انقلاب اسلامی مردم ایران، با هدف برقراری و تحقق و اجرای احکام اسلام که ضامن حقوق مردم و عدالت و آزادی می باشد، بوجود آمد؛ و امام(س) که سکاندار این انقلاب بزرگ بودند، به غیر از تحقق اسلام و ارزشهای اسلامی و حقوق مردم به چیز دیگری نمی اندیشدند. از جمله خواستار آن بودند در جامعه ما فرهنگ اسلامی پا بگیرد، و مردم ایران زمین با ارزش های اسلامی و انسانی زندگی کنند. یکی از ویژگی های فرهنگ اسلامی، پوشش و رفتار مردان و زنان آن می باشد، که امام(س) نسبت به آن حساس بوده و بارها این مطلب را طرح کردند که حکومت پهلوی و رضا خان به دستور و پیروی استعمارگران، به تغییر ارزشهای ما اقدام کردند و از جمله کشف حجاب و دور کردن بانوان ما از عفت اسلامی می باشد و انقلاب اسلامی می خواهد این ارزشهای را برگرداند و زنان ما، با رعایت شئون اسلامی به فعالیت های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی بپردازند، آنها را در جایگاه حقیقی خود جای دهد و نقش فعال و تاثیر گذار آنها را در جامعه شاهد باشد. (چنانکه برخی از این اهداف در دوران انقلاب محقق شد.)
برای رسیدن به پاسخ پرسش کننده، باید به روش تحقق این اهدف از دیدگاه امام(س) توجه کرد، و این مطلب را در چند نکته بیان می کنیم و خواننده گرامی می تواند از آن نتیجه و پاسخ سوال را بدست آورد:
1- حضرت امام(س)، اصلاح امور جامعه را در ابعاد مختلف از جمله فرهنگی به تدریج می دانستند و معتقد بودند که نمی توان و امکان ندارد، یک مرتبه به نتیجه مطلوب رسید. (صحیفه امام، ج10، ص381؛ ج6، ص67 و...)
2- حضرت امام(س) در بحث امر به معروف و نهی از منکر با توجه به مبانی اسلامی معقتد به مراتب هستند، و در مرحله اول می بایست با نصیحت و توضیح و سپس با گفتن و نهی کردن و ... در آخرین مرحله با استفاده از نیروی قدرت، آن هم با رعایت همه موازین قانونی و حقوقی و بدون آسیب رسانی و زیان زدن به افراد، به شرط تاثیر جلوی منکرات را گرفت. بسیار مناسب است به چند جمله از حضرت امام(س) در بحث امر به معروف و نهی از منکر اشاره شود: «باب امر به معروف و نهی از منکر از وجهه رحمت رحیمیه است، پس بر آمر به معروف و ناهی از منکر لازم است که به قلب خود از رحمت رحیمیه بچشاند و نظرش در امر و نهی خود نمایی و خود فروشی و تحمیل امر و نهی خود نباشد،... بلکه گاه شود که از امر به معروف انسانِ حاصل نتیجه معکوسه حاصل شود، و چندین منکر سربار شود... و اما اگر حس رحمت و شفقت و حق نوعیت و اخوت انسان را به ارشاد جاهلان و بیدار کردن غافلان وادار کند،کیفیت بیان و ارشاد که از ترشحات قلب رحیمانه است طوری شود که قهرا تاثیر در موارد لایقه بسزا کند و قلوب صلبه سخت را نیزاز آن استکبار و استنکار فرونشاند.» [آداب الصلاه، ص 237 ]
در کتاب فقهی خویش تحریر الوسیله (ج1، ص547) نیز می نویسند:
«سزاوار است که آمر به معروف و ناهی از منکر، در امر و نهی مراتب انکارش مانند پزشک معالج مهربان و پدر با شفقت که مراعات مصحلت مرتکب را می نماید باشد. و انکارش لطف و رحمت برای او خصوصا و برای امت عموما باشد و قصدش را فقط برای خدای متعال و رضایت او قرار دهد و این کارش را از آلودگی های هواهای نفسانی و اظهار برتری خالص نماید و نفس خود را منزه نداند و برای آن بزرگی یا برتری بر مرتکب نبیند، که چه بسا برای شخص مرتکب گناه ولو گناهان کبیره باشد، صفات خوب نفسانی باشد که مورد رضایت خدا می باشند و خدای متعال او را به خاطر این صفات دوست دارد، اگرچه گناه او مورد بغض خداوند می باشد؛ و چه بسا آمر و ناهی عکس او باشد اگر چه بر خودش پوشیده است.»
3- امام (س) در تاریخ 15 اسفند 1357، کمتر از یک ماه از پیروزی انقلاب اسلامی، راجع به ورود کارمندان بدون پوشش اسلامی و برهنه و ظروف طلا و نقره در ادارات تذکر دادند که باید رعایت شئون اسلامی بشود. (صحیفه امام، ج 6، ص329) و بارها پیش از آن و پس از آن در مورد ارزش زنان و حجاب و عفت و زیان های دنباله روی فرهنگ غربی و نقشه استعماری کشف حجاب رضاخانی، شرح و توضیح دادند، و در جهت آگاهی دادن به بانوان و دختران گام نهادند.
4- امام در تاریخ 13 تیر 59، در پاسخ تعرض به بانوان بدحجاب توسط گروهی در خیابانها چنین فرمودند: «ممکن است تعرض به زنها در خیابان و کوچه و بازار، از ناحیه منحرفین و مخالفین انقلاب باشد، از این جهت کسی حق تعرض ندارد و این گونه دخالتها برای مسلمانها حرام است، و باید پلیس و کمیته از این گونه جریانات جلوگیری کنند.» (صحیفه امام، ج12، ص502)
با توجه به نکات بالا، می توان چنین استنباط کرد که حضرت امام(س) راه ایجاد فرهنگ اسلامی و پوشش درست بانوان را از راه فرهنگ سازی و نصیحت و ... می دانستند و در موارد نادری که این روش ها پاسخگو نباشد و کسانی بخواهند به عمد و غرض با این ارزش و فرهنگ اسلامی به مقابله و معارضه ...

. انتهای پیام /*