه به این که بعضى از دکترها نسبت به مسائل واقعى شرعى اطلاع ندارند- آیا نظریه دکتر در این مورد قابل اجرا است و باید عمل کرد؟

ج- اگر موجب خوف ضرر باشد نباید روزه بگیرد. (استفتاءات، ج‏1، ص: 316، س40)

س- شخصى به بیمارى زخم معده مبتلا است و اطباء مى‏ گویند روزه برایت ضرر دارد، ولى خودش تشخیص نمى ‏دهد روزه برایش ضرر دارد یا خیر، آیا در این صورت تکلیفش چیست؟

ج- اگر احتمال ضرر مى‏ دهد نباید روزه بگیرد. (همان، س41)

ودر مورد وظیفه بیمار بعد از خوب شدن میفرماید: اگر مرض انسان چند سال طول بکشد، بعد از آن که خوب شد اگر تا رمضان آینده به مقدار قضا وقت داشته باشد باید قضاى رمضان آخر را بگیرد و براى هر روز از سالهاى پیش یک مد که تقریباً ده سیر است، طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد. (رساله توضیح المسائل، ص 259، مسأله 1707)

کسى که باید براى هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد مى ‏تواند کفاره چند روز را به یک فقیر بدهد.(همان، مسأله 1708)

والسلام علیکم و رحمه الله

. انتهای پیام /*