روز 26 مرداد سال 1369، میهن اسلامی شاهد حضور آزادگان سرافرازی بود که پس از سال ها اسارت در زندان ها و اسارتگاههای مخوف رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. در این میان ستاد رسیدگی به امور آزادگان که در 22 مرداد 69 تشکیل شده بود و به تبادل انبوه اسرا پرداخت. این ستاد با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه ها، تبادل حدود چهل هزار آزاده را با همین تعداد اسیر عراقی انجام داد.

امروز یادآور بازگشت غرور آفرین مردان و زنان آزاده ای است که پس از تحمل سال ها شکنجه و دوری از عزیزان خویش، به وطن بازگشتند و به انتظار میلیون ها ایرانی پایان دادند. در این روز، شکیبایی مادران، پدران، همسران و فرزندان این آزاد مردان به بار نشست و سال های نگرانی و شوق دیدار به پایان رسید  و وعده الهی تحقق یافت: «و بشر الصابرین».

نه تنها استقامت آزادگان در اردوگاه های دژخیمانه رژیم بعث، بلکه صبر و پایداری خانواده های این عزیزان ستودنی است. عرصه پر برکت دفاع مقدس، صحنه حضور مردان و زنان با ایمانی بود که با پیروی از تعالیم عالیه اسلام و تحت رهبری حکیمانه حضرت امام خمینی(س) توانستند حماسه ای به یادماندنی و جاودان از خود به بادگار بگذارند آزادگان دلاور و سرافراز با الهام از مکتب انسان ساز اسلام و سیره ائمه اطهار و با درس گرفتن از زندگی انقلابی و حماسه ساز حضرت زینب(س) که اسوه صبر و پایداری بود، توانستند دوران دشوار اسارت را پشت سر نهند و شکوه مقاومت و سرافرازی را بر صحیفه درخشان ایران اسلامی ثبت کنند.

به همین مناسبت به بازخوانی یکی از پیام های حضرت امام خطاب به رزمندگان می پردازیم که در آن شأن و مقام و منزلت اسرا را ستوده اند:



زمان: 5 شهریور 1363/ 29 ذى القعدة 1404
بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏

ما را چه رسد که با این قلمهاى شکسته و بیانهاى نارسا در وصف شهیدان و جانبازان و مفقودان و اسیرانى که در جهاد فى سبیل اللَّه جان خود را فدا کرده و یا سلامت خویش را از دست داده ‏اند یا به دست دشمنان اسلام اسیر شده ‏اند مطلبى نوشته یا سخنى بگوییم.

زبان و بیان ما عاجز از ترسیم مقام بلندپایه عزیزانى است که براى اعلاى کلمه حق و دفاع از اسلام و کشور اسلامى جانبازى نموده ‏اند.

الفاظ و عباراتْ توان توصیف آنانى را که از بیت مُظلم طبیعت به سوى حق تعالى و رسول اعظمش هجرت نموده، و به درگاه مقدسش بار یافته ‏اند، ندارد. از مجاهدینى که سنگرهاى نبرد را تبدیل به مساجد و میدان هاى جهاد را با بانگ تکبیر مهبط ملائکة اللَّه نموده ‏اند، چگونه سخن توان گفت؟ در اقدام شریف مادران بزرگوارى که در دامن هاى مطهر خود چنین فرزندانى را براى اسلام تربیت کرده ‏اند، چه مى ‏توان نثار کرد؟

و براى اسیرانى که در زندانهاى مخوف دشمن شجاعانه بر سر دشمنان بشریت فریاد مى‏ کشند چگونه توان تعظّم نمود؟

پس با اعتراف به عجز، براى شهیدان آرزوى رحمت خاص الهى و براى جانبازان، این شهیدان زنده، سلامت و براى اسرا و مفقودین عزیز و دلیر، آرزوى بازگشت به میهن و براى مادران و پدران و همسران و فرزندانشان، این نمونه ‏هاى صبر و مقاومت، صبر و سعادت داریْن، و براى رزمندگان در جبهه ‏هاى حق علیه باطل، پیروزى درخواست مى‏ نماییم.
سلام و درود خداوند بر همگان و دعاى خیر بقیة اللَّه الأعظم- ارواحنا فداه شامل تمامى آنان باد. و السلام علیهم و رحمة اللَّه.

روح اللَّه الموسوی الخمینى‏

(صحیفه امام، ج‏19، ص: 40 و 41)

. انتهای پیام /*