اول آبان ماه سال ۵۶ بود که به طرز مشکوکی فرزند ارشد امام خمینی را به شهادت رساندند. این قضیه به فرمایش امام از الطاف خفیه الهی بود.
امام در دید و بازدید از علما و احترام به آنها دقت نظر داشتند
پس از دو نوبت بحث، حضرت امام نظر خود را صریح و قاطع به شکل دستوری فرمودند.
پاسخ امام در برابر پیشنهاد اینجانب این بود که «شما هر چه بگویید و هر کاری را که انجام بدهید صحیح است».
هیچوقت در کتب امام جانب اطناب را نمی بینید.
در نجف بعضی از آقایان و مردم به امام گله میکردند که چرا با بعضی از دوستانتان زیاد گرم نمیگیرید؟
بعد از رحلت آیات عظام حکیم و شاهرودی حجتالاسلام و المسلمین احسانبخش نامهای از رشت برایم به نجف ارسال داشت
از ویژگیهای مهم امام تشخیص موقعیت جامعهٔ ایرانی بود که مسأله بسیار دقیقی بود.
به حسب مسئولیت هایی که در حوزه داشتیم گاهی ضرورت داشت که به خدمت حضرت امام مشرف شویم
امام در دوران زندگی خویش کوچکترین گامی در راه بدست آوردن مقام و مسند برنداشتند.
یک شب که در نجف در محضر امام بودم معظم له اظهار نگرانی کردند.
حدود سال 1309 بود که از طرف حکومت رضاشاه دو نفر به نامه ای آل آقا و ذوالریاستین برای امتحان گرفتن از طلاب آمدند.
بنظر من انقلابی که امام در دفاع از حجتهای الهی کرد، از انقلاب اسلامی بزرگتر است.
وقتی کسی از امام تقاضای استخاره میکرد، ایشان گاهی با تسبیح و گاهی با قرآن استخاره میفرمودند.
در مبانی فقهی و برخوردهای فقهی، بینش امام با دیگران فرق داشت.
در نجف اشرف، سطوح مختلف علمی باید حدود و ثغور خودشان را حفظ می کردند.
یک بار از امام پرسیدم، آقا شما کدام علم را بیشتر دوست دارید؟
امام در طول پانزده سالی که در نجف اشرف مشرف بودند هر شب به زیارت مولا امیرالمؤمنین(ع) می رفتند.
در پاریس که بودیم یک روز از آلمان و انگلستان عدۀ زیادى آمده بودند.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.