سفر آیت الله سید حسن خمینی به مشهد مقدس برای شرکت در مراسم تشییع و تدفین رهبر شهید آیت الله سید حسن خمینی برای شرکت در مراسم تشییع و تدفین رهبر شهید حضرت آیت الله العظمی خامنه ای، وارد مشهد مقدس شد.
استمرار انقلاب همچون دوران شکل گیری نیازمند روحیه شهادت طلبی، فداکاری و ایثار جمعی است. در حالی که در شهادت طلبی مبنا راحتی دیگران است. در رفاه طلبی اساس، راحتی و رضایت خود است. برای تداوم انقلاب باید دید در بردار شهادت طلبی و رفاه طلبی، میزان پراکندگی مردم ما در کدام بعد است.
نهج البلاغه، چون خورشیدی تابان، پیوسته در سینه روزگار خواهد درخشید و راه هدایت را به جویندگان راستین حق خواهد نمود، و جان و دل تشنگان حقیقت را سیراب خواهد کرد. و هرگز غبار مه و تیرگی ابر، هر چه انبوه و دامن گسترده تر گردد، خورشید تابنده را از چشم های جوینده پنهان نتواند ساخت.
در روز26 / 1 / 58 امام خمینی در پیامی خطاب به ملت شریف و مبارز ایران روز 29 فروردین را «روز ارتش» اعلام کردند تا ارتش محترم در این روز در شهرستان های بزرگ با ساز و برگ به رژه بپردازند و پشتیبانی خود را از جمهوری اسلامی و ملت بزرگ ایران و حضور خود را برای فداکاری در راه استقلال و مرزهای کشور اعلام نمایند.
ایشان از همان آغاز تحصیل در حوزه علمیه همانند یک طلبه عادی با سادگی و بی اعتنا به شأن آقازادگی مشغول فراگیری علوم اسلامی شدند. آیت الله طاهری خرم آبادی از این دوره چنین گزارش می دهد: «بعد از تبعید امام به نجف، آقای حاج سیداحمدآقا ضمن اینکه درس می خواند یعنی واقعاً یک طلبه درسخوان بود و من مکرر می دیدم ایشان مثل یک طلبه عادی در مدرسه فیضیه نشسته است روی زمین و با همبحثش دارد مباحثه می کند، مثل یک طلبه عادی که این برای ما از یک طرف شگفت انگیز بود و از طرفی چون فرزند امام بود، و می دانستیم توقع از او هم همین است. اینجوری نبود که ایشان برای خودش عنوان آقازادگی بگیرد و حریم برای خودش قائل بشود و در بحث و مباحثه جدا از دیگران باشد و با دیگران تفاوت داشته باشد.» وی در ادامه می افزاید: «ضمن اینکه ایشان یک طلبه محصل جدی بود و همانند طلبه های جدی دیگر درس می خواند و برای همه دوستان و علاقه مندان به امام آن روز یک نقطه امید بود. همه شاهد بودیم از اینکه فرزند امام با اینکه زیر سایه پدر نیست و دور از پدر است، ولی مشغول به درس و بحث مثل سایر طلبه هاست. در عین حال یک زندگی ساده داشت، در همان زمانها بنده مکرر منزل ایشان می رفتم.»
در عهد حضرت امیرالمؤمنین (ع) طرز حکومت اصلاح شده و رویه و اسلوب حکومت صالح بود. آن حضرت با اینکه بر کشور پهناوری حکومت می کرد، که ایران و مصر و حجاز و یمن از استان های آن بود، طوری زندگی می کرد که یک طلبه فقیر هم نمی تواند زندگی کند.
اوائل قرن بیستم میلادی و در حالی که دنیای غرب به سرعت جاده های ترقی و پیشرفت را طی می کرد، حکومت خاندان قاجار در این سال ها برای مردم ایران نتیجه ای جز تباهی و سیاهی در بر نداشت و چنان که مورخین و خاطره نویسان طرح می کنند؛ قحطی و گرسنگی، دزدی و غارتگری، نابسامانی و ناامنی، نبودن بهداشت و آسایش و ... و امکانات اولیه زندگی دامنگیر مردم ایران بود. در چنین اوضاع و احوالی در اول آفتاب روز چهارشنبه اول مهر ماه 1281 ه. ش مطابق با 20 جمادی الثانی 1320 ه. ق همزمان با سالروز تولد حضرت زهرا (س) - دختر گرامی پیامبر (ص) - در شهرستان خمین فرزندی به دنیا آمد که بعدها با قیام الهی خویش بهترین و عزتمندانه ترین سرنوشت را در زندگی مردم ایران رقم زد. نام این مولود که در 26 سپتامبر و درست 1902 سال بعد از تولد حضرت عیسی پیامبر بزرگ الهی به دنیا آمد، همنام آن حضرت یعنی «روح الله» گذاشته شد و قطعاً آن روز کسی نمی دانست که این کودک همان امام خمینی یعنی احیاگر دین خدا و ارزش های والای الهی در عصر مسخ این ارزش ها خواهد بود.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.