دو قطعه شعر از مرحوم محمود شاهرخی (جذبه)
در موج اشک (اقتفایی از یک غزل امام قدس سره)
ای خوش نشین سایه چشم تو آفتاب
وی جرعه نوش ساغر فیض تو شیخ و شاب
از تاب شور عشق تو ناهید پرده سوز
وز رشک روی ماه تو خورشید در حجاب
از بس ز مهر دوخت به رخساره ات نظر
آورد آب، چشم جهان بین آفتاب
از ساغر نگاه تو ای پیر می فروش
گشتند قدسیان چو خراباتیان خراب
ما را به بارگاه حقیقت نبود بار
کردیم با کرشمه چشم تو فتح باب
از کیمیای مهر تو ای روشنای غیب
شد قلب ما ز بوته برون با عیار ناب
بردی در این سراچه اگر رنج بی شمار
شد حاصل زمانه ز تو فیض بی حساب
تو در حریم وصل کشیدی طهور عذب
ما در لهیب، هجر قرینیم با عذاب
گر، ما ز تاب آتش هجران گذاختیم
لاهوتیان ز وصل تو گشتند کامیاب
ای هفت بحر در بر زهد تو شبنمی
دنیا سراب بود و تو فارغ از این سراب
رفتی چنان که باد به گردت نمی رسد
ای نقد عمر از چه گذشتی بدین شتاب
یاران حذر کنید ز توفان گریه ام
در موج اشک «جذبه» بود شور انقلاب